Η φώκια είναι δεινή κολυμβήτρια. Χάρη στο υδροδυναμικό σχήμα του σώματός της και τη φυσιολογία της, η μεσογειακή φώκια μπορεί να καταδυθεί σε μεγάλα βάθη και να παραμείνει κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας για αρκετή ώρα. Μπορεί να μειώσει τις ανάγκες της σε οξυγόνο ώστε ακόμα και να κοιμηθεί μέσα στο νερό. Όταν χρειασθεί να αναπνεύσει, αναδύεται ενστικτωδώς χωρίς να διακόψει τον ύπνο της. Αν και περνά μεγάλο μέρος της ζωής της στο νερό, η φώκια βγαίνει συχνά στην ξηρά για να ξεκουρασθεί και να γεννήσει. Παλαιότερα ζούσαν σε κοπάδια και μπορούσε κανείς συχνά να βλέπει φώκιες που έβγαιναν σε ανοικτές παραλίες. Σήμερα όμως τα ζώα καταφεύγουν σε απόμερες σπηλιές, βραχώδεις ακτές και ακατοίκητες βραχονησίδες μακριά από την ενοχλητική ανθρώπινη παρουσία.
Μέχρι το β΄παγκόσμιο πόλεμο οι άνθρωποι κυνηγούσαν τη μεσογειακή φώκια για το δέρμα της με το οποίο έφτιαχναν παπούτσια και ζώνες, επίσης και για το λίπος της από το οποίο έφτιαχναν σπαρματσέτα και σαπούνι. Στις μέρες μας το κυνήγι της για εμπορικούς σκοπούς έχει σταματήσει αλλά η μεσογειακή φώκια απειλείται περισσότερο από ποτέ. Κυριότερη αιτία είναι η καταστροφή των βιοτόπων του ζώου, καθώς και η εκ προθέσεως θανάτωσή του.