Το μνημειώδες έργο του Πλήθωνος: Περί ών Αριστοτέλης πρός Πλάτωνα διαφέρεται: http://ikee.lib.auth.gr/record/129402/files/GRI-2012-8829.pdf.

Τρία σημεία: 1) ο Νεοπλατωνισμός του Πλήθωνος σε μία εποχή μεταβατική ολίγον πρίν την άλωσιν της Πόλεως τον βοηθεί να συλλάβει τη μεταφυσική νεοπλατωνική φυγή: η υποκειμενική αρχή του Ενός είναι αυτή που θα ωθήσει τον Ελληνισμό.

                      2) η πίστις σε μία υπερτάτη συμπαντική αρχή θα απελευθερώσει τον Ελληνισμό πρός την υπερσυμπαντικότητά του ώστε να ξεφύγει από τον εμπειρικό αριστοτελικό εναγκαλισμό (ο οποίος εξεφράσθη στη μοναστική πολιτική ζωή στραγγαλίζοντας το πραγματικό νόημα του οντολογικού Ελληνισμού.

                      3) η υπερτάτη απορροή πρός το συμπαντικό Νού η οποία θα αναδείκνυε την συνέχεια κατά Ελληνικό τρόπο σε ένα κόσμο ευρύτερο του τότε γνωστού: όμως ο φόβος της επικρατούσης θρησκείας κατήργησε τη νεοπλατωνική συμπαντική φυγή σωτηρίας, δεν βοήθησε την Πόλιν η οποία υπήχθη σε οθωμανούς και ο Ελληνισμός εις την Δύσιν αναμίχθηκε με επιστήμη και πολιτική χάνοντας το οντολογικό εστιακό του πρίσμα. 

Τι πραγματικά κρύβεται και υπονοείται στις επιστολές του Πλήθωνος προς τον Μανουήλ και Θεόδωρο Παλαιολόγο;

Οι επιστολές του Γεωργίου Γεμιστού Πλήθωνος προς τους Μανουήλ Β΄Παλαιολόγο (αυτοκράτορα του Βυζαντίου) και Θεοδώρου Β΄Παλαιολόγου (ηγεμόνος της Πελοποννήσου) αποκαλύπτουν αλήθειες τόσο ξεχασμένες από το χρόνο, ορατές όμως σε όποιον θέλει να τις ίδη. Σε αυτές τις επιστολές ο Πλατωνικός φιλόσοφος, προτείνει πλείστους όσους τρόπους προκειμένου η Πελοπόννησος να καταστή πόλις κράτος και τελικά να διατηρήσει την Ελληνική της συνέχεια, γενομένη Πόλις κράτος ανεξάρτητο, ιστορικά ελεύθερο, ανάχωμα στον οθωμανικό επεκτατισμό. Μέσα από τα μέτρα που προτείνει ο εξέχων αυτός φιλόσοφος μπορούμε να κατανοήσουμε πολλά για την πραγματική φύση του βυζαντίου, για την αιτία απωλείας του βυζαντίου, γιατί και ποιοι δεν άφησαν την Ελληνικότητα διά της Πόλεως κράτους της Πελοποννήσου να συνεχίσει το ιστορικό της ταξίδι: εάν είχε εισακουσθεί ο Πλήθων η Πελοπόννησος θα είχε τη δυναμική μίας Πόλεως-Κράτους τύπου της Αθήνας του Περικλέους, οι οθωμανοί δεν θα μπορούσαν να την κατακτήσουν, μέσα από την ένωσή της με την ευρώπη αυτή η Ελληνική Πόλη-Κράτος θα συνέχιζε την ιστορία των Ελληνικών Πόλεων-κρατών, ανανεώνοντας συνεχώς μέχρι σήμερα τον προαιώνιο Ελληνισμό: τίποτε όμως από όλα αυτά δεν έγινε, οι οθωμανοί κατέκτησαν τα πάντα, και μέσα από τις επιστολές του Πλήθωνος αναφύουν σημαντικά ερωτήματα: γιατί δεν μεταφέρθηκε η πρωτεύουσα του βυζαντίου (το οποίο σύμφωνα με τον Πλήθωνα είναι συνέχεια της Ρώμης, η Ελληνικότητα υπήρχε στην Πελοπόννησο, στους απογόνους των Λακεδαιμονίων) από την Κωνσταντινούπολη στην Πελοπόννησο; Γιατί δεν οργανώθηκε ο Ελληνισμός της Πελοποννήσου με τον τρόπο του Πλήθωνος ώστε να καταστή Ελληνική Πόλις-Κράτος άβατη στους οθωμανούς, συνεχίζουσα την Ελληνική παράδοση και ως προάγγελος μιάς καινούργιας ακμαζούσης Ελλάδος; Γιατί το ρωμαϊκό κράτος , βυζαντινό κράτος, ενώ φαινομενικά δήθεν ανακάλυψε την Ελληνικότητά του δεν έκανε τίποτε ώστε να σώσει αυτή την Ελληνικότητά του, αντί αυτού καρτερικά περίμενε τους οθωμανούς να το κατακτήσουν;