Η Οντολογική ανυπαρξία του Πλατωνικού Αγαθού.
Είναι πράγματι πολύ δύσκολο να πείσεις ότι δεν υπάρχει το Πλατωνικό Αγαθό: εν γένει κάθε έννοια Αγαθού: διότι εάν υπάρχει το Αγαθό, τότε υπάρχει αυτομάτως το μη-Αγαθό, αλλά πώς είναι δυνατόν το Όν ως χαοτική κίνησις να διαιρεται σε Αγαθό και μη-Αγαθό. Πότε,πού, πώς και γιατί ξεκίνησε αυτή η διαιρετότητα του Όλου;
Το Πλατωνικό Αγαθό (ως αιτία του κόσμου των Ιδεών) δεν υπάρχει με ένα τρόπο διττό (διπλό): ας ξεκινήσουμε αντίστροφα: στο σύνολο των Πλατωνικών διαλόγων ο Σωκράτης προτάσσει ότι το Αγαθό είναι αιτία της Ηθικής συμπεριφοράς του Πολίτου εντός της Πόλεως, για αυτό εξάλλου το λόγο ο Σωκράτης στον Πρωταγόρα συζητεί για την ύπαρξη αντικειμενικών και όχι υποκειμενικών αρετών: εννοείται ότι οι αρετές είναι οι συνδετικοί κρίκοι ανάμεσα στις ιδέες και αξίες.
Άρα το Αγαθό κατακτάται ως απόρροια των ηθικών πράξεων οι οποίες στηρίζονται στην εφαρμογή της διά της παιδείας εφαρμογής των αρετών. Άρα δεν υπάρχει αγαθό χωρίς πράξη: άρα πώς υπάρχει αυτοφυώς Αγαθό; Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει Αγαθό σε ένα προανθρώπινο κόσμο όπως ο κόσμος των ιδεών; Πώς είιναι δυνατόν να υπάρχει αγαθό ως προΰπαρξη χωρίς να το δημιούργησαν οι ανθρώπινες πράξεις; Ποιος έπραξε όλα όσα κατοχύρωσαν την προανθρώπινη αυτοφυή και καθεαυτή ύπαρξη και προύπαρξη του Αγαθού;
Εννοούμε δηλαδή ότι θα πρέπει να υπήρξε μία σειρά ανθρώπων οι οποίοι μέσα από τις πράξεις τους κατοχύρωσαν το οντολογικό κληρονομημένο στους ανθρώπους Αγαθό: αλλά τέτοιο πράγμα δεν ανιχνεύεται στον Πλάτωνα: ο Πλάτων προσπαθεί να κατοχυρώσει το Αγαθό σε κοσμικό και όχι ηθικό επίπεδο: είναι αδύνατη η ηθική κατοχύρωση της προΰπαρξης του αγαθού: δεν υπήρξε φυλή ανθρώπων οι οποίοι ήξεραν τις σωκρατικές αρετές, τις έπραξαν άρα δημιούργησαν το αγαθό: διότι εάν δεχθούμε την ύπαρξη του Αγαθού χωρίς την εκτύλιξη των αρετών πρώτα ως πράξη τότε καθιστούμε το Αγαθό ένα φαντασιακό μεταφυσικό μέγεθος (κάτι το οποίο είναι χωρίς ο Πλάτων να προσπαθεί να πείσει για το αντίστροφο):
Για αυτούς τους λόγους προσπαθεί (Τίμαιος κ.α) να μας πείσει για την προΰπαρξη του Αγαθού ο Πλάτων, ανακαλύπτοντας το Αγαθό στην αρμονία του κόσμου: υποτίθεται ότι το Αγαθό μεταφέρεται διά της γνώσης, των αρετών, τη συμμετρία ανάμεσα στις συμπαντικές ιδέες και ανθρώπινες πράξεις, η παιδεία εξάλλου είναι μετατροπή της συμπαντικής προΰπαρξης του Αγαθού (ως συμμετρικού κόσμου) σε τρόπο δόμησης της Πόλης και ανάλογο τρόπο συμμετρικής ηθικής πράξης του Ανθρώπου: το Αγαθό μετατρέπεται από συμπαντική αρμονία σε πολιτική σοφία και ηθική ατομική πράξη.
Όμως η αναλογία και η αναγωγή αυτή δεν πείθει: γιατί το Αγαθό να είναι συμμετρία και ισορροπία; Μέσα στο χάος της ολικής κίνησης γιατί να θεωρείται ως συμμετρικότητα και ισορροπία ο κόσμος του Πλατωνικού Δημιουργού (διότι πόσα πράγματα υποκρύπτονται προκειμένου να πρυτανεύσει αυτή η δήθεν συμμετρία και ισορροπία (αποκρύπτεται η νύκτα, η μετατροπή των κόσμων, οι άπειρες ανισόρροπες δυνάμεις οι οποίες χαρακτηρίζουν τον πλατωνικό κόσμο και τελικά θα τον οδηγήσουν στην καταστροφή του).
Άρα αυθαίρετα και φαντασιακά ο Πλάτων και χωρίς προηγούμενο ανθρώπινο παράδειγμα εφευρίσκει το Αγαθό ως συμμετρία και ισορροπία ως δικαιοσύνη και το εφαρμόζει πέρα από τον κόσμο και στον άνθρωπο: ο άνθρωπος πλέον πρέπει μέσα από την αρμονία των αρετών και είναι Αγαθός: γιατί όμως; Ποιο προηγούμενο ανθρώπινο είδος έπραξε τοιουτως τις αρετές δημιουργώντας το Αγαθό; Κανένα: διότι εάν υπήