Design Turnpike Έκθεση Α΄ Λυκείου: Το Κρατικό Πιστοποιητικό Γλωσσομάθειας

 

 

Το Κρατικό Πιστοποιητικό Γλωσσομάθειας στοχεύει στο να ελέγξει τον βαθμό, στον οποίο οι υποψήφιοι, Έλληνες χρήστες της ξένης γλώσσας, είναι σε θέση να χρησιμοποιήσουν τις γνώσεις που έχουν αποκτήσει και τις επικοινωνιακές ικανότητες που διαθέτουν ως χρήστες δύο γλωσσών (της ελληνικής και της ξένης). Για να το επιτύχει στηρίζεται σε ένα σύστημα εξετάσεων που αποσκοπεί στην πιστοποίηση διαφορετικών επιπέδων γνώσης μιας γλώσσας. Έτσι, ελέγχεται ο βαθμός ικανότητας που έχει αναπτύξει κάποιος να κατανοεί και να παράγει προφορικό και γραπτό λόγο της γλώσσας αυτής.

Επίσης, ο θεσμός αυτός αντιμετωπίζει ισότιμα τις σύγχρονες ευρωπαϊκές γλώσσες και συμβάλλει στην ενίσχυση της εκμάθησης ξένων γλωσσών, η γνώση των οποίων θεωρείται σημαντικό μορφωτικό και επαγγελματικό προσόν εντός και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με τον τρόπο αυτόν προωθείται τόσο η κοινωνική όσο και η ατομική πολυγλωσσία στην Ελλάδα. Επιπλέον, με τον θεσμό αυτόν προάγεται το ευρωπαϊκό ιδεώδες της πολυγλωσσίας.

Επιπρόσθετα, το Κρατικό Πιστοποιητικό Γλωσσομάθειας συνδέεται με το σχολείο και στοχεύει στη σύνδεσή του και με τις άλλες βαθμίδες και τύπους εκπαίδευσης. Με το σχολείο συνδέεται έμμεσα και άμεσα. Έμμεσα, εφόσον επιδρά στις πρακτικές διδασκαλίας και εκμάθησης της γλώσσας, διαμορφώνει στάσεις και αναπτύσσει στρατηγικές μάθησης και παραγωγής λόγου. Άμεσα, επειδή λαμβάνονται υπόψη τα σχολικά προγράμματα σπουδών για τον σχεδιασμό των εξετάσεων, ενώ ξεκινά και η προσπάθεια για να παραχθούν προγράμματα και υλικά για υποστηρικτική διδασκαλία. Ακόμη, προβλέπεται να συνδεθεί και με άλλους εκπαιδευτικούς φορείς.

Τέλος, το Κρατικό Πιστοποιητικό Γλωσσομάθειας λαμβάνει υπόψη τις κοινωνικές συνθήκες της χρήσης της ξένης γλώσσας και επιχειρεί να καλύψει τις επικοινωνιακές, κοινωνικές, εργασιακές και εκπαιδευτικές ανάγκες των σύγχρονων πολιτών.

 

Από την ιστοσελίδα του Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας. 24.04.2014 (διασκευή).

 

ΘΕΜΑΤΑ

 

Α1. Γιατί ο θεσμός της πιστοποίησης ξένων γλωσσών προάγει το ευρωπαϊκό ιδεώδες της πολυγλωσσίας, σύμφωνα με το κείμενο; (60-80 λέξεις)

Νέα Ελληνικά Α’ Λυκείου, Κριτήριο Αξιολόγησης (νέου τύπου) «Φιλία» – Μη Λογοτεχνικό και Λογοτεχνικό κείμενο

MH ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Η κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών μέσω της φιλίας– Ο ρόλος της οικογένειας και του σχολείου

Η πρώτη επίσημη ψυχολογική θεωρία που αναγράφεται έμμεσα στην παιδική φιλία είναι του Piaget (1965), όπου περιγράφεται πως οι από τη φύση τους ισότιμες κοινωνικές σχέσεις με τους συνομηλίκους και όχι η άκριτη αποδοχή των κανόνων της γονεϊκής αυθεντίας προάγουν την ανάπτυξη της αυτόνομης ηθικότητας του παιδιού. Διατυπώθηκε ακόμη η άποψη ότι οι στενοί φίλοι βοηθούν τους εφήβους να αντιμετωπίσουν τις αφυπνιζόμενες παρορμήσεις τους και να διοχετεύσουν θετικά την ενέργειά τους μέσα στο πλαίσιο των συζητήσεων και των αμοιβαίων συμβουλών.Η φιλία αποτελεί μια μορφή σχέσης που εμφανίζεται σε όλες τις κοινωνίες και εκδηλώνεται με μια ποικιλία τρόπων ανάλογα με το πολιτισμικό σύστημα. Ορίζεται κυρίως ως δυαδική σχέση, εθελοντική και αμοιβαία ρυθμιζόμενη και από τα δύο μέλη της, η οποία σκοπεύει στην ικανοποίηση συγκεκριμένων κοινωνικών αναγκών, όπως είναι η συντροφικότητα, η οικειότητα και η στοργή.

