.jpg)
Για το επίπεδο της μόρφωσής μας είμαστε οι μόνοι υπεύθυνοι: για το τι δεχόμεθα και το τι απορρίπτουμε επειδή αυτό αυτοεπιβεβαιώνεται από το μορφωτικό μας επίπεδο είμαστε οι μόνοι υπεύθυνοι: ώστε λοιπόν με τη σειρά: πρώτα υπήρξαν οι θεωρητικοί του καπιταλισμού και μετέπειτα του επιστημονικού σοσιαλισμού: πρώτα εφαρμόσθηκε ο καπιταλισμός και έπειτα εφευρέθη ο επιστημονικός σοσιασλισμός: άρα χωρίς τον ένα δεν υπάρχει ο άλλος: απλούστερα: και ο καπιταλισμός και ο επιστημονικός σοσιαλισμός είναι τέκνα ιδίου πατρός και μητρός: ο πατήρ είναι το χρήμα και ειδικά η μετααναγεννησιακή εποχή κατά την οποία η διάλυση της φεουδαρχικής ευρώπης και η μετατροπή της θρησκείας σε πολιτικό status quo μετατόπισε τη ζωή των ανθρώπων από το πνεύμα στην ύλη. Ήδη είχε εργασθεί προς αυτήν την πλευρά ο χριστιανισμός (τις αξίες του χριστιανισμού εγκολπώθηκε και ο καπιταλισμός και ο επιστημονικός σοσιαλισμός, ο χριστιανισμός είναι η στοργική μητέρα και του καπιταλισμού και του επιστημονικού σοσιαλισμού: απλά όπως ο συσσωρευτής ιδεών θεός μοιράζει τα πάντα στα τέκνα του, τα οποία ποθούν την δικαιοσύνη και την ισότητα παρόμοια και ο πολιτικός συσσωρευτής μοιράζει τα πάντα στα πλήθη τα οποία ποθούν την δικαιοσύνη και ισότητα). Ο χριστιανισμός λοιπόν προετοίμασε πολύ προσεκτικά τον άνθρωπο που χρησιμοποιήθηκε στο διπολικό παιχνίδι των αδελφών: καπιταλισμού και επιστημονικού σοσιαλισμού. Διότι ο άνθρωπος της θρησκείας θεωρεί ότι ως τέτοιος φέρει το προπατορικό αμάρτημα (ροπή προς την αμαρτία (αυτή μεταλλάχθηκε στο καπιταλιστικό σοσιαλιστικό κόσμο διότι πλέον όλοι χρεωστούμε κάτι σε κάποιον και έχουμε τη ροπή προς το χρέος) άρα πρέπει ο άνθρωπος να ζεί σε σχέση με κάποιο θεό (ο πολιτικός σταδιακά μετατράπηκε σε συνεταίρο των ανθρώπων οικονομικά και κοινωνικά, όπως μάλιστα οι θρησκευόμενοι στην ευρώπη απαίτησαν παραπάνω από όσα τους εδίδοντο παρόμοια και οι σοσιαλιστές απαιτούν όλα όσα δικαιούνται από τους επιγείους θεούς του χρήματος και τους διαχειριστές του.
Η πορεία είναι απλουστάτη: ας την προσέξουμε: στο χριστιανικό σύστημα υπάρχουν τρείς τάξεις: ο θεός, οι άγιοι και το πλήρωμα: εάν βλέπεις τον κόσμο από το θεό θέλεις και τις τρείς τάξεις διότι με αυτόν τον τρόπο συντηρείς το οικοδόμημα που λές ότι έφτιαξες. Εάν βλέπεις το όλο οικοδόμημα από το πλήρωμα και τότε θέλεις τους αγίους διότι σου δίδουν την ψευδαίσθηση ότι αποτελούν σκάλα προς τον ουρανό: σταδιακά όμως η επέκταση της αμαρτίας καταργεί τους αγίους διότι οι άνθρωποι απευθύνονται απευθείας στο συσσωρευτή θεό: το ίδιο συνέβη και στην εποχή του οικονομισμού: οι καπιταλιστές δεν θέλουν την μεσαία τάξη διότι τους εμποδίζει από την τελική κατανομή πλούτου (αυτό το βλέπουμε στη σημερινή κατάσταση όπου σταδιακά οι άνθρωποι ζούν με όσα έχουν ανάγκη υπαρχόντων ολίγων πλουσίων) οι σοσιαλιστές ομοίως δεν θέλουν την μεσαία τάξη διότι τους εμποδίζει από την ολοκληρωτική τους διεκδίκηση.