Επιστολή του Ιουλιανού...

Με την επιστολή του αυτή ο Ιουλιανός προσπαθεί να απαγορεύσει σε όσους δεν πιστεύουν στην Ελληνική κοσμοθέαση να ασχολούνται με τους Έλληνας σοφούς και μύστες. Η επιστολή έχει ουσία: η Ελληνική κοσμοθέαση έχει δυναμική όχι μόνο σκέψης αλλά και πορείας, άρα όποιος δεν την ακολουθεί λόγοις και έργοις δεν μπορεί να διδάσκει τους Έλληνας μύστες. Όπως αναφέρει ο Έλλην Αυτοκράτωρ: ας ασχοληθούν με το Ματθαίο και το Λουκά. Παραδίδουμε μέρος της επιστολής σε δική μας μετάφραση.

 "Εἰ μὲν οὖν ἀληθὲς ἢ μή, τοῦτο ἀφείσθω νῦν· ἐπαινῶν δὲ  αὐτοὺς οὕτως ἐπαγγελμάτων καλῶν ὀρεγομένους, ἐπαινέσαιμ' ἂν ἔτι πλέον, εἰ μὴ ψεύδοιντο, μηδ' ἐξελέγχοιεν αὑτοὺς ἕτερα μὲν φρονοῦντας, διδάσκοντας δὲ τοὺς πλησιάζοντας ἕτερα. Τί οὖν; Ὁμήρῳ μέντοι καὶ Ἡσιόδῳ καὶ Δημοσθένει [μέντοι] καὶ Ἡροδότῳ καὶ Θουκυδίδῃ καὶ Ἰσοκράτει καὶ Λυσίᾳ θεοὶ πάσης ἡγοῦνται παιδείας· οὐχ οἱ μὲν Ἑρμοῦ σφᾶς ἱερούς, οἱ δὲ Μουσῶν ἐνόμιζον; Ἄτοπον μὲν οἶμαι τοὺς ἐξηγουμένους τὰ τούτων ἀτιμάζειν τοὺς ὑπ' αὐτῶν τιμηθέντας θεούς· οὐ μὴν ἐπειδὴ τοῦτο ἄτοπον οἶμαι, φημὶ δεῖν αὐτοὺς μεταθεμένους τοῖς νέοις συνεῖναι· δίδωμι δὲ αἵρεσιν μὴ διδάσκειν ἃ μὴ νομίζουσι σπουδαῖα, βουλομένους <δέ>; διδάσκειν ἔργῳ πρῶτον, καὶ πείθειν τοὺς μαθητὰς ὡς οὔτε Ὅμηρος οὔτε Ἡσίοδος οὔτε τούτων οὓς ἐξήγηνται *** καὶ κατεγνωκότες ἀσέβειαν ἄνοιάν τε καὶ πλάνην εἰς τοὺς θεούς. Ἐπεὶ δ' ἐξ ὧν ἐκεῖνοι γεγράφασι παρατρέφονται μισθαρνοῦντες, εἶναι ὁμολογοῦσιν αἰσχροκερδέστατοι καὶ δραχμῶν ὀλίγων ἕνεκα πάντα ὑπομένειν. 
   Ἕως μὲν οὖν τούτου πολλὰ ἦν τὰ αἴτια τοῦ μὴ φοιτᾶν εἰς τὰ ἱερά, καὶ ὁ πανταχόθεν ἐπικρεμάμενος φόβος ἐδίδου συγγνώμην ἀποκρύπτεσθαι τὰς ἀληθεστάτας ὑπὲρ τῶν θεῶν δόξας· ἐπειδὴ δὲ ἡμῖν οἱ θεοὶ τὴν ἐλευθερίαν ἔδοσαν, ἄτοπον εἶναί μοι φαίνεται διδάσκειν ἐκεῖνα τοὺς ἀνθρώπους, ὅσα μὴ νομίζουσιν εὖ ἔχειν. Ἀλλ' εἰ μὲν οἴονται σοφοὺς ὧν εἰσιν ἐξηγηταὶ καὶ ὧν ὥσπερ προφῆται κάθηνται, ζηλούτωσαν αὐτῶν πρῶτον τὴν εἰς τοὺς θεοὺς εὐσέβειαν· εἰ δὲ εἰς τοὺς τιμιωτάτους ὑπολαμβάνουσι πεπλανῆσθαι, βαδιζόντων εἰς τὰς τῶν Γαλιλαίων ἐκκλησίας, ἐξηγησόμενοι Ματθαῖον καὶ Λουκᾶν