Τα παραπάνω δημιουργούν ρομαντική αντίληψη για τη φιλία, η οποία όμως απέχει από την πραγματικότητα. Ο Sullivan είχε τονίσει ότι οι φιλίες των παιδιών μπορούν να είναι εξίσου πολύ ανταγωνιστικές και να έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξή τους. Οι φιλίες εμπεριέχουν και αρνητικές διαστάσεις, όπως είναι οι συγκρούσεις.

[…] Ένα αγωνιώδες ερώτημα των γονέων είναι κατά πόσο μπορούν να επηρεάσουν την κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών τους. Συχνά οι γονείς κυρίως των εφήβων παραπονιούνται ότι αυτοί επηρεάζονται κυρίως από τους φίλους τους, στους οποίους καταφεύγουν για την ανεύρεση συντροφικότητας και συμβουλών, ενώ είναι εντελώς απομακρυσμένοι από τη γονεϊκή επιρροή. Αποποιούνται έτσι έμμεσα οι γονείς τη δική τους ευθύνη για οποιοδήποτε παραστράτημα των παιδιών τους (“Φταίνε οι κακές παρέες”).

Έκφραση- έκθεση α΄λυκείου. Κείμενο εφαρμογής θεωρίας συλλογισμών και επικλήσεων. Άνθρωπος και Περιβάλλον: Σχέση αλληλο-συμπλήρωσης και αλληλεξάρτησης.

 

 

Αναντίρρητα, κατά το παρελθόν ο άνθρωπος και το περιβάλλον βρίσκονταν σε αγαστή συνεργασία και σχέση. Δυστυχώς, όμως, τη σχέση αυτή ο άνθρωπος δε τη σεβάστηκε, τη μόλυνε και τη ρύπανε. Ας μην κολακευόμαστε επομένως για τις ανθρώπινες νίκες πάνω στη φύση: για κάθε μια τέτοια νίκη η φύση παίρνει την εκδίκησή της πάνω μας. Κάθε νίκη, είναι αλήθεια, φέρνει σε πρώτη φάση τα αποτελέσματα που προσδοκούμε, αλλά σε δεύτερη και τρίτη φάση τα αποτελέσματα είναι διαφορετικά και απρόσμενα και πάρα πολύ συχνά αναιρούν τα πρώτα. Διευκρινίζουμε ότι η παραπάνω άποψη δεν ισχύει φυσικά για τα πρώτα στάδια της ζωής του ανθρώπου πάνω στον πλανήτη μας, γιατί την εποχή εκείνη η εξάρτησή του από το περιβάλλον ήταν άμεση. Όσο περνούσαν όμως οι αιώνες, οι όροι αντιστρέφονταν και ο άνθρωπος από άμεσο εξαρτώμενο της φύσης γινόταν ο κύριος εξουσιαστής της.

Στο σημείο αυτό μπορούμε με έμφαση να τονίσουμε ότι η σημασία του φυσικού περιβάλλοντος στην οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική εξέλιξη του ανθρώπου υπήρξε τεράστια. Το ορεινό ή το πεδινό του εδάφους, η σύσταση του εδάφους και του υπεδάφους, η ύπαρξη άφθονων νερών ή η έλλειψή τους, η γειτνίαση με τη θάλασσα, η γεωγραφική θέση και οι κλιματολογικές συνθήκες καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό, όχι μόνο τη φύση και την ποσότητα της παραγωγής αλλά και τη γρήγορη ή αργή κοινωνική εξέλιξη. Η  ωφελιμότητα και η προσφορά του περιβάλλοντος προς τον άνθρωπο εξαρτάται και από έναν άλλο βασικό παράγοντα, από τη στάση δηλαδή και την τοποθέτηση του ίδιου του ανθρώπου απέναντι σε αυτό. Όσο μεγαλύτερη απληστία χαρακτηρίζει τον άνθρωπο, όσο πιο αλόγιστη, πρόχειρη, βάναυση και εξαντλητική γίνεται η εκμετάλλευσή του, τόσο και η καταστροφή του γίνεται πιο έντονη και οι συνέπειες για τον άνθρωπο πιο επιβλαβείς. Ο βαθμός, βέβαια, και ο τρόπος αντιμετώπισης του φυσικού περιβάλλοντος εξαρτάται και από το χαρακτήρα και τη φύση του πολιτικού και κοινωνικού καθεστώτος και του τρόπου της παραγωγής.

