Αναλύοντας τον πίνακα του Διονυσίου Τσόκου: Η φυγή από την Πάργα.

 

Αναλύοντας τον πίνακα του Διονυσίου Τσόκου: Η φυγή από την Πάργα.

Η «φυγή από την Πάργα» είναι γνωστό ελαιογραφικό έργο του ζωγράφου Διονυσίου Τσόκου (1820-1862). Φιλοτεχνήθηκε περίπου το 1847, αναφέρεται στον συγκινητικό όσο και απάνθρωπο εκπατρισμό των κατοίκων της Πάργας το 1819 επειδή οι Άγγλοι επώλησαν την περιοχήν των στον Αλή πασά. Προτίμησαν να φύγουν ως εξόριστοι στους Παξούς στην Κέρκυρα και αλλού παρά να πέσουν σκλάβοι στα χέρια του τυράννου των Ιωαννίνων.

Ο πίνακας διδάσκει την απόπειρα τήρησης του Κοινού Λόγου όταν η Εξορία και η Προσφυγιά αποτελούν οδυνηρό μονόδρομο για τους Ανθρώπους. Οι κάτοικοι της Πάργας  έλαβον τα ιερά κειμήλια και τα ιερά οστά των προγόνων τους.

Ο Ζωγράφος κατά Έλλογο τρόπο καταδεικνύει ποιοι εγκαταλείπουν μία Πατρίδα όταν αυτή κινδυνεύει να χαθεί , ή έχει ήδη σκλαβωθεί από χέρια τυράννων. Φεύγει ο Ιερέας με τα ιερά μέσα  της Θείας Λατρείας ώστε οι Πρόσφυγες να μην χάσουν την επαφή τους με την Πίστιν των εκεί όπου θα υπάγουν.

Κάποιοι πολεμιστές τους οδηγούν στον νέο τόπο, διότι οι πολεμιστές και οι άνθρωποι οι οποίοι στις κατάλληλες ηλικίες μπορούν να πολεμήσουν για τα ιερά και τα όσια μένουν στις πατρογονικές Εστίες  ώστε μέχρι τέλους να τις υπερασπισθούν.

Φέυγουν οι Γέροντες και οι Γερόντισσες διότι λόγω Ηλικίας μάλλον  δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο βάρος του Αγώνος Επαναπελευθέρωσης. Επίσης οι Γυναίκες και τα Παιδιά ώστε η ζωή ως Ανθός να μεταφερθεί στο νέο μέρος από όπου θα ανθίσει και πάλι η ζωή για την Πατρίδα, για κάθε Νέα Πατρίδα.