Λεξιλογικές ασκήσεις , αρχαία Ελληνικά από το πρωτότυπο, Α΄γυμνασίου.

 

Λεξιλογικές ασκήσεις , αρχαία Ελληνικά από το πρωτότυπο, Α΄γυμνασίου.

Ενότητα 4.

1.Να συμπληρώσετε τα παρακάτω κενά με τις λέξεις που δίδονται: πολυφωνικός, μεγαλόφωνα,  γραμμόφωνο φωνογράφος φωνοληψία φωνολογία.

Α.Συζητεί πάντοτε με δυνατή φωνή, ιδιαιτέρως δηλαδή………………………………..

Β. Η χορωδία αυτή είναι …………………………

Γ. Το παλαιό……………………………………..παίζει ωραία τραγούδια

Δ.Η……………………………………….της ταινίας ήταν ιδιαιτέρως επιτυχημένη.

Ε. Ο παλαιός……………………………………ακούγεται ακόμα  με συμπάθεια.

Δ.Η……………………………………είναι κλάδος της γλωσσολογίας.

2. Να αντιστοιχίσετε τις παρακάτω στήλες.

Α.συμφωνία                            1.ριζική

Β.καλλίφωνος                        2.ψάλτης

  Γ. παράφωνος                         3.τραγουδιστής

Δ.φωνήεν                                 4.μακρόχρονο

Ε. διαφωνία                             5.του Μπετόβεν

Ασκήσεις, αρχαία Ελληνικά από το πρωτότυπο, α΄γυμνασίου.

Επαναληπτικό διαγώνισμα.

Κανόνες τονισμού.

1.Να τονισθούν οι παρακάτω λέξεις.

Κηπος

Κηποι

Καμινος

Μηκη

Κηλη

Κητος

Καμινου

Πρωτος

Πρωτοι

Νερο

Νομος.

2.Ποιές  λέξεις από αυτές που ακολουθούν έχουν λάθος τονισμό;

κῶλυμμα

σίδηρου

Η Ανθρωποκεντρικότητα των Κειμένων της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας Α΄γυμνασίου.

 

Η Ανθρωποκεντρικότητα των Κειμένων  της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας Α΄γυμνασίου.

Στο σύνολο των διδακτέων κειμένων στο μάθημα της Αρχαίας Ελληνικής  γλώσσας Α΄γυμνασίου, αναδεικνύεται ή  Ανθρωποκεντρικότητα. Παρουσιάζονται διάφορα μοντέλα ανθρώπων τα οποία όμως έχουν ένα κοινό έλλογο και ηθικό υπόστρωμα: όλοι οι τύποι ανθρώπων οι οποίοι παρουσιάζονται στα κείμενα του μαθήματος διαθέτουν λόγο, ιδέα, αξία, σκέψη, σκοπό, βούληση,  ροπή προς την δημιουργικότητα και την ευδαιμονία. Ώστε παρουσιάζεται ένα κοινό μοντέλου ανθρώπου: του ελλόγου και νοήμονος ανθρώπου   ο οποίος μπορεί να καθιερώσει το Λόγο ως υπόστρωμα του κόσμου, της  πόλης, της ζωής του.

