Νεοελληνική γλώσσα, β΄γυμνασίου. Κριτήριο αξιολόγησης. Κείμενο με θέμα την περιήγηση.

 

 

Η Ναύπακτος θεωρείται χωρίς αμφιβολία από τους πλέον γραφικούς και ρομαντικούς προορισμούς της ενδοχώρας. Αν σε αυτά προσθέσουμε τη σημαντική ιστορική παράδοσή της αλλά και την άνετη πρόσβαση από την Αθήνα, έχουμε ένα αδιαφιλονίκητο φαβορί για μία φθινοπωρινή απόδραση που θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη μας.

Χτισμένη ανάμεσα στο Αντίρριο και στις εκβολές του ποταμού Μόρνου μας περιμένει η ομορφότερη πόλη της Αιτωλοακαρνανίας. Οι ειδυλλιακές της ακρογιαλιές αγναντεύουν τα ήρεμα νερά του Κορινθιακού κόλπου, η βουνίσια της γοητεία κυκλώνει τον παράδεισο της ορεινής Ναυπακτίας. Η μεγάλη της ιστορία αντικατοπτρίζεται σε δύο σπουδαία μνημεία, το κατάφυτο βενετσιάνικο κάστρο και το βενετσιάνικο λιμανάκι. Όλα αυτά κάνουν την Ναύπακτο έναν από τους πιο αξιοζήλευτους τουριστικούς προορισμούς της χώρας μας.

Φθάνοντας στην Ναύπακτο τις πρώτες εντυπώσεις κερδίζουν οι άνετοι δρόμοι σκιασμένοι με πλατύφυλλα πλατάνια, οι παραδοσιακές γωνίες και ένα πλήθος ανθρώπων κάθε ηλικίας που απολαμβάνουν ανέμελοι τη φθινοπωρινή λιακάδα στα υπαίθρια εστιατόρια και καφέ δίπλα στη θάλασσα. Ξεκινάμε την περιήγησή μας στην πόλη με μία χαλαρή βόλτα στα πλακόστρωτα σοκάκια με τα πολλά ναυτικά σπίτια και τα καλοδιατηρημένα αρχοντικά. Φουντωτές βουκαμβίλιες και πολύχρωμα λουλούδια στολίζουν τους πέτρινους τοίχους πλημμυρίζοντας τις φιλόξενες γειτονιές με  κάθε λογής χρώματα και αρώματα.

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο λιμάνι, το μικρότερο και το ομορφότερο της Μεσογείου. Στον ανατολικό πυργίσκο μας καλωσορίζει ο παλιός ναυτικός φάρος και το Φετιχιέ τζαμί του 1499. Η εντοιχισμένη μαρμάρινη πλάκα μας υπενθυμίζει την περίφημη ναυμαχία της Ναυαπάκτου, το 1571.  Στον δυτικό βραχίονα, δίπλα στα σιδερένια κανόνια που σημαδεύουν τη θάλασσα βρίσκεται ο ανδριάντας του θρυλικού πυρπολητή Γιώργου Ανεμογιάννη καθώς και το άγαλμα του διάσημου Ισπανού συγγραφέα Μιγκέλ ντέ Θερβάντες. Το τέλειο άλλοθι για μία ολιγόωρη ανάπαυση αποτελούν οι γευστικοί πειρασμοί που μας περιμένουν στο πεζοδρόμιο του Στενοπάζαρου, εκεί που παλιά βρισκόταν η αγορά με τα ταβερνάκια που τιμούσαν δεόντως οι ντόπιοι και οι εργάτες του λιμανιού.

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Β΄ ΤΡΙΜΗΝΟΥ, β΄γυμνασίου.

 

 Α ΚΕΙΜΕΝΟ:

Υποταχτήκαμε λοιπόν άλλη μια φορά, τι άλλο μπορούσε να γίνει. Ανήκουμε τώρα στην απίθανη κοινωνία των καταχθόνιων πλασμάτων. Είμαστε οι πολίτες του χαρακώματος. Αυτό μας δαμάζει μέρα με τη μέρα, μας αφομοιώνει. Μας χωνεύει, μας λιώνει σιγά-  σιγά έτσι σαν ένα μακρύ κι άντερο. Το χώμα απλώνει το χρώμα του στα πρόσωπα, στα χέρια, γεμίζει την όσφρηση, εξοικειώνεται με την αφή. Κατόπι λίγο-λίγο ποτίζει με τη μουχλιασμένη ανάσα του την ανθρώπινη ψυχή. Η πλήξη ξανακαθίσει πάνω στα κορμιά και στις ψυχές, ένα άμορφο, πνιγερό στοιχείο, ένα βουνό από σταχτί ξασμένο μπαμπάκι. Εκεί μέσα τυλίγεται, μπερδεύεται, βογκά από ασφυξία και παραδέρνει ο νους.

