.jpg)
Οι Πανελλαδικές εξετάσεις ως τρόπος κρίσης των μαθητών είναι ανάμνηση της χριστιανικής μεταθανάτιας αιωνίας κρίσεως: μας έρχονται από τα βάθη του χρόνου οι τρόποι αυτών των εξετάσεων, από εκεί ειδικά στην καινή διαθήκη όπου ρητά αναφέρεται ότι όλοι θα κριθούν και οι καλοί θα τοποθετηθούν στα δεξιά του κριτού και οι κακοί στα αριστερά του κριτού. Το έχουμε τονίσει σε πλείστα όσα γραπτά μας ότι ο κόσμος μας είναι η σειρά εκπλήρωσης των χριστιανικών γραφών και θα τελειώσει όταν περατωθούν όλες οι μεταμορφώσεις αυτών των γραφών. Τα πράγματα είναι εσχατολογικά ως ουσία και πολυτροπικά ως υποστάσεις.
Οι πανελλαδικές εξετάσεις λοιπόν αποτελούν ανάμνηση της κρίσης του κυρίου επί των αμαρτωλών: ο μαθητής δεν αντιμετωπίζεται Ελληνικώ τω τρόπω, και ειδικά σύμφωνα με τον τρόπο των οντολόγων Παρμενίδου και Ηρακλείτου, ως ήδη γνωρίζων ως ήδη ευρισκόμενος επί της οντικής πορείας: οι μαθητές στο χριστιανικό και μεταδομιστικό μεταχριστιανικό τρόπο αντιμετωπίζεται ως ένα έμψυχο φαινόμενο το οποίο έχει το προπατορικό αμάρτημα της αγνοίας και οι καθηγητές ως σωτήρες θα τον θεραπεύσουν με την προσφερομένη γνώση: το εκπαιδευτικό σύστημα (παγκόσμια βέβαια) δεν αντιμετωπίζει τους ανθρώπους όπως η Αθηνά τον Οδυσσέα (ως ήδη γνωρίζων το Νόστο και συνεχώς επιπλέοντα επί αυτού) αλλά ως αγνοούντες αμαρτωλούς που οι καλοί δάσκαλοι θα θεραπεύσουν: για αυτό εξάλλου τα σχολεία δεν προσφέρουν ενδογενή οντολογική αυτοαφυπνίζουσα οντική γνώση αλλά την γνώση της εξουσίας που μεταπλάθει τους ανθρώπους σε υλιστικά και χρηματιστηριακά εργαλεία χρήσιμα στην εξουσία.
Οι μαθητές σε αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα δεν αυτοαναπτύσσονται ως μέρη του Όντος αλλά ετεροκαθορίζονται από εξωγενείς γνώσεις οι οποίες δεν τους ωριμάζουν οντικά αλλά μόνον μικροκοινωνικά: ο πραγματικός οντικός μαθητικός εαυτός του πραγματικού οντικού νόστου μένει έξω από όλη την εκπαιδευτική διαδικασία, άγχος είναι η συνεχής ανάμνηση αυτού, οι μαθητές όμως το έχουν ξεχάσει και θεωρούν ως άγχος την αγωνία της επιτυχίας στις εξετάσεις: εξετάσεις που τους παρέχουν εξωγενή γνώση άχρηστη οντικά χρήσιμη όμως στην κοινωνική εργαλειοποίησή τους: για αυτό και οι πανελλαδικές εξετάσεις (σαν ένα καλό θρησκευτικό εξάρτημα) καθιστά τους νεαρούς και τις νεαρές συνεχώς ενόχους, ότι κάτι δεν κάνουν καλά, συνεχώς νοιώθουν ενοχικοί, συνδέουν τα πάντα με την απομνημόνευση και την εξωτερική γνώση, ξεχνούν τη γνώση ως αθώα και ωραία νοστίζουσα πορεία προς τον οντικό εαυτό, οι μαθητές μαθαίνουν ότι πάντα ως εξουσιαζόμενοι θα πρέπει να μαθαίνουν ό,τι τους προσφέρεται και όχι αυτό το οποίο μέσα τους έχουν, οι μαθητές μαθαίνουν στην εξωτερικότητα θεωρούν τους εαυτούς τους αχρήστους και συνεχώς συνδέουν τα πάντα όχι με την εσωτερική Ιθάκη αλλά με την εξωτερική επιβράβευση, ξεχνώντας ότι ο Οδυσσέας αυτοβραβεύθηκε μέσα από τη μεγάλη επιστροφή εκεί που μόνον αυτός ήξερε.