Στην ενότητα 2 παραδίδεται το κείμενο με τίτλο: «η εκπαίδευση των παιδιών στην Αρχαία Αθήνα» το οποίο προέρχεται από το διάλογο του Πλάτωνος: «Πρωταγόρας». Στο κείμενο αυτό αναδεικνύεται ότι ο Άνθρωπος αποτελεί σύνθεση της φύσης του αλλά και της παιδείας την οποία λαμβάνει. Ο Άνθρωπος ζεί, παιδεύεται, καλλιεργείται και εξελίσσεται σε σχέση: με το οικογενειακό, πολιτικό, κοινωνικό περιβάλλον του. Για αυτό εξάλλου υπεύθυνοι της παιδείας του είναι οι γονείς  του, οι παιδαγωγοί, οι εκπαιδευτές του. Ανά ηλικία και γνωστικό αντικείμενο. Άρα ο Άνθρωπος ζεί σε σχέση με τους Άλλους εκ των οποίων λαμβάνει όσα η Ανθρώπινη σειρά και ιστορία επιτάσσουν: συζητούμε λοιπόν για το ότι ο Άνθρωπος εξελίσσεται, ωριμάζει, δημιουργεί την Δευτέρα καθ΄έξιν έλλογον φύσιν του με βάση την παιδεία: ο Άνθρωπος γίγνεται ό,τι γνωρίζει, ό,τι δύναται να πράξει. Είναι αναμφίβολα πολιτικό όν διότι η παιδεία είναι πολιτική, παιδεία σχέσεων, εξαρτήσεων, δασκάλων και παιδαγωγών. Ο Άνθρωπος λοιπόν μαθαίνει ότι εκπαιδεύεται καλλιεργείται και ωριμάζει σε σχέση με τους Άλλους: άρα λαμβάνει και αυτός το πολιτικό χρίσμα ότι θα πρέπει να εκπαιδεύσει και να μορφώσει και αυτός τα άτομα του κοινωνικού του περιβάλλοντος. Άρα προβάλλεται ο Πολιτικός άνθρωπος.

Ο άνθρωπος του κειμένου αυτού είναι τριττός, άρα η παιδεία θα πρέπει να αναπτύξει και να εξελίξει και τα τρία αυτοφυή προσωπικά χαρακτηριστικά του: το λογιστικό, το θυμοειδές και το επιθυμητικό, το πνεύμα, την ψυχή, το σώμα. Για το πνεύμα του ο νέος μορφώνεται, παιδεύεται μέσα από γνώσεις θεωρητικές, γραμματικές, μακροπρόθεσμα φιλοσοφικές. Άρα το πνεύμα του ανοίγει σε σχέση με τον Κόσμο και τον Άνθρωπο. Σε σχέση με την ψυχή του ο νέος διαπλάθεται μέσω της μουσικής, η οποία θεωρείται ως συνέχεια των φυσικών ήχων, άρα ο νέος εσωτερικοποιεί την υπάρχουσα αρμονία της φύσης, ως παιδί της φύσης και της αρμονίας της. Για το σώμα του ο νέος γυμνάζεται, διότι η ευρωστία του σώματος υποδηλώνει την ικανότητα τήρησης και αρμονικής εκτύλιξης όσων επιτάσσει το πνεύμα και η ψυχή: το δυνατό σώμα ταιριάζει με την ικανότητα πράξης και εκτέλεσης όσων ο άνθρωπος νοιώθει και σκέπτεται, άρα συντελεί στην όλη αρμονία του ανθρώπου: ώστε η παιδεία των Αθηναίων υπακούει στην Πλατωνική δικαιοσύνη διότι αρμονικοποιεί το λογιστικό θυμοειδές και επιθυμητικό: άρα είναι δικαία και αναδεικνύει τον πλήρως ισορροπημένο Πολίτη. Σε σχέση με τον Εαυτό του, τους Άλλους, τον κόσμο.

Η έλαφος του Αισώπου και η Ωραία Ελένη του Ομήρου.

 

Η έλαφος του Αισώπου και η Ωραία Ελένη του Ομήρου.

Διαβαζοντας το μύθο ή αλληγορία του Αισώπου, η οποία αναφέρεται σε μία έλαφο η οποία έπινε νερό και την ώρα εκείνη παρασυρομένη από την αντανάκλαση στο νερό, άρχισε να θαυμάζει τα υπέροχα κέρατά της, μας γεννώνται συγκεκριμένες σκέψεις περί των υπορρήτων εννοιών του κειμένου, οι οποίες είναι πολλές και χρήσιμες.