Κανένας απ΄ έξω δεν παίρνει είδηση από το δράμα. Ο αγώνας είναι άνισος και αφύσικος. Στο τέλος τα βάζεις κάτω και παραδίνεσαι. Έρχεται μια μέρα που η λέρα, η ψείρα, ο βαριεστισμός μπαίνουν από παντού και σε κουρσεύουν. Κείνη τη μέρα λοιπόν είναι που το χαράκωμα σε παραδέχεται για δικόν του. Το σκουλήκι παύει να σε ξαφνιάζει. Το ποντίκι μπαίνει στο γελιό  και ροκανίζει γαλέτα. Το ακούς κάτω από το μάγουλο γιατί έχεις το γελιό για προσκέφαλο. Χτυπάς με το χέρι, όχι τίποτα, να φύγει, να σ΄ αφήσει να κοιμηθείς μια στάλα.

Προχθές βράδυ ένας υποδεκανέας από τη Λήμνο πάτησε μιάν άγρια κραξιά, που όλοι στ΄ αμπρί του πετάχτηκαν κι άρπαξαν τα όπλα. Δεν ήταν τίποτα. Ένα ποντίκι τούτρωγε το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού. Όλοι θύμωσαν κ΄ έριξαν σε κείνον το φταίξιμο, που κοιμόταν ξεπαπουτσωμένος. Μιάν άλλη νύχτα ο Φύκος, ο υπερέτης, σηκώθηκε με το μισό του κεφάλι κουρεμένο. Στην αρχή το πήραν για κακή φάρσα, ύστερα κατάλαβαν πώς οι ποντικοί φάγανε τα μαλλιά του γιατί είχε κοιμηθεί κάτω από το λυχνάρι και το λίπος έσταζε από το φυτίλι και έπηζε στα μαλλιά του. Από κείνη τη νύχτα κοιμάται με το δίκωχο κι από πάνου βάζει τη κάσκα.

Μέσα σ΄ αυτή την ακίνητη φρίκη σαλεύει οκνά η ψυχή, σαν χελώνα στο βούρκο. Μια κούραση από ακαμωσιά. Είναι το χτικιό της ψυχής που σαπίζει και αποσυντίθεται. Στο τέλος έρχεται και βουλιάζει μέσα σε μιαν αφύσικη απάθεια. Τίποτα πια δεν έχει ενδιαφέρον. Αυτό πολλές φορές γεννάει την τρέλλα ή τον έξαλλον ηρωισμό. Και πάλι εκεί που λες « πάει, πέθανε η ψυχή», έρχεται μια στιγμή και ξαφνικά περνά μες από το σβησμένο μάτι μια σπίθα, σαν ένα βέλος από φως που τρέχει βιαστικά. Αυτό γίνεται μπροστά σε μια έκρηξη, σ΄ ένα φάκελο από την πατρίδα που σκίζεται με τρεμουλιαστό δάκτυλο. Κάποτε φτάνει ένας λόγος που ορμά από την καρδιά ή ένα παλιό λαϊκό τραγούδι.

 

 

 

Β ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

1)     Να συντάξετε μια περίληψη του κειμένου(10 σειρές).

Διαγώνισμα Νεοελληνικής γλώσσας. Β΄γυμνασίου.

 

Α’ Κείμενο:

Η φιλία στις μέρες μας

Α. Φιλία. Μία τόσο μικρή λέξη αλλά τόσο δύσκολη. Μία πολυσύνθετη έννοια, που στις μέρες μας περνάει από πολλές δοκιμασίες. Σήμερα γίνεται όλο και πιο δύσκολο να βρει κανείς πραγματικούς φίλους, που θα είναι ειλικρινείς, ευγενικοί και άμεσοι. Ίσως οι ρυθμοί της καθημερινότητας και ο ανθρώπινος εγωισμός να το απαιτούν. Σε έναν κόσμο λοιπόν που σχεδόν βρίσκεται στο σκοτάδι δεν είναι τόσο εύκολη η ανάπτυξη και καλλιέργεια των ανθρωπίνων σχέσεων.

