Δίδεται το παρακάτω ποίημα:
Άρης Αλεξάνδρου (1922-1978) : Το μαχαίρι.
Όπως αργεί τ΄ατσάλι να γίνει κοφτερό και χρήσιμο
Μαχαίρι,
Έτσι αργούν και οι λέξεις ν΄ακονιστούν σε λόγο
Στο μεταξύ
Όσο δουλεύεις στον τροχό
Πρόσεχε μην παρασυρθείς
μην ξιππασθείς
απ΄τη λαμπρή αλληλουχία των σπινθήρων
Σκοπός σου εσένα τα μαχαίρι.
Άρης Αλεξάνδρου, Ποιήματα, (1941-1974), εκδ.Καστανιώτη, Αθήνα 1981, σελ. 99.
Βήμα 1ο Φιλο-σοφική εκτίμηση του ποιήματος.
Από τον ξυνόν λόγον του Ηρακλείτου, έως τον Λόγον του Θεού (Ιησούς) ο Λόγος ως Ομιλία η οποία κυριαρχεί στο Ανθρώπινο μυαλό και δημιουργεί την Ηθική συμπεριφορά, είναι το μέγεθος εκείνο το οποίο εδημούργησε τον Άνθρωπο, τον πολιτισμό, την πορεία, το νόστο, τη θρησκεία, την Πόλιν, την εξέλιξιν, την Επιστήμην. Ο Λόγος ως διά των λέξεων εξωτερίκευση των σκέψεων αποτελεί τη διαχρονική επιταγή : οι άνθρωποι πρέπει να εφαρμόσουν εκείνες τις σκέψεις και εκείνες τις Ηθικές , οι οποίες υπο του λόγου επιτάσσονται.