Κατ΄αρχάς η έννοια της Αισώπειας αλληγορίας στηρίζεται σε μία προαιώνια πίστη ότι μέσα στο σύμπαν, στην Αιωνία Φύση όλα τα όντα και όλες οι οντότητες είναι φτιαγμένες από τις ίδιες δυνάμεις: άρα η Έλαφος και ο Άνθρωπος κινούνται από τις ίδιες οντολογικές δυνάμεις για αυτό το λόγο ό,τι είναι σημαντικό για την Έλαφο (γνωσιολογικά και αξιολογικά) είναι και για τον Άνθρωπο. Για αυτό το λόγο έχουμε και την αλληγορία του σπηλαίου του Πλάτωνος : όλοι οι άνθρωποι συνδέονται με κοινές συμπαντικές και κοσμικές καταβολές: άρα ό,τι ισχύει για τους ανθρώπους του νοητού σπηλαίου ισχύει για τους ανθρώπους που βιώνουν όσα υπονοούνται στο σπήλαιο.

Το ίδιο θα μπορούσαμε να ισχυρισθούμε  και για τις αλληγορίες του Ιησού: οι άνθρωποι των παραβολών είναι φτιαγμένοι από τις ίδιες συμπαντικές δυνάμεις με τους ανθρώπους της καθημερινότητας, της κοινωνικής πραγματικότητας : τα ζώα (αμνός) τα ευλογημένα δένδρα (ελιά) είναι όλα φτιαγμένα από τα ίδια υλικά με τους ανθρώπους, για αυτό και στο Άγιο Όρος υπάρχει αυγό στρουθοκαμήλου: θα πρέπει να δειχθεί ότι όπως η στρουθοκάμηλος φυλάει το αυγό της παρόμοια και ο χριστιανός θα πρέπει να προσέχει την ψυχή του.

Βέβαια μας ενδιαφέρει σε κάθε αλληγορία ποία κεντρική συμπαντική δύναμη προσπαθεί ο δημιουργός της αλληγορίας να τονίσει: Άρα όλες οι βασικές ιδέες και αξίες των αλληγοριών εμπεριέχονται στο σύμπαν είτε αυτό δίδεται υπό την κεκαλυμμένη μορφή των θεών (Δίας – δύναμις, Αθηνά –Σοφία κ.λ.π) είτε υπό τη  μορφή της δογματικής  θεολογίας των αρετών (οι αρετές είναι υπόρρητες έννοιες της αλληγορίας (η ωραιότης της ψυχής, η ταπεινότης της ψυχής κ.λ.π).

 Στην περίπτωση της Ελάφου η συμπαντική δύναμις της Ωραιότητος είναι αυτή η οποία κυριαρχεί. Δεν έχει βέβαια καμμία σχέση με την δύναμη της Ομορφιάς η Ωραιότητα. Άλλη δύναμη η μία άλλη η άλλη: η Ωραιότητα είναι συμπαντική δύναμη ενώ η ομορφιά είναι πνευματική κατάκτηση και εφεύρεση. Ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι.

Η έννοια της Ωραιότητας (ώρα=φροντίδα) έχει να κάνει με την σωστή μέριμνα των όντων την κατάλληλη χρονική στιγμή: άρα Ωραίος είναι ο Άνθρωπος όταν την κατάλληλη χρονική στιγμή εξελίσσει εκείνες τις δυνάμεις στο χρόνο οι οποίες του προσδίδουν γνώση, εμπειρία, αξία, προσωπικότητα, ενδελέχεια: ο Σωκράτης είναι Ωραίος διότι την κατάλληλη χρονική στιγμή εκμαιεύει όλες εκείνες τις δυνάμεις οι οποίες του προσφέρουν προσωπική και κοινωνική αξία. Άρα την πρέπουσα ζωή. Άρα η Έλαφος είναι Ωραία όταν καταλαβαίνει ποιες πραγματικά δυνάμεις της δίδουν γνώση, αξία, ωρίμανση, εξέλιξη, άρα την σωστή ζωή. Η Ωραιότητα του Σωκράτους συνδυάζεται με τις εκμαιευθείσες δυνάμεις: της σοφίας, της  ενόρασης, της ανάμνησης, της διανοίας.Διότι αυτές ωθούν το Σωκράτη σε μία ανωτέρα ζωή. Ποιο μέρος του Σωκρατικού Είναι κυοφορεί αυτές τις δυνάμεις; Το πνεύμα: άρα αυτό στην διαβάθμιση της Σωκρατικής κλίμακος τίθεται ως ανώτερο του σώματος και άλλων μερών του Σωκρατικού Είναι.