3ο ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΚΦΡΑΣΗ-ΕΚΘΕΣΗ Α ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΜΟΣΧΟΒΙΤΗ ΜΑΡΙΑ

Είναι κοινός τόπος στους ανθρώπους της ώριμης ηλικίας να επικρίνουν τη συμπεριφορά των νεοτέρων και να επιχειρούν συγκρίσεις με τη δική τους νεότητα, όταν όλα, κατά τη γνώμη τους, ήταν καλύτερα και η ζωή και τα ήθη και ο πολιτισμός, ακόμα και η φύση. Ο πρώτος που αναφέρει αυτή τη στάση ενός ηλικιωμένου, σοφού ανθρώπου είναι ο Όμηρος. Ο Νέστορας, που είχε δει δύο γενιές ανθρώπων να περνούν και βασίλευε πια στην τρίτη, όταν αισθάνεται την ανάγκη να πάρει το λόγο και να μιλήσει στους εξαγριωμένους από θυμό πολεμάρχους, τον Αγαμέμνονα και τον Αχιλλέα, αρχίζει την παρέμβασή του με μιαν αναδρομή. Εγώ, λέει, είμαι μεγαλύτερος κι από τους δυο σας πρέπει να με ακούσετε γιατί έχω μιλήσει με άνδρες πολύ καλύτερούς σας, τέτοιους που δε θα ξαναδώ. Και αναφέρεται σε παλαιότερους ήρωες, τον Πειρίθουν, τον Καινέα και τον Θησέα. Αυτοί, λέει, ήταν παλικάρια που όμοιά τους δεν έχουν ξαναγίνει. Από τότε ως σήμερα κάθε γενιά επαναλαμβάνει μονότονα το ίδιο τροπάριο και φαίνεται πως το πιστεύει. […]

Η ίδια η βιολογική διαφορά των δύο οργανισμών, του παλιού και του νέου, τους οδηγεί σε διαφορετική θεώρηση του κόσμου και σε ανταγωνιστική στάση μέσα στη ζωή. Ο νέος κινείται προς τα εμπρός, ο ηλικιωμένος, όταν δε γυρίζει πίσω, προσπαθεί να συγκρατήσει το παρόν, αυτό που του εξασφαλίζει την ύπαρξή του, να συντηρήσει όσα κατόρθωσε να αποχτήσει. Η συντηρητική στάση είναι αυτονόητη για τον άνθρωπο μιας κάποιας ηλικίας, αφού αποτελεί συνάρτηση της συντήρησης της ίδιας του της ύπαρξης, που με τα χρόνια έχει εξαντλήσει πολλές από τις πιο ζωτικές δυνάμεις της και οδεύει προς την αναπόφευκτη φθορά. Είναι απόλυτα κατανοητή η στροφή των ώριμων προς το παρελθόν, προς την περίοδο εκείνη της ζωή τους «που είχαν και δύναμη και λόγο και ομορφιά». Η νοσταλγία των χρόνων εκείνων δεν αποτελεί συναισθηματική κατάσταση φευγαλέα και ρομαντική˙ αποτελεί ανάγκη βιολογική, για να δικαιώσει ολόκληρη την ανθρώπινη ζωή, που τώρα μόλις διαπιστώνει ο ώριμος πως είναι τρομακτικά σύντομη και αφάνταστα ωραία.

ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ A' Λυκείου.Κριτήριο αξιολόγησης.

Κείμενο 1

[Η πολυγλωσσία]

Το Συμβούλιο της Ευρώπης, για να τονίσει τη σημασία της εκμάθησης γλωσσών, καθιέρωσε την Ευρωπαϊκή Μέρα Γλωσσών (ΕΜΓ), που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 26 Σεπτεμβρίου. Η ιδέα πίσω από την ΕΜΓ είναι να ενθαρρύνει την «πολυγλωσσία», ένα φυσιολογικό γεγονός της καθημερινής ζωής μεταξύ πολλών λαών στην Αφρική και την Ασία, και κανόνας σε μέρη της Ευρώπης, ειδικά στις Κάτω χώρες και στην Σκανδιναβία, όπως επίσης και στην Μεσόγειο.

