O Ήλιος Απόλλωνας εις την Ορφικήν Διδασκαλίαν.

 

Οι πληροφορίες τις οποίες εδώ θα προσκομίσουμε τις αντλεί ο ερευνητής από τον 8^ο και 34^ο Ορφικόν Ύμνον είς Ήλιον Απόλλωνα. Η πλέον σημαντική πληροφορία είναι ότι εις την Ορφικήν διδασκαλίαν ο Ήλιος ταυτίζεται με το Θεό Απόλλωνα, και εδώ θα πρέπει να κατανοήσουμε το γιατί ο  Όμηρος, θέτει τον Οδυσσέα να μένει μόνος του στο νησί του Ηλίου. Ο Άνθρωπος (ο πολύτροπος και νοστίζων Οδυσσέας) φθάνει στη Μεγάλη Είσοδο του κόσμου μας όπου μαθαίνει τη Μεγάλη Αλήθεια. Ο  Ένας περνά την Πύλην προς την Καλυψώ και τους Φαίακες και την Μεγάλη Πατρίδα Ιθάκη. Οι πολλοί δεν χρειάζονται είναι όλα θέμα ποιότητας. Θα πρέπει βέβαια να επανεξετασθούν τα όσα μας λέγει ο Πλάτων αλλά κυρίως ο Αριστοτέλης για το ότι όλοι οι άνθρωποι χρειάζονται διότι όλοι έχουν κνίσμα αληθείας ώστε η  πόλις είναι το μέγιστο αγαθό μιάς και αποκαλύπτεται το ανθρώπινο δυναμικό ολοκληρωμένο. Ο Οδυσσέας στον Ήλιο Απόλλωνα ανακαλύπτει την Πύλη του κόσμου μας, την περνά και φθάνει στην κόρη αυτού που ήξερε το όλον κρατώντας στον ώμο του τον Ουρανό (ως Ουρανό θα θεωρήσουμε ουρανό και γή μαζί εξάλλου ως ζεύγος παραδίδονται). Άρα η Αλήθεια είναι το Ενός , ο Ένας κατέχει την Αλήθεια, αυτός και περνά την Πύλη προς τη μεγάλη πατρίδα του όντος. Αποκαθιστά ο Μέγας Όμηρος την έννοια του Ανθρώπου κάτι που μόνον ο Χάϊντεγγερ το υποψιάσθηκε όταν φώναξε ότι ο θάνατός μου είναι ο δικός μου θάνατος ενάντια στο μαζοποιητικό θάνατο των μονοθεϊστών, στην κοινή κρίση και στα λοιπά φληναφηματικά.