Αρχαία Ελληνικά από το πρωτότυπο, β΄γυμνασίου. Το τέχνασμα του Θεμιστοκλή.

 

Αρχαία Ελληνικά από το πρωτότυπο, β΄γυμνασίου.

Το τέχνασμα του Θεμιστοκλή.

 

Αλλά, όταν ο στόλος των εχθρών πλησιάζοντας στην Αττική από την πλευρά του Φαλήρου κάλυψε τις γύρω παραλίες, πάλι οι Πελοποννήσιοι φοβισμένοι σκέφτονταν να πλεύσουν προς τον Ισθμό. Ενώ λοιπόν έτσι είχε η κατάσταση ο Θεμιστοκλής σκέπτονταν και κατάστρωνε το σχετικό με το Σίκιννο τέχνασμα. Ο Σίκιννος ήταν Πέρσης στην καταγωγή, αιχμάλωτος, όμως αγαπούσε το Θεμιστοκλή και ήταν παιδαγωγός των παιδιών του. Αυτόν τον στέλνει κρυφά προς τον Ξέρξη, με την εντολή να του πει ότι ο Θεμιστοκλής, ο στρατηγός των Αθηναίων, φροντίζοντας για τα συμφέροντα του βασιλιά, τον πληροφορεί πρώτος ότι οι Έλληνες σχεδιάζουν να δραπετεύσουν, και τον συμβουλεύει, ενώ (οι Έλληνες) βρίσκονται σε σύγχυση χωρίς το πεζικό, να τους επιτεθεί και να καταστρέψει τη ναυτική τους δύναμη. Κι ο Ξέρξης επειδή δέχθηκε αυτά πιστεύοντας ότι είχαν λεχθεί με φιλική διάθεση, ένιωσε ικανοποίηση και αμέσως έδωσε εντολή στους κυβερνήτες των πλοίων, αφού πια αποπλεύσουν με διακόσια πλοία, να περικυκλώσουν τα νησιά, για να μην ξεφύγει κανείς από τους εχθρούς.

Νόημα

 Το κείμενο του Πλουτάρχου αναφέρεται στο γνωστό τέχνασμα που εφάρμοσε ο Θεμιστοκλής στην ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 π.χ. Ενώ τα πλοία ήταν αραγμένα στον Πειραιά και επειδή ο γνωστός στρατηγός είχε λάβει χρησμό ότι τα πλοία θα βοηθούσαν τους Έλληνες να αποκρούσουν τους μυριάδες Πέρσες, συγκέντρωσε μεγάλη ναυτική δύναμη στα στενά της Σαλαμίνας. Αφού όμως οι Πέρσες δεν επιτίθεντο  και επειδή οι Πελοποννήσιοι σκέπτονταν να αποχωρήσουν για να υπερασπιστούν τα μέρη τους, ο Θεμιστοκλής αποφάσισε να στείλει τον αγαπημένο του Πέρση δούλο, Σίκιννο, στον Ξέρξη για να του πει δήθεν φιλικά ότι πρέπει να επιτεθεί στη Σαλαμίνα, διότι οι Έλληνες σκέπτονταν να αποχωρήσουν και βρίσκονταν σε αναστάτωση. Εκείνος, δείχνοντας υπερβολική εμπιστοσύνη στον Σίκιννο και σε όσα εκείνος μετέδιδε, αποφάσισε να επιτεθεί στο συγκεκριμένο σημείο με όλη του τη ναυτική δύναμη. Ο Θεμιστοκλής τότε εκμεταλλεύτηκε τη στενότητα του σημείου, όπου τα μικρά Ελληνικά πλοία ελίσσονταν εύκολα, ενώ τα Περσικά ήταν αδύνατον να κινηθούν, ώστε να κατατροπώσει την περσική επίθεση.