Β. Παρατηρώντας τις παλαιότερες εποχές, μεταφερόμαστε σε μία άλλη πραγματικότητα, όταν οι σχέσεις των ανθρώπων στις μικρές κοινωνίες ήταν απλούστερες. Όταν οι εργασίες τους, η γη και οι κοινωνικές εκδηλώσεις τους έφερναν πραγματικά κοντά και δεν αποτελούσαν μέσο προβολής. Αντίθετα, σήμερα φαίνεται πως οι άνθρωποι είναι πλήρως κλεισμένοι στον εαυτό τους και έχουν απογοητευτεί από τις διαπροσωπικές σχέσεις. Η ελπίδα όμως δεν πρέπει να χάνεται. Θα πρέπει να πηγάζει από την θέληση για ζωή και την προσωπική βελτίωση.

Γ. Κάνοντας λοιπόν αυτοκριτική και αφιερώνοντας χρόνο στον εαυτό μας, μπορούμε να είμαστε πολύ πιο σίγουροι όσον αφορά σε αυτά που ψάχνουμε σε μία φιλία. Μάλιστα, στις μέρες μας υπάρχει έντονο το αίσθημα της μοναξιάς. Συνήθως όμως δεν κρίνουμε με αντικειμενικά κριτήρια. Δηλαδή, δεν θα πρέπει να επέρχεται απογοήτευση αν ο δικός μας κύκλος φίλων είναι μικρότερος από άλλους, ακόμη και αν αποτελείται από ένα μόνο άτομο. Είναι δυνατόν η σχέση μας με αυτό το άτομο να είναι τόσο δυνατή και υγιής που να μην μπορεί με τίποτα να συγκριθεί με τον κύκλο πολλών ατόμων, μέσα στον οποίο πιθανόν να υπάρχει υποκρισία και ψέμα.

Δ. Γι’ αυτό πρέπει αν έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά και οι κατάλληλοι άνθρωποι θα βρεθούν στον δρόμο μας και θα μας εκτιμήσουν και αποδεχτούν γι’ αυτό που πραγματικά είμαστε. Σίγουρα όλες οι ανθρώπινες σχέσεις απαιτούν δουλειά και αφοσίωση, αλλά αν είμαστε εξαρχής ο εαυτός μας, δεν θα έχουμε τίποτα να φοβόμαστε.

Μαριάνθη Θηβαίου, www.dotnews.gr, 21-8-2015 (διασκευή)

 

Β. Ερωτήσεις.

Γραπτή δοκιμασία στη Νεοελληνική Γλώσσα Β΄Γυμνασίου. Ενότητα 3η.

 

Α΄Κείμενο.

ΔΑΜΩΝΑΣ (ΔΑΜΩΝ) ΚΑΙ Ο ΦΙΝΤΙΑΣ

 

Ο Δάμωνας (Δάμων) και ο Φιντίας ήταν δύο πυθαγόρειοι φιλόσοφοι και φίλοι που έμειναν στην ιστορία για την μέχρι θανάτου πιστή φιλία τους, η οποία έγινε πρότυπο και ενέπνευσε πολλά έργα ζωγραφικής, μουσικής, αλλά και κινηματογραφικές ταινίες. Οι δύο φιλόσοφοι ζούσαν ή βρέθηκαν στις Συρακούσες την εποχή που αυτές διοικούνταν απολυταρχικά από τον Διονύσιο τον Νεότερο (367-357 και πάλι 346-343)[3] και ο Φιντίας δίκαια ή μη, κατηγορήθηκε ότι σχεδίαζε την ανατροπή του τυράννου. Συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά του ικανοποίησαν την τελευταία επιθυμία να επισκεφθεί τους συγγενείς του ή να τακτοποιήσει κάποιες σοβαρές υποθέσεις υπό τον όρο -αν δεν επιστρέψει εγκαίρως - να εκτελεστεί αντ'αυτού ο φίλος του Δάμωνας, που προσφέρθηκε επί τούτου εθελοντικά. Σύμφωνα με όσα γράφτηκαν (από τον Κικέρωνα, τον Βαλέριο Μάξιμο, τον Ιάμβλιχο τον φιλόσοφο Αριστόξενο, τον Πορφύριο και τον Διόδωρο το Σικελό) μετά την απόφαση του Διονυσίου να εκτελέσει τον Φιντία, ο Δάμωνας ίσως προσπαθεί να εκμαιεύσει χάρη, όμως δεν εισακούγεται. Επειδή ο Φιντίας έχει σοβαρές εκκρεμότητες σχετικές με τις ευθύνες του και στον κύκλο των Πυθαγορείων (δεν ξέρουμε τι λογής) ο Δάμων μένει ως όμηρος, ανθρώπινο αμανάτι ή εγγύηση, και εκείνος φεύγει να τις τακτοποιήσει. Αν δεν επιστρέψει εγκαίρως, στη θέση του θα εκτελεστεί ο Δάμων. Δεν είναι βέβαιο πώς ακριβώς βρέθηκε ο Δάμων σε αυτή τη θέση αν και όλοι συμφωνούν ότι ήταν προθυμότατος. Πιθανόν να προσφέρθηκε μόνος του ώστε να τακτοποιήσει ο φίλος του τις υποθέσεις του, πιθανόν και να το πρότεινε ο Φιντίας σίγουρος ότι δεν θα αμφισβητείτο ο λόγος της τιμής του ότι θα επιστρέψει, ίσως και να ήταν ιδέα του Διονυσίου -όταν δηλαδή ο Φιντίας ζήτησε αναστολή εκτέλεσης της ποινής για λίγες ώρες ώστε να ρυθμίσει σοβαρά ζητήματα, πιθανόν ο Διονύσιος να του είπε "εντάξει, αλλά θα κρατήσω όμηρο τον Δάμωνα". Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο Δάμων με φυσικότητα και εμπιστοσύνη αποδέχτηκε την ομηρία. Αν ο Φιντίας δεν επέστρεφε, θα σταύρωναν ή θα αποκεφάλιζαν εκείνον στη θέση του. Ο μυθιστορηματικές παραλλαγές του μύθου αναφέρουν ότι έφυγε με τα πόδια για το χωριό του που δεν ήταν ιδιαίτερα κοντά στις Συρακούσες και ότι αφού τακτοποίησε τα της μητέρας και της αδελφής του, την πάντρεψε δηλαδή, στο δρόμο της επιστροφής τον έπιασαν ληστές, ότι ξέφυγε αλλά βρέθηκε σε ένα φουσκωμένο ποτάμι και ταλαιπωρήθηκε να το διαβεί και ότι έβλεπε τον ήλιο να δύει και να πλησιάζει η ώρα της εκτέλεσης και να αγωνιά για το φίλο του.

Νεοελληνική γλώσσα β΄γυμνασίου. Ωριαίο διαγώνισμα α΄τετραμήνου.

 

Α΄κείμενο:

Εργαζόμενη μητέρα…..

 Η σύγχρονη εργαζόμενη μητέρα καλείται να παίξει πολλούς και συχνά δύσκολους ρόλους μέσα στην αυξανόμενα απαιτητική κοινωνία μας. Μια γυναίκα μπορεί να είναι συγχρόνως σύζυγος, μητέρα, εργαζόμενη, νοικοκυρά, κόρη, αδερφή, φίλη. Αν μέσα σε όλους αυτούς τους ρόλους προστεθεί και το ‘κοινωνικό κριτήριο της αξιοσύνης της’, τότε θα πρέπει να είναι πολύ καλή σε όλα, ώστε να εισπράξει επιβεβαίωση και επαίνους από τον περίγυρό της.

Τις τελευταίες δεκαετίες είναι πια συνηθισμένο μια γυναίκα να εργάζεται και μετά τη μητρότητα. Για κάποιες γυναίκες η εργασία είναι αυτονόητη, καθώς εργάζονταν και πριν από το γάμο τους, οπότε έχουν χτίσει ήδη μια καριέρα ή έχουν επενδύσει στις σπουδές τους. Για άλλες πάλι, η εργασία είναι μια αναγκαστική επιλογή, αφού στις μέρες μας χρειάζονται δυο μισθοί για να συντηρηθεί μια οικογένεια. Αλλά και στις περιπτώσεις που μια γυναίκα είναι διαζευγμένη με παιδί, αναγκάζεται να δουλέψει γιατί η διατροφή που λαμβάνει συχνά δεν της αρκεί ούτε για τις απαραίτητες ανάγκες του νοικοκυριού.

