1)Η αναφορική , κυριολεκτική, δηλωτική, σημασία των λέξεων και της γλώσσας γενικότερα, ταυτίζεται με τη χρήση της λέξης, και αποδίδει με ακρίβεια και σαφήνεια την σημασία της και το περιεχόμενό της. Δηλαδή ταυτίζεται η σημασία της λέξης με αυτό που δηλώνει και αυτό γίνεται αντιληπτό από τη λογική λειτουργία του δέκτη.
Τι πετυχαίνεται με την κυριολεκτική σημασία των λέξεων;
1)ο πομπός απευθύνεται στη λογική και βιωματική λειτουργία του δέκτη.
2)δίνεται βαρύτητα στην πληροφορία.
3)έχουμε λογική σύνδεση των νοημάτων.
4)ρεαλιστική παρουσίαση της πραγματικότητας.
5)το ύφος είναι σοβαρό.
Παράδειγμα: Το σχολείο είναι μία προσπάθεια οι μαθητές να γνωρίσουν πολλά και διάφορα ωφέλιμα πράγματα.
2)Η ποιητική, μεταφορική και συνυποδηλωτική χρήση της γλώσσας, φανερώνει ότι οι λέξεις δεν αποδίδονται με την πραγματική τους σημασία αλλά με τη μεταφορική και αλληγορική τους σημασία. Με αυτόν τον τρόπο δίνεται βαρύτητα στο μήνυμα που υπονοείται από τη μεταφορική χρήση της συγκεκριμένης λέξης. Αυτή η χρήση της λέξης ξυπνά συναισθήματα στο δέκτη (προτιμώ την χρυσή σιωπή, σημαίνει ότι ο ακροατής νοιώθει ευσέβεια για τον άνθρωποι που δεν ομιλεί).
Τι πετυχαίνεται με
την μεταφορική χρήση της γλώσσας;
1)Ο πομπός ξυπνά συναισθήματα στους ακροατές-πομπούς
2)δίνεται βάρος στην μορφή του μηνύματος
.jpg)
.jpg)