Απαντήσεις στις ερωτήσεις της σελίδας 16 του σχολικού βιβλίου

1) Γιατί οι Πελοποννήσιοι άρχισαν να ξανασκέφτονται ότι έπρεπε να αντιμετωπίσουν τον περσικό στόλο στον Ισθμό της Κορίνθου;

Διδάσκοντας τα Αρχαία Ελληνικά από το πρωτότυπο, στην Α΄γυμνασίου.

 

Διδάσκοντας αρχαία Ελληνικά από το πρωτότυπο στην Α΄γυμνασίου.

1.Ενότητα 2.

Η εκπαίδευση των παιδιών στην αρχαία Αθήνα.

Προσέχουμε πρίν ξεκινήσουμε την ανάλυση του κειμένου, να το εντάξουμε στον πολιτειακό κορμό της εποχής του. Ο Πλατωνικός Πρωταγόρας εγράφη κατά τα έτη του θανάτου του Σωκράτους, άρα όσα λέγει ο διάλογος υπακούουν στο υφιστάμενο πολιτειακό κράτος των Αθηνών το οποίο λόγω της νοησιοκρατικής φιλοσοφίας είχε αναγάγει το Νού κυρίαρχο μέγεθος ανθρώπινης εξέλιξης και ενδελεχείας. Ο Αθηναίος, από τα χρόνια ακόμη του Αναξαγόρα, είχε εντρυφήσει στην νοητική μελέτη και εξέλιξη μέσα από τις ιδέες του καλού και του ωραίου, τα οποία είναι πνευματικά μεγέθη διότι γνωρίζονται. Ο άνθρωπος γνωρίζει το αγαθό μέσω των αρετών της αρμονίας, της ισορροπίας, της σοφίας, της δικαιοσύνης, της σωφροσύνης. Το νοητικό σύστημα του Αναξαγόρα το οποίο συνέχισε ο Πλάτων στηρίχθηκε στη μεταφορά του φυσικού αρμονικού κόσμου στην πολιτεία: η Πολιτεία πρέπει να διαθέτει τις φυσικές αρετές  που παραπάνω είπαμε. Αυτό μέσω της μελέτης, επιμελείας, διδαχής.Ώστε να προέλθει ο καλός και αγαθός Πολίτης.

Άρα το κείμενο είναι μέσον ώστε όλα τα παραπάνω να οδηγήσουν διά της παιδείας των νέων (όπως αναφέρεται στο κείμενο) στην παραγωγή του Νοήμονος Πολίτου σε μία νοησιοκρατική Πολιτεία η οποία κινείται υπό τις επιταγές του Λόγου.

Αρχαία Ελληνικά από το πρωτότυπο, β΄γυμνασίου. Ενότητα 7. Β2: ασκήσεις ετυμολογίας.

1.Να σχηματίσετε σύνθετα ουσιαστικά της αρχαίας Ελληνικής με τα συνθετικά που δίδονται:

Α. ημί+όνος=

Β. πρώτος + αγωνιστής=

Γ. άκρα+ πόλις=

Δ. μύθος + ιστορία=

Ε. τράγος + ελάφι =

Στ.α(στερητικό α) +κόλαση=

Ζ. ευθύς + κρίση=

 

2. Να σχηματίσετε σύνθετα επίθετα της αρχαίας Ελληνικής με τα συνθετικά που δίδονται, προσέχοντας το μετασχηματισμό του β΄συνθετικού:

Α. α(στερητικό α) +θάνατος=

Β. ευ (επίρρ) + δαίμων=

Γ. πάν+ δήμος=

Δ. πολύς+ πόρος=

Ε. ημί + λευκός=

αρχαία Ελληνικά από το πρωτότυπο α΄γυμνασίου.

Αρχαία Ελληνικά από το πρωτότυπο στο Γυμνάσιο:

Αναλύοντας ένα κείμενο της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας.

