.jpg)
Περί του Οντολογικού Έρωτος: περί της συμπαντικής κινήσεως του Ελληνικού πνεύματος.
Μας πήρε πράγματι πολύ καιρό να καταλάβουμε ότι ο Έρως εις τους Έλληνας είναι οντολογική δύναμις η οποία κινεί εσωτερικά τους Έλληνας ενώ η Πράξις τους κινεί εξωτερικά. Ο Έρως είς τους Έλληνας δεν έχει να κάνει με την ηδονή ή με κατώτερα ηδονικά πάθη, είναι η αιτία της Φιλοσοφίας, για αυτό εξάλλου το λόγο η Φιλοσοφία γιγαντώθηκε εις τα Συμπόσια. Ας προσέξουμε ότι ο Έρως είς τους Έλληνας είναι ά-φυλος υπό την έννοια ότι προσπαθεί να αντιμετωπίσει άνδρας και γυναίκας ως δυνάμεις οι οποίοι κινούνται σε συμπαντικά τροχιά άσχετα εάν για ολίγον αυτές οι δυνάμεις φέρουν σώματα.
Άρα ας προσέξουμε το πρώτο εξαιρετικό συμπέρασμα: μοιραία τα σώματα ενώνονται προκειμένου να γίνουν και επιτευχθούν οι ανταλλαγές δυνάμεων: οι Έλληνες αποθέωσαν τον Έρωτα όχι ως εμμενή ηδονή αλλά ως αναγκαίο τρόπο συνουσιακής ένωσης των κρυφών δυνάμεων, άρα ο Έρωτας είναι ο μόνος τρόπος διά του σώματος να ενωθούν οι εσωτερικές δυνάμεις που φέρουν άνδρες και γυναίκες: σύμφωνα με αυτόν τον τρόπο οι Έλληνες δεν διέκριναν έμφυλο έρωτα αλλά προσεπάθησαν να ενώσουν οντολογικά και δυναμικά όλους με όλες ώστε να αποδείξουν ότι η ένωση σωμάτων δεν αποτελεί ηδονικό γεγονός (κατ΄αρχάς) αλλά μόνον τρόπον οι εσώτατες δυνάμεις να ενωθούν να οργανωθούν να υπερβούν τα σώματα και ως ενωθείσες ασώματες δυνάμεις να φωτίσουν τα πνεύματα και τις πράξεις τους ώστε οι άνθρωποι να προχωρήσουν προς τον επόμενο οντικό σταθμό: για αυτό οι Έλληνες συζήτησαν για ερώμενο και εραστή (καμμία σχέση με ό,τι σήμερα εννοείται ως ομοφυλοφιλία) για ερώμενο, ερωμένη και εραστή-εράστρια (καμμία σχέση με το σημερινό εκχυδαϊσμένο ετεροφυλοφιλικό έρωτα). Οι Έλληνες ως Έρωτα εννοούσαν ανταλλαγές εσωτάτων δυνάμεων διά πνευματικής ένωσης (ηδονής) διά σωματικής ένωσης (ηδονής): το αποτέλεσμα του Έρωτός τους ήταν η γένεση καθαράς οντολογικής απελευθερωθείσης δυνάμεως εκ των ερωμένων ανδρών και γυναικών.