 Το συναίσθημα της ενοχής όμως φαίνεται να ακολουθεί συχνά την εργαζόμενη μητέρα. Αισθάνεται ανεπαρκής απέναντι στο μητρικό της ρόλο, νιώθει ότι δεν προσφέρει-όσο θα ήθελε ή όσο θα έπρεπε- την απαιτούμενη φροντίδα και την προσοχή στο παιδί της. Η πολύωρη απουσία της από το σπίτι την κάνει να αισθάνεται ότι δεν είναι μια ‘αρκετά καλή μητέρα’ και συχνά εκφράζει το φόβο ότι τα παιδιά της θα αναπτύξουν συναισθηματικά κενά και ανασφάλειες εξαιτίας της πολύωρης απουσίας της.

Β. Ερωτήσεις.

Νεοελληνική γλώσσα Β΄Γυμνασίου. Ωριαίο διαγώνισμα Α΄τριμήνου.

Α΄Κείμενο.

Η Μητέρα  συχνά εργάζεται.

Με την πάροδο των ετών παρατηρούμε ότι όλο και περισσότερες γυναίκες σε όλα τα κράτη του κόσμου ,της Ευρώπης και στη χώρα μας συμμετέχουν ενεργά στην αγορά εργασίας ,διεκδικώντας επαγγελματική απασχόληση.Αυτό σημαίνει ότι,καθώς η μητέρα βρίσκεται πολλές ώρες στη δουλειά ,η φροντίδα για το σπίτι και τα  μέλη της οικογένειας απαιτεί αλλαγές:οι παραδοσιακοί ρόλοι αναθεωρούνται ,οι ευθύνες μοιράζονται ,όλοι χρειάζονται  να αναλάβουν δουλειές ,ώστε το σύστημα της οικογένειας να συνεχίσει να λειτουργεί αποτελεσματικά ως προς τις ανάγκες που υπάρχουν.

Οι γονείς αναγκάζονται να δουλεύουν ολοένα και περισσότερο σε εργασίες που γίνονται σταδιακά όλο και πιο απαιτητικές.Οι  συνθήκες των μεγαλουπόλεων δεν είναι ιδιαίτερα φιλικές για τους κατοίκους τους.Ο βιοπορισμός πιθανόν να εξαντλεί τους ανθρώπους και τις δυνάμεις τους.Η υπερένταση ,οι συγκρούσεις και το άγχος αποτελούν καθημερινό μέρος της ζωής  στη σημερινή εποχή.Έτσι γυρίζουν στο σπίτι κουρασμένοι ,χωρίς ψυχικά και σωματικά αποθέματα.Η ενασχόληση με τα παιδιά τους μετατρέπεται σε  μία σειρά από ενέργειες ρουτίνας.Τα συναισθηματικά προβλήματα των  εφήβων παίρνουν συχνά τη μορφή μπελά για τους γονείς  που προσπαθούν να τελειώσουν την ημέρα τους χωρίς περαιτέρω συγκρούσεις και βάσανα όμοια με αυτά που αντιμετώπισαν στη δουλειά τους.

 

Β.Ερωτήσεις.

1^α).Γιατί πιστεύεις ότι με την πάροδο των ετών οι γυναίκες της Ευρώπης συμμετέχουν ενεργά στην αγορά εργασίας;

Μον.1,25.

1β).Γιατί οι συνθήκες των μεγαλουπόλεων δεν είναι ιδιαίτερα φιλικές για τους κατοίκους τους;

Μον.1,25.

Διαγώνισμα νεοελληνικής γλώσσης β΄γυμνασίου.