2η Ενότητα, Το τέχνασμα του Θεμιστοκλή 

 

Ἂλλ’ ἐπεὶ τῶν πολεμίων ὁ στόλος	Αλλά όταν ο στόλος των εχθρών
προσφερόμενος τῇ Ἀττικῇ κατὰ τὸ Φαληρικὸν	πλησιάζοντας στην Αττική από την πλευρά του Φαλήρου
τοὺς πὲριξ ἀπέκρυψεν αἰγιαλούς,	απέκρυψε τις γύρω παραλίες
πάλιν ἐπάπταινον οἱ Πελοποννήσιοι πρὸς τὸν Ἰσθμόν.	οι Πελοποννήσιοι φοβισμένοι πάλι σκέφτονταν να αποπλεύσουν για τον Ισθμό.
Ἔνθα δὴ ὁ Θεμιστοκλῆς ἐβουλεύετο	Ενώ λοιπόν έτσι είχε η κατάσταση, ο Θεμιστοκλής σκεφτόταν
καὶ συνετίθει τὴν περὶ τὸν Σίκινον πραγματείαν.	και κατάστρωνε το τέχνασμα με το Σίκινο.
Ἦν δὲ τῷ μὲν γένει Πέρσης ὁ Σίκινος, αἰχμάλωτος,	Ο Σίκινος ήταν Πέρσης στην καταγωγή, αιχμάλωτος,
εὔνους δὲ τῷ Θεμιστοκλεῖ καὶ τῶν τέκων αὐτοῦ παιδαγωγός.	φιλικός στον Θεμιστοκλή και παιδαγωγός των παιδιών του.
Τοῦτον ἐκπέμπει πρὸς τὸν Ξερξην κρύφα,	Αυτόν τον στέλνει κρυφά προς τον Ξέρξη,
κελεύσας λέγειν ὅτι Θεμιστοκλῆς ὁ τῶν Ἀθηναίων στρατηγὸς	αφού τον διέταξε να πει ότι ο Θεμιστοκλής, ο στρατηγός των Αθηναίων,
αἱρούμενος τὰ βασιλέως	παίρνοντας το μέρος του (Πέρση) βασιλιά
ἐξαγγέλλει πρῶτος αὐτῷ	στέλνει πρώτος σ’ αυτόν την πληροφορία
τοὺς Ἕλληνας ἀποδιδράσκοντας,	ότι οι Έλληνες προσπαθούν να δραπετεύσουν
καὶ διακελεύεται ἐν ᾧ ταράττονται τῶν πεζῶν χωρὶς ὄντες	και συμβουλεύει, ενώ βρίσκονται σε σύγχυση χωρίς το πεζικό,
ἐπιθέσθαι καὶ διαφθεῖραι τὴν ναυτικὴν δύναμιν.	να τους επιτεθεί και να εξοντώσει τη ναυτική τους δύναμη.
Ταῦτα δ’ ὁ Ξέρξης ὡς ἀπ’ εὐνοίας λελεγμένα δεξάμενος,	Επειδή ο Ξέρξης δέχτηκε αυτά, πιστεύοντας ότι είχαν λεχθεί με φιλική διάθεση,
ἥσθη καὶ εὐθὺς ἐξέφερε πρὸς τοὺς ἡγεμόνας τῶν νεῶν	ευχαριστήθηκε και αμέσως έδωσε διαταγή στους κυβερνήτες των πλοίων
διακοσίαις ναυσὶν ἀναχθέντας ἤδη	αφού αποπλεύσουν με διακόσια καράβια
διαζῶσαι τάς νήσους,	να περικυκλώσουν τα νησιά,
ὅπως ἐκφύγοι μηδεὶς τῶν πολεμίων.	για να μη ξεφύγει κανείς από τους εχθρούς.
	Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι, Θεμιστοκλῆς 12.2-6 (διασκευή).

