Εξεταστέα ύλη πανελλαδικών εξετάσεων 2026-2027.

 

Εξεταστέα ύλη πανελλαδικών εξετάσεων 2026-2027. (πατήσθε ή αντιγράψτε το σύνδεσμο).

https://www.esos.gr/arthra/100055/i-exetastea-yli-gia-tis-panelladikes-exetaseis-toy-etoys-2027

Η ύλη των Πανελλαδικών εξετάσεων 2025-2026.

file:///C:/Users/user/Downloads/%CE%A6%CE%95%CE%9A%20%CE%92%203685_15_07_2025.pdf 

Ας μιλήσουμε για τις Πανελλαδικές εξετάσεις.

 

Ας μιλήσουμε για τις Πανελλαδικές εξετάσεις.

Επέρασαν και οι φετινές Πανελλαδικές εξετάσεις, και αναμένουμε τις επόμενες: Σήμερα (26/6/2025) ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα των Πανελλαδικών εξετάσεων του σωτηρίου έτους 2025. Έδωσα εγώ, έδωσαν και τα παιδιά μου. Ίσως δώσουν και τα εγγόνια μου. Ένα τέτοιο μακρόβιο εξεταστικό σύστημα (το οποίο είναι το μακροβιώτερο παντός άλλου) σημαίνει δύο πράγματα: είτε ότι είναι απολύτως επιτυχημένο σύστημα είτε ότι δεν ευρίσκεται κάτι καλύτερο.

Ας ασχοληθούμε με την πρώτη περίπτωση: θεωρείται ότι οι Πανελλαδικές εξετάσεις είναι απολύτως επιτυχημένο εξεταστικό σύστημα διότι είναι αδιάβλητο: ας διαφωνήσουμε: κανένα ανθρώπινο σύστημα δεν είναι αδιάβλητο διότι η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι υποκειμενική: δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτό: πιο συγκεκριμένα: η ύπαρξη δύο βαθμολογητών, εάν χρειασθεί και τρίτου, σημαίνει ότι οι βαθμολογίες υπόκεινται στην ανθρώπινη υποκειμενικότητα: επίσης υπάρχει η πιθανότητα (ειδικά στα θεωρητικά μαθήματα) μαθητής  να μην εκτιμηθεί σωστά διότι η ευφυΐα του δεν ακολουθεί τον μαθητικό τρόπο εξέτασης: άρα οι πανελλαδικές εξετάσεις δεν ανιχνεύουν την πραγματική νοητική κατάσταση  των μαθητών αλλά το πόσο μπορούν να αποδώσουν όσα διδάσκονται στο σχολείο.

Σε αυτό το σημείο οι πανελλαδικές εξετάσεις κρίνονται εντελώς  παρωχημένες: σήμερα η πληροφορία έχει επιφέρει το σωκρατικό μοντέλο διδασκαλίας: οι μαθητές ήδη ξέρουν απλά οι δάσκαλοι κριτικά τους καθοδηγούν: οι πανελλαδικές εξετάσεις όμως είναι καθαρά εξετάσεις ξεπερασμένου μοντέλου μάθησης: δεν πρόκειται οι μαθητές να εξετασθούν σε δοθείσες απαντήσεις και να τις κρίνουν: αυτό ξεπερνά το σύστημα το οποίο είναι πυραμιδικό: οι πανελλαδικές εξετάσεις επειδή  κτίζουν παραγωγικά την κοινωνία (επιλέγουν τους επιστήμονες και τους τεχνοκράτες του μέλλοντος) είναι καθαρά πυραμιδικές εξετάσεις: θέλουν λίγους και καλούς: οι πολλοί περισσεύουν, θα πρέπει να πάρουν τα ιμάτιά των προς άγρα ζωής και άλλων  ευκαιριών: Εάν ανέλυσα σωστά τα φετινά αποτελέσματα το 50% των μαθητών αθροιστικά έχουν γράψει κάτω από τη βάση σε όλα τα μαθήματα κατά μέσο όρο: το ότι το 0,21% έγραψε στην έκθεση πάνω από 18 σημαίνει ότι οι νέοι και οι νέες είτε δεν σκέπτονται, είτε δεν συνδυάζουν τις σκέψεις με την έκφραση είτε δεν μπορούν γενικώς: τίποτε από αυτά δεν ισχύει: οι Πανελλαδικές εκ φύσεως απευθύνονται στο 20% των μαθητών: άρα χρειαζόμαστε κριτικούς τρόπους που θα απευθύνονται στο 100% των μαθητών.