Ο αυτοκράτωρ Ιουλιανός και ο ναός του Σολομώντος.

 

Ως γνωστόν ο αυτοκράτωρ του βυζαντίου Φλάβιος Κλαύδιος Ιουλιανός προσπάθησε να ανοικοδομήσει τον κατεστραμμένο από τον Τίτο ναό του Σολομώντος. Θα θέλαμε απλά να θέσουμε υπ΄όψιν αυτών που θα διαβάσουν αυτή την εργασία ότι κανείς δεν γνωρίζει το οντολογικό βάθος αυτού του ναού, το τι τελικά αντιπροσώπευσε, η βιβλιογραφία συζητεί για ύπαρξη κοινού άβακος στο σχεδιασμό του ναού με τον μινωϊκό άβακα.Ας θεωρήσουμε ότι κανείς δεν γνωρίζει, δεν μπορεί να γνωρίζει το τι είχε στο νού του ο Ιουλιανός όταν προσπάθησε να ανοικοδομήσει το ναό του Σολομώντος. Η εποχή του Ιουλιανού ήταν απόρροια έντονης συγκρητικής εποχής, κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει εάν ο Ιουλιανός εθέλησε να προχωρήσει σε αυτό το διάβημα απλά για να πειράξει τους χριστιανούς ή επειδή μέσα από την τρομερή ανάμειξη της Ελληνιστικής εποχής είχαν τόσο πολύ αναμιχθεί οι θεοί ώστε ο Ιουλιανός είχε ίδει στο θεό των Χαναναίων (παιδί του οποίου ήταν ο θεός που αντιπροσωπευόταν στο ναό του Σολομώντος) ένα θεό με κοινά στοιχεία με το δικό του δωδεκαθεϊστικό πρότυπο (του Διός κ.λ.π): εξάλλου σταδιακά το Ελληνικόν πάνθεον είχε τόσο αναμιχθεί με τις ανατολικές θεότητες ώστε ο Δίας σταδιακά απέκτησε ένα σωρό χαρακτηριστικά τα οποία είναι άγνωστα στην Ελληνική φύση του: ο Δίας έγινε Δημιουργός, έγινε αποδέκτης προσευχών, αυτός εδημιούργησε τον άνθρωπο, ειδικά φθάνοντας και στην εποχή του Πλήθωνος κάποιος είναι δύσκολο να ξεχωρίσει το Δία από τον Ιησού.

Ο Ιουλιανός διόρισε τον ανώτερο αξιωματούχο της αυλής του, τον Αλύπιο, ως υπεύθυνο της ανοικοδόμησης του ναού του Σολομώντος. Αυτό δηλώνει και την μεγάλη σημασία που απέδιδε στο έργο. Ο Μαρκελλίνος (ουδέτερος ιστορικός, εξαιρετικά αντικειμενικός) αναφέρει ότι οι εργασίες διεκόπησαν όταν πύρινες φλόγες άρχισαν να πετάγονται μέσα από τη γή, τραυματίζοντας και φοβίζοντας τους εργάτες, οι οποίοι εγκατέλειψαν τις εργασίες τους. Επιστημονικά θα μπορούσε κανείς να κάνει διάφορες εικασίες για το έδαφος επάνω στο οποίο ήταν κτισμένος ο ναός (τι πραγματικά έκρυβε η γή σε εκείνο το σημείο).