 

1. Ερωτήσεις για την ανάλυση του κειμένου:

Α.Ποιά ήταν η πορεία του εχθρικού στόλου;

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΡΗΜΑΤΩΝ (ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ-ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ (αρχαία Ελληνικά α΄γυμνασίου)

 

Κάνουμε επανάληψη την ενότητα  5. 

λύω  γράφω πείθω φέρω πράττωΜετά απαντάμε στις παρακάτω ερωτήσεις:

 

 

 

Σε ποια συλλαβή τονίζονται τα παραπάνω ρήματα; ………………………………… …

Τα ρήματα αυτά λέγονται βαρύτονα. Επομένως: Βαρύτονα λέγονται τα ρήματα, τα οποία στο α’ πρόσωπο της οριστικής του Ενεστώτα δεν τονίζονται στη ................................

 

 Αφού συμβουλευτείτε τη Γραμματική σας (ΓΑΕ, σ. 148,§ 250, σ. 149, 253), να συμπληρώσετε τα παρακάτω κενά:

v Η Ενεργητική Φωνή δηλώνει

………………………………………………………………………………

v Η Οριστική έγκλιση δηλώνει

………………………………………………………………………………

v Ο χρόνος Ενεστώτας δηλώνει

………………………………………………………………………………

v Ο χρόνος Μέλλοντας  δηλώνει

AΝΑΔΙΠΛΑΣΙΑΣΜΟΣ, ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ-ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗΣ ΦΩΝΗΣ,ΑΣΚΗΣΕΙΣ, ΕΝΟΤΗΤΑ 9,ΑΡΧΑΙΑ Α΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

 

 

ΑΡΧΑΙΑ Α΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ:ΑΝΑΔΙΠΛΑΣΙΑΣΜΟΣ,ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΥ -ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΥ,   ΑΣΚΗΣΕΙΣ.  ΕΝΟΤΗΤΑ 9

 

 

Αναδιπλασιασμός

α) Ομαλός αναδιπλασιασμός στα απλά ρήματα

Οι συντελικοί χρόνοι (παρακείμενος, υπερσυντέλικος και συντελεσμένος μέλλοντας) έχουν στην αρχή του θέματος αναδιπλασιασμό σε όλες τις εγκλίσεις και στο απαρέμφατο και τη μετοχή.

Ο αναδιπλασιασμός είναι τριών ειδών:

 

 

1) Επανάληψη του αρχικού συμφώνου του θέματος μαζί με ένα ε: (λύ-ω) λέ-λυ-κα.

Τέτοιον αναδιπλασιασμό παίρνουν τα ρήματα που το θέμα τους αρχίζει α) από ένα απλό σύμφωνο εκτός από το ῥ και β) από δύο σύμφωνα από τα οποία το πρώτο είναι άφωνο και το δεύτερο ένρινο ή υγρό( κ,γ,χ -π,β,φ -τ,δ,θ  μ,ν- λ,ρ )  

Π.χ.

ενεστώτας	παρακείμενος	υπερσυντέλικος
λύ-ω	λέ-λυ-κα	ἐ-λε-λύ-κειν
πνέ-ω (θ. πνευ-)	πέ-πνευ-κα	ἐ-πε-πνεύ-κειν
γράφ-ω	γέ-γραφα	ἐ-γε-γράφειν

Όταν το αρχικό σύμφωνο του θέματος είναι δασύπνοο (χ - φ - θ), τρέπεται στη συλλαβή του αναδιπλασιασμού στο αντίστοιχο ψιλόπνοο (κ - π - τ): χορεύ-ω, κε-χόρευ-κα, ἐ-κε-χορεύ-κειν· φυτεύ-ω, πε-φύτευ-κα, ἐ-πε-φυ-τεύ-κειν· θύ-ω, τέ-θυ-κα, ἐ-τε-θύ-κειν .

Επαναληπτικές ασκήσεις αρχαίων Ελληνικών από το πρωτότυπο α΄γυμνασίου.

 

1)     Να συμπληρώσετε τις παρακάτω προτάσεις με τον κατάλληλο τύπο  του  ρήματος εἰμὶ:

α) Ἡ Ἐπίδαμνος .............................. (ενεστ.) πόλις ἐν τῇ Ἠπείρῳ.