 

Κείμενο

Η φιλία είναι αναγκαιοτάτη σε όλες τις ηλικίες: στους νέους, στους ηλικιωμένους, σ΄ εκείνους που βρίσκονται στην ακμή της ηλικίας τους. Οι νέοι χρειάζονται φίλους, γιατί σ΄  αυτούς  βρίσκουν τους συμπαραστάτες και τους οδηγούς της ζωής τους, τους ανθρώπους που θα τους βοηθήσουν να αποφύγουν τα λάθη και τις κακοτοπιές. Οι ηλικιωμένοι χρειάζονται τη φροντίδα του φίλου, γιατί είναι πολύ φυσικό να μην μπορούν να αντιμετωπίζουν τις ανάγκες τους από σωματική ανεπάρκεια ή από πνευματική αδυναμία. Τέλος για εκείνους που βρίσκονται στην ακμή της ηλικίας τους ο φίλος είναι βοηθός, σύμβουλος και συνεργάτης. Η φιλία είναι πολυτιμότερη και από τη δικαιοσύνη. Αυτή συγκρατεί στενά δεμένες τις πόλεις, και οι νομοθέτες γι΄ αυτήν νοιάζονται πιο πολύ παρά για τη δικαιοσύνη. Όταν είμαστε φίλοι με τους συμπολίτες μας, δε χρειαζόμαστε τη δικαιοσύνη κανόνα στις πράξεις μας. Σαν φίλοι θα συμπεριφερόμαστε πάντα με τον καλύτερο τρόπο.

Τι είναι όμως η φιλία; Εύνοια, λέει ο Αριστοτέλης: να είσαι ευνοϊκός σε κάποιον κι αυτός ευνοϊκός σε σένα. Να τον τιμάς και να τον αγαπάς κι εκείνος επίσης να σε τιμά και να σε αγαπά. Γι΄ αυτό όσο τρυφερές κι αν είναι οι σχέσεις μας με τα άψυχα, δε λέγονται φιλία.

Nέα Ελληνική Γλώσσα Β΄Γυμνασίου Ενότητα 4η. Ωριαίο διαγώνισμα. Α΄Κείμενο. «Πώς ονειρεύομαι τα σχολικά κτίρια».

 Τα σχολικά κτίρια τα ονειρευόμαστε βαμμένα με ευχάριστα χρώματα, ευάερα, ευήλια, με ευρύχωρες αίθουσες, εξοπλισμένες με Η/Υ , διαδραστικούς πίνακες και βιβλιοθήκες. Στους διαδρόμους να υπάρχουν ντουλαπάκια για τη φύλαξη και την ασφάλεια των προσωπικών μας ειδών. Τέλος θα θέλαμε να υπάρχει μια βιβλιοθήκη εξοπλισμένη με πολλά βιβλία σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή, ώστε να έχουμε έναν χώρο, για να ετοιμάζουμε τις σχολικές μας εργασίες, όσες απαιτούν αναζήτηση υλικού και γενικότερα, όταν έχουμε κάποιο κενό να περνούμε δημιουργικά το χρόνο μας…

     Ας περάσουμε τώρα στο καυτό θέμα των μαθημάτων. Θα θέλαμε να είναι λιγότερα και με ουσιαστικό περιεχόμενο και να υπάρχει χρόνος για περισσότερες δραστηριότητες στις οποίες να εμπλέκονται οι μαθητές, γιατί έτσι πιστεύουμε ότι αφομοιώνεται καλύτερα η ύλη. Επίσης να υπάρχουν λιγότερα βιβλία και με περιεχόμενο το οποίο να γίνεται εύκολα κατανοητό. Τα βιβλία θα πρέπει να εναρμονίζονται με τις εξελίξεις των επιστημών, γεγονός που σημαίνει ότι πρέπει να ανανεώνονται πιο συχνά, συμπεριλαμβάνοντας κάθε φορά τις προόδους των επιστημών που στο μεταξύ έχουν πραγματοποιηθεί. Επιπλέον, θα μπορούσε τα βιβλία να ενσωματώνουν παρεμφερή μαθήματα ή καλύτερα, να είναι σε ηλεκτρονική μορφή (τα οποία υπάρχουν βέβαια), να έχουν όμως εύκολη πρόσβαση σε αυτά οι μαθητές, για να μην κουβαλούμε πάρα πολλά βιβλία με άσχημες, όπως είναι γνωστό, επιπτώσεις στην σωματική μας υγεία.

Διαγώνισμα στη Νεοελληνική γλώσσα Α΄τριμήνου.