Και πολυγλωσσία δε σημαίνει να τρομάζεις τους ανθρώπους ότι πρέπει να φτάσουν στο επίπεδο του «αυτόχθονα1 ομιλητή». Το θέμα είναι να μπορούν να επικοινωνούν και να είναι κατανοητοί, σύμφωνα με τις δικές τους ανάγκες και απαιτήσεις. Η διεθνής διάδοση των Αγγλικών φαίνεται αδιαμφισβήτητη: οι έρευνες επιβεβαιώνουν ότι η γνώση Αγγλικών θεωρείται προτεραιότητα για το μεγαλύτερο ποσοστό ατόμων που μαθαίνουν ξένες γλώσσες.

1 αυτόχθων: αυτός που κατοικεί στη γη που γεννήθηκε ο ίδιος και οι πρόγονοί του

pinterest

Εντούτοις, δεν υπάρχει λόγος να σταματήσουν στα Αγγλικά. Πολλές άλλες γλώσσες είναι εξίσου σημαντικές, για να αποκτήσουν εμπειρίες ζωής είτε στη δουλειά ή απλώς για να ταξιδέψουν. Και η ικανότητα στις γλώσσες οδηγεί σε κάτι περισσότερο από απλά οικονομικά οφέλη. Μάς ενθαρρύνει να ανοιχτούμε περισσότερο στους άλλους, στον πολιτισμό τους και να κατανοήσουμε τον τρόπο σκέψης τους και τη συμπεριφορά τους· να γνωρίσουμε βαθύτερα τις παραδόσεις άλλων χωρών και την ταυτότητα άλλων λαών. Και οι άνθρωποι που μπορούν να επικοινωνούν με αυτοπεποίθηση με τους ανθρώπους άλλων χωρών μπορούν να γίνουν πιο ανεκτικοί προς τη διαφορετικότητα.

N. Madden, Η κίνηση προς μια πολύγλωσση εποχή, ιστοσελίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης edl.ecmlt, 18.09.2014 (διασκευή) .

Έκφραση-Έκθεση Α΄Λυκείου.

Να διαβάσετε το παρακάτω απόσπασμα από χρονογράφημα και να απαντήσετε στις ερωτήσεις που ακολουθούν:

Ο Μπούλης δεν ήλθε σήμερα μόνος.Μου έφερε και την αδελφή του.Πολύ πιο μικρή από αυτόν.Πέντε έως έξι χρονών ,ζωηρό και συναισθηματικούλικο κοριτσάκι.Οι παρουσιάσεις έγιναν απλά και λακωνικά:

-Η Λία,αδελφή μου.

-Χαίρω πολύ Λία-καλωσόρισα την ξένη μου.Με τον αδελφό σου είμαστε πιά παλιοί φίλοι.

Όπως όμως κατάλαβα ,η Λία ήταν ταραγμένη.Τα μάτια της κόκκινα από το κλάμα και κακοχτενισμένα τα μαλλιά της.Κάπου κάπου ρουφούσε τη μύτη της,πράγμα που ανάγκασε τον Μπούλη να της δώσει το σκούρο μαντήλι του ,για να διασώσει τους καλούς της τρόπους.Όπως με κατατόπισε ο αδελφός είχε προηγηθεί οικιακή σκηνή.Από το κλείσιμο δε του ματιού που μου έκανε ο Μπούλης και από μία κίνηση της παλάμης του στο κενό , κατάλαβα ότι η σκηνή ήταν εξαιρετικά βίαιη και έφθασε μέχρι δαρμού της Λίας.Φιλόστοργος ο αδελφός, μόλις εκόπασε η θύελλα,πήρε τη μικρούλα από το χεράκι,και για νατην ψυχαγωγήσει την έφερε στο άχαρο γραφείο του φίλου του.

Δεν ανήκω στη σχολή εκείνων που πιστεύουν ότι ανακουφίζουν τον πονεμένο όταν αποφεύγουν να του μιλούν για τον πόνο του.Πιστεύω το αντίθετο.Γι αυτό πήρα στο γόνατο την ξένη μου ,αναζητώντας την πηγή της οδύνης της.

-Λοιπόν τι έκανε η δεσποινίς και ανάγκασε τη μαμά της να τη μαλώσει;(Για λόγους τάκτ δεν έθεσα ζήτημα δαρμού).

Διαγώνισμα Α΄Λυκείου Έκφραση-Έκθεση(πηγή:http://taexeiola.blogspot.gr/2013/10/diagonimata-ekthesi-a-lykeiou.html).

- 28 -

Διαγώνισμα 15

ο

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ:

«Η ψυχαγωγία των νέων», Σ. Καργάκος

Η ψυχαγωγία των νέων