Στα πολιτικά και φιλοσοφικά του κείμενα ο Λουΐ Αλτουσέρ, καταφέρνει και αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο ότι η αριστερά δεν είναι μία σταθερά ιδεολογία και πράξη η οποία σκοπό έχει να κυβερνήσει ή να εξ-οντωθεί σε κρατικές δομές κρατικώ τρόπω σε αυτή την υλική και χρηματιστηριακή εποχή. Ο φιλόσοφος υπενθυμίζει ότι η αριστερά είναι μία απλή ανθρώπινη τάση να συνεχίζει καταστάσεις όπως κάποιοι προσπαθούν αυτό να το πράξουν: στα κείμενά του αυτά ο Γάλλος φιλόσοφος αρνείται ότι ο Μάρξ είχε κάποια σχέση με το διαλεκτικό υλισμό: το θέμα αυτό είναι σοβαρό: εάν αρνείται κάποιος ότι μόνον ο Ένγκελς διατύπωσε το δόγμα του διαλεκτικού υλισμού, αυτό αυθορεί και παραχρήμα σημαίνει ότι ο Μάρξ ουδέποτε ανακατεύθηκε με δόγματα και εξουσιαστικές ατραπούς, ο Λουΐ Αλτουσέρ μάλιστα στα κείμενά του αυτά αρνείται και το δόγμα της δικτατορίας του προλεταριάτου, συλλήβδην αρνείται τα πεπραγμένα από τη σοβιετική ένωση. Εν ολίγοις κατά Επικούρειο τρόπο προσπαθεί να εξασφαλίσει ότι αριστερά είναι μία τάση η οποία συνεχίζει μία οντολογική δύναμη (σαν και αυτή που κινεί κατ΄αρχάς τον Επίκουρο) προκειμένου οι άνθρωποι να μπορέσουν να διαχειρισθούν τον πόνο και τις δυσκολίες της ζωής.
Προχωρεί μάλιστα ακόμα παραπέρα: υιοθετεί ο Γάλλος στοχαστής τη Δημοκρίτεια λογική ότι εν αρχή υπήρξαν ατάκτως ερριμμένα άτομα τα οποία υπήκουσαν στην συμπαντική λογική του κόσμου: αυτή ή παραδοχή του κάποτε γάλλου μαρξιστού είναι εξαιρετικά σημαντική: η αριστερά δεν είναι ένα πολιτικό και κρατικίζον σύστημα αλλά τάση πορείας παρά τω λόγω προς την αρχή και τη συνέχεια αυτού του κόσμου: υπό αυτή την έννοια συναντάται ο Ελληνισμός ως τάση συμπαντικής απελευθέρωσης και καταργείται ουσιαστικά ο όρος αριστερά ή δεξιά διότι αυτό το οποίο παραμένει είναι η ατομική αφύπνιση του ανθρώπου ο οποίος ερευνά τις απαρχές του και την τελική του Ιθάκη πέραν του κράτους και κάθε σκλαβωτικής δομής: ο Αλτουσέρ δεν το λέγει στα κείμενά του αυτά αλλά θα μπορούσαμε να το υπονοήσουμε: εάν το κράτος που μετήλλαξε την αριστερά και τη δεξιά σε απλά κρατικά συστήματα κρύβοντας τον διευρενητικό οντολογικό χαρακτήρα τους είχε ανάγκη και τον Επίκουρο θα τον μετήλλασε και αυτόν σε μόνο πολιτικό φιλόσοφο: ο Αλτουσέρ επιβεβαιώνει κάτι το οποίο εμείς το έχουμε γράψει επανειλημένως: η αριστερά όπως και η δεξιά είναι ανθρώπινα εφευρήματα τα οποία περιγράφουν απλά τάσεις, κοσμικές, συμπαντικές οντολογικές: η μετατροπή τους σε κρατικές δομές και φιλοσοφικά δόγματα απλά ακολούθησαν το δρόμο τον παρόμοιο της θρησκείας η οποία προσπάθησε να εργαλειοποιήσει τις αλήθειες ώστε να ελέγξει πλήρως τη συμπεριφορά του κόσμου ως συνέχεια εν κόσμω και έξω από αυτόν.