β) ἐγὼ ……………………(ενεστ.)ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος.

γ) Ἵππαρχος καὶ Θεσσαλὸς ἀδελφοὶ ................................. (παρατ.).

δ) Αἱ πύλαι ................................ (παρατ.)χαλκαῖ, οἱ δὲ πύργοι ὑψηλοί.

ε) Σοφώτατοι σύ τε καὶ Πῶλος ............................ (ενεστ.).

στ) Σὺ…………………. (ενεστ.)ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ ηὐδόκησα

ζ) Ὑμεῖς ............................ (παρατ.) οἱ τοῦ δεσμωτηρίου φύλακες;

η) Ὦ παῖδες, ὑμεῖς .............................. (ενεστ.) πατέρων ἀγαθῶν.

θ) Ἡ τύχη καὶ ὁ Φίλιππος .............................. (παρατ.) τῶν ἔργων κύριοι.

ι) Ἐγώ ________ (ενεστ.) τὸ φῶς.

ια) Αἱ πονηραὶ ἐλπίδες κακοὶ σύμβουλοι ....................(μέλ.)

ιβ) Ζεὺς _________ (παρατ.) πατὴρ ἀνδρῶν καὶ θεῶν.

ιγ) Καὶ __________ (μελ.) οὗτοι σωτῆρες ὑμῖν.

Α΄κλίση ουσιαστικών.

 

Επανάληψη στην α΄ κλίση των ουσιαστικών

1.  Διαβάζω τη θεωρία που προέρχεται από το βιβλίο της Γραμματικής μου

2.  Ρίχνω μια ματιά στο μάθημα «Α΄ κλίση ουσιαστικών. Ενότητα 6 Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας Α΄ Γυμνασίου, σελ. 50-51» που βρίσκεται στη διεύθυνση http://xtsat.blogspot.com/2015/12/6-50-51.html

3.  Λύνω τιςδιαδραστικέςασκήσεις στην ηλεκτρονική σχολική τάξηhttps://eclass.sch.gr/modules/units/index.php?course=G784108&id=296558

8ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΠΡΩΤΗ ΚΛΙΣΗ ΤΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ

1. Πρωτόκλιτα ασυναίρετα ουσιαστικά

86. Κατά την πρώτη κλίση κλίνονται ονόματα αρσενικά και θηλυκά: τα αρσενικά λήγουν σε -ας ή σε -ης και τα θηλυκά σε -α ή σε -η.

 

α) Παραδείγματα αρσενικών σε -ας και σε -ης

		θ. νεανιᾱ	θ. Ἀτρειδᾱ-	θ.στρατιωτᾱ	θ. ποιητᾱ
Ενικός αριθμός
ον.	ὁ	νεανίας	Ἀτρείδης	στρατιώτης	ποιητὴς
γεν.	τοῦ	νεανίου	Ἀτρείδου	στρατιώτου	ποιητοῦ
δοτ.	τῷ	νεανίᾳ	Ἀτρείδῃ	στρατιώτῃ	ποιητῇ
αιτ.	τὸν	νεανίαν	Ἀτρείδην	στρατιώτην	ποιητὴν
κλ.	(ὦ)	νεανία	Ἀτρείδη	στρατιῶτᾰ	ποιητὰ
Πληθυντικός αριθμός
ον.	οἱ	νεανίαι	Ἀτρεῖδαι	στρατιῶται	ποιηταὶ
γεν.	τῶν	νεανιῶν	Ἀτρειδῶν	στρατιωτῶν	ποιητῶν
δοτ.	τοῖς	νεανίαις	Ἀτρείδαις	στρατιώταις	ποιηταῖς
αιτ.	τοὺς	νεανίας	Ἀτρείδας	στρατιώτας	ποιητὰς
κλ.	(ὦ)	νεανίαι	Ἀτρεῖδαι	στρατιῶται	ποιηταὶ