Άρα οι Πανελλαδικές εξετάσεις αντιπροσωπεύουν ένα καθαρά ξεπερασμένο κρατικό μοντέλο σύνδεσης του σχολείου με την κοινωνία: στην εποχή  της πληροφορίας: επιβραβεύονται αυτοί οι οποίοι θα καταφέρουν να επιβιώσουν από τις συμπληγάδες πέτρες του εξεταστοκεντρικού σχολείου ,οι υπόλοιποι πρέπει να πολεμήσουν αλλού: το κράτος όμως θα πάρει αυτούς που θέλει ως επιστήμονες,πολιτικούς, δικηγόρους κ.λ.π.

Το αξεπέραστο όμως επιχείρημα κατά των πανελλαδικώνεξετάσεων είναι καθαρά χρονικό: Ο Νέος αποκτά την πρώτη επίσημη κριτική άποψη περί του εαυτού του ών και ούσα (η νέα) 18 χρονών: μέγα λάθος: το σύνολο των παιδαγωγών (από τον Αριστοτέλη ως το Ρουσσώ) είδαν το νέο και τη νέα ως διάρκεια: αυτή αξιολογείται: οι πανελλαδικές εξετάσεις είναι πλήρως ξεπερασμένες διότι είναι  εξετάσεις στιγμής: καταστρέφουν το νέο και τη νέα ως διάρκεια, θέλουν ακινητοποιώντας την κίνηση και τη φαντασία και την εξέλιξη του παιδιού εν στιγμή να τον ψύξουν, να τον σχηματοποιήσουν, να του πούν : αυτός, αυτή είσαι και για αυτό σε θέλω και σε χρειάζομαι: άρα είναι οι εξετάσεις οι οποίες υποτάσσουν τους μαθητές (διότι έχουν  σχέση με κάτι που τρομάζει και ακινητοποιεί: το μέλλον) άρα οι πανελλαδικές θεοποιώντας το μέλλον παράγουν πιστούς:

Η εκτίμησή μας για το Β2 θέμα των φετινών Πανελλαδικών εξετάσεων στο μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών κειμένων.

 

Η εκτίμησή μας για το Β2 θέμα των φετινών Πανελλαδικών εξετάσεων  στο μάθημα των  Αρχαίων Ελληνικών κειμένων.

Στις φετινές Πανελλαδικές εξετάσεις οι μαθητές (στο μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών κειμένων)  εκλήθησαν να απαντήσουν στο Β2 ερώτημα ποια είναι η ομοιότητα και ποια η διαφορά ανάμεσα στην περίφημη αλληγορία του Πλατωνικού σπηλαίου και στο περίφημο κείμενο του 1984 του Όργουελ το οποίο αναφέρεται στην μελλοντική τροπική εξουσιαστικότητα του κόσμου αυτού. Μάλλον το θέμα είναι εν τη γενέσει του λογικώς λανθασμένον και αυτό θα προσπαθήσουμε ίσως να αποδείξουμε στις επόμενες γραμμές.

Στα αποσπάσματα τα οποία έχουν δοθεί από την Πλατωνική Πολιτεία και το 1984 του Όργουελ εξετάζεται το ζήτημα της πλάνης , της ψευδούς και κίβδηλης πραγματικότητας μέσα στην οποία ζεί το σύνολο των ανθρώπων μίας πολιτικής κοινωνίας. Όμως ο Πλατωνικός κόσμος κατ΄ αρχάς δεν έχει καμμία σχέση με τον Οργουελικό κόσμο. Ο Πλατωνικός κόσμος είναι στενά συνδεδεμένος με τον κόσμο του Αγαθού ως Οντότητος υπερβατικής, ως οντότητας του Καλού και του Ωραίου το οποίο στον κόσμο του ενέχει τις ιδέες όλων  των προσώπων και πραγμάτων. Τίποτε από αυτά δεν υπάρχουν τον Οργουελικό κόσμο ο οποίος συζητεί για ένα πολιτικό κόσμο ο οποίος στηρίζεται στην ικανότητα κάποιων να ελέγχουν κάποιους: ενώ στον πλατωνικό κόσμο υπεύθυνος για τη  λήθη του Αγαθού και του Φωτός είναι ο Εαυτός  (για αυτό και ο Σωκράτης διά της μαιευτικής απευθύνεται ατομικά στους ανθρώπους για την υποκειμενική εσωτερικότητα της αλήθειας ως ανάμνησης) ο Όργουελ απλά στον πολιτικά προσαρμοσμένο κόσμο του θέτει τον άνθρωπο ως εξωτερικότητα, αντικειμενικότητα έναντι συγκεκριμένης εξουσίας η οποία  μπορεί να τον ελέγξει: άρα ενώ στον Πλάτωνα ο αντίπαλος του ανθρώπου είναι το χάος και η λήθη στον Όργουελ είναι η  συγκεκριμένη πολιτική εξουσία η οποία μπορεί να ελέγξει τον άνθρωπο: και σε αυτό το σημείο ξεκινά το λογικό λάθος της ερώτησης ή αποκορυφώνεται:

Ο Σωκρατικός άνθρωπος του σπηλαίου μπορεί  διά του λιγοστού φωτός να μνησθεί της αληθείας και να εξέλθει του σπηλαίου ως γνώστης ιδεών και αξιών. Άρα στη  δεύτερη ενότητα του Όργουελ όσα λέγει ο στοχαστής αυτός δεν είναι κάτι το διαφορετικό από τον Πλάτωνα αλλά μάλλον το ίδιο: άρα λανθασμένως από τους μαθητές ζητήθηκε μία διαφορά στην δεύτερη παράγραφο του κειμένου του Πλάτωνος και του Όργουελ: ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι: ο Πλάτων στην Πολιτεία, στον Φαίδρο, στον Μένωνα και σε άλλους διαλόγους διαιρεί την πραγματικότητα σε ιδέα και στα απεικάσματά της: αυτό όμως κάνει και ο Όργουελ στην δεύτερη  παράγραφο: οι άνθρωποι στον Πλάτωνα οδηγούνται στη λήθη διότι οι αισθήσεις τους οδηγούν σε λανθασμένες ιδέες και αξίες: αυτό όμως λέγει και ο Όργουελ: δεν θα καταργηθούν τα δεδομένα των αισθήσεων, διότι αυτά υπάρχουν: απλά από την εξουσία που προβάλλει ο Όργουελ οι αισθήσεις των ανθρώπων θα συνδεθούν με τις ιδέες και αξίες που θέλει και επιθυμεί η κακή  Οργουελική  εξουσία του κόσμου αυτού: άρα το κείμενο της αλληγορίας του Πλάτωνος και το κείμενο απόσπασμα του 1984 του Όργουελ δεν έχουν καμμία διαφορά παρά μόνον ομοιότητες διότι πάντοτε συνδέουν τις αισθήσεις με κάποιες ιδέες είτε αυτές που θεωρώ εγώ ως αλήθεια είτε κάποια εξουσία (αν  και όπως είδαμε ανήκουν σε διαφορετικά οντικά και πολιτικά περιβάλλοντα και δεν μπορεί να γίνει σύγκριση καμμία: διότι ο Πλατωνικός άνθρωπος με την έννοια της αίσθησης κατανοούσε τον τρόπο που η ιδέα  του Αγαθού μορφοποιείται ενώ ο Οργουελικός άνθρωπος με την έννοια της αίσθησης κατανοούσε τον τρόπο πραγμάτωσης των επιστημονικών  πολιτικών τεχνολογικών ιδεών  και αξιών  της εποχής: ο Πλατωνικός άνθρωπος  έχοντας τελείως άλλες εντυπώσεις βλέποντας την Ακρόπολη κατανοούσε τη σύνδεση διά των αισθήσεων του Ωραίου και της Ύλης, ο Οργουελικός άνθρωπος έχοντας άλλα αισθητηριακά δεδομένα βλέποντας την πόλη που ζεί διά των αισθήσεων  δεν ενθυμείται κανενός Αγαθού ή υπερβατικά Ωραίου αλλά τον τρόπο καλύτερης και πιο αληθινής αστικής ζωής: το περιβάλλον του Πλάτωνος είναι συμπαντικό του Όργουελ πολιτικό: οι πλατωνικές αισθήσεις συνδέονται με συμπαντικές έννοιες του Όργουελ με τις χριστιανικές έννοιες του αληθινού που έγιναν πολιτικές σε ένα  κλειστό αστικό κόσμο:

Συζητώντας τα θέματα της Νεοελληνικής γλώσσας στις Πανελλαδικές εξετάσεις (2025).

 

Συζητώντας τα θέματα της Νεοελληνικής γλώσσας στις Πανελλαδικές εξετάσεις (2025).

Για τα φετινά θέματα των Πανελλαδικών  εξετάσεων στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας έχουμε να κάνουμε τις εξής παρατηρήσεις:

1. Στο θέμα Α1 (περίληψη) η ΚΕΕ έδωσε 6 άξονες θεματικούς (η ανθρώπινη δημιουργικότητα  έχει ως βάση την συνδυαστική και παραγωγική σκέψη, είναι απεριόριστη, σχετίζεται με τα στάδια της γλωσσικής ανάπτυξης, ξεκινά από τη βρεφική ηλικία, συνήθως συνδέεται με τους ενηλίκους και όχι με τα μικρά παιδιά, προτείνεται η μελέτη των ποικίλων ανασταλτικών παραγόντων ανάπτυξης της δημιουργικότητας).

Κατά την άποψή μας οι άξονες αυτοί είναι ισοβαρείς  αν και στην τελευταία παράγραφο η αναφορά στην αρχέγονη μορφή της δημιουργικότητας και στην απαρχή της από την βρεφική ηλικία μπορεί να στηριχθει σε έναν θεματικό άξονα: « η ανθρώπινη δραστηριότητα είναι σύμφυτη με την ανθρώπινη φύση».

2. Στο θέμα Β2 βαθμολογούνται 3 (τρείς) παράγοντες:

Α. η γλωσσική επιλογή (γ΄ρηματικό πρόσωπο)

Β.το αντίστοιχο χωρίο (η συμμετοχή των παιδιών…αποκλίνουσα σκέψη τους)

Γ. η συνδυαστικότητα της θεωρίας των δεικτών του επιστημονικού λόγου με την εφαρμογή των νοημάτων που μεταφέρουν  επί της κειμενικότητας  των χωρίων (το γ΄ρηματικό πρόσωπο εκφράζει αντικειμενικότητα και αποστασιοποίηση του Υποκειμένου διότι είναι αποδεδειγμένο ότι η  συμμετοχή  των παιδιών σε καλλιτεχνικές δράσεις ενισχύει την καλλιέργεια της αποκλίνουσας σκέψης των διότι είναι βέβαιο ότι μπορούν να εκφράσουν την ξεχωριστότητά τους) είναι σημαντική. Είναι πρωτίστη διδακτικη ανάγκη η συνδυαστικότητα της θεωρίας της γλώσσας με την εφαρμογή επί  του νοήματος  του κειμένου που κάθε φορά διδάσκεται.

3.Στο θέμα Β3 υπάρχει πρόβλημα μερισμού των μονάδων: 1 ή 2 μονάδες το επικοινωνιακό αποτέλεσμα, 1 ή 2 μόνάδες το πώς επιτυγχάνεται; Επαφίεται στους εξεταστές. Σίγουρα η μεταφορικότητα της ….κούνιας ( αναφορά στην δημιουργικότητα από την βρεφική ηλικία) διεγειρει το ενδιαφέρον, του προκαλεί περιέργεια ενασχόλησης με το κείμενο (συναισθηματική αφόρμηση) προκαλεί η ….κούνια την ξεχωριστότητα στην έκφραση η οποία ξεχωρίζει ως κάτι το ιδιαίτερο το κείμενο (διότι όλοι θεωρούμε ότι η δημιουργικότητα είναι ίσως προσόν μεγάλων ηλικιών).

4.Στο ερμηνευτικό θέμα (Γ) επειδή συζητούμε για μικρό απόσπασμα τηρείται η ρουμπρίκα: (https://www.esos.gr/sites/default/files/articles-2023/_neoellinikis_glossas_kai_logotehnias_g_taxis_.pdf).

Δηλαδή:

Μας ενδιαφέρει η κατανόηση του βασικού θέματος (ο ήρωας παρουσιάζεται προβληματισμένος από τη στάση και τη συμπεριφορά των συναδέλφων του (σε συνδυασμό με τα μη λογοτεχνικά κείμενα αναφοράς ο ήρωας νοιώθει τελείως αντιδημιουργικός όπως θεωρεί και τη ζωή του αντιδημιουργική μέσα από τη δουλειά του (σημαντικό το ότι αναφέρεται στο εργασιακό περιβάλλον διότι εκεί εκτυλίσσεται κυρίως η δημιουργικότητα των ανθρώπων (κατά κάποιο τρόπο).