Η σχέση της Παναγίας με τις Ομηρικές συλλήψεις.
Η εισαγωγή της λατρείας της Παναγίας Μαρίας στην χριστιανική θρησκεία, σηματοδοτεί την εισαγωγή της απαραίτητης θηλυκής (φυσικής) δυνάμεως σε μία θρησκεία. Από τα βάθη του χρόνου, από τα βάθη της Μινωϊκής πρώτης θρησκείας, η Φύση, ως σύνολο χαοτικών δυνάμεων οι οποίες μεταφέρουν δυνάμεις και ενέργειες απαραίτητες στην ανθρώπινη εξέλιξη και ιστορια, αυτή η Φύση μορφοποιούσε Θεές ως μεταφορείς Όντων και Κοσμικών προτύπων.
Η Παναγία αποτελεί περίτρανη απόδειξη ότι η χριστιανική θρησκεία αποτελεί συνέχεια των μορφοποιήσεων των συμπαντικών δυνάμεων οι οποίες μετατρέπονται σε θείες προκειμένου να εμπνεύσουν και να καθοδηγήσουν το ανθρώπινο γένος: παλαιός ο τρόπος, νέα η μορφή. Το ζητούμενο λοιπόν είναι πόσα πράγματα δανείζεται η μορφή της Παναγίας από τις προϋπάρχουσες θρσκείες (όταν ομιλούμε για προϋπάρχουσες θρησκείες εννοούμε όσα κείμενα ομιλούν περί των θρησκειών (τα Ομηρικά έπη παραδίδουν ολοκληρωμένη άποψη για το Ολύμπιον Θείον).
Μας έρχεται λοιπόν στο μυαλό μας η Αναδυομένη Αφροδίτη, η στιγμή της γενέσεως της Αφροδίτης, η οποία αναδύεται εκ του βυθού της Θαλάσσης. Η Αφροδίτη δεν γεννάται, μεθίσταται, απλά αλλάζει κατάσταση ύπαρξης: από τα βάθη της θαλάσσης, του χάους , της αγνώστου και περιπλεκομένης Φύσεως αναδύεται εις την διάστασίν μας. Πρόκειται λοιπόν για μία Μετάσταση, για μία απλά Οντολογική αλλαγή ενός ήδη υπάρχοντος Όντος: διότι η Γυναίκα Είναι ο Άνδρας Γίγνεται (όλοι θυμόμαστε τον Ηρακλή νεογέννητο στην κούνια να πνίγει τα φίδια δηλαδή τις πολλαπλές οντολογικές απολήξεις και επιλογές επιλέγοντας τον δικόν του Εαυτόν). Η Ελληνική κοσμοθέαση κατενόησε ότι η Μορφική Γυνή ήδη Υπό-άρχει υπό των αιωνίων μεταλλασσομένων οντολογικών δυνάμεων, άρα πάντα αυτές οι δυνάμεις υπάρχουσιν άρα πάντα η Γυνή υπάρχει, άρα απλά μεθίσταται, αλλάζει, μεταφέρεται από διάσταση σε διάσταση, μεταφέροντας τις οντολογικές δυνάμεις οι οποίες κτίζουν κόσμους και ανθρώπους.
Άρα η Μετάσταση της Αφροδίτης μεταφέρει τις συμπαντικές δυνάμεις της Θεάς στον παρόντα κόσμο, οι οποίες δεν γεννιούνται απλά ήδη Είναι και ως τέτοιες μεταφέρονται και στον κόσμο μας από τον προηγούμενο κόσμο, από τα βάθη (θάλασσα) του προηγουμένου κόσμου. Ώστε η χριστιανική θρησκεία υιοθέτησε την ήδη αυτή υπάρχουσα οντικότητα των Ελλήνων κοσμοθεωριστών. Η Παναγία λοιπόν μετέστη, μεθίσταται, μεταφέρει τις δυνάμεις της Φύσεώς της στον επόμενο κόσμο, ώστε εκεί να μεταφερθούν οι δυνάμεις τις οποίες σύμφωνα με την καινή διαθήκη και την ιερά παράδοση, της μετέφερε ο τριαδικός θεός. Υπεράνω όλων όμως ο χριστιανισμός υιοθέτησε την μετάσταση των Ελλήνων διότι έπρεπε να επιτύχει την οντολογική συνέχεια επί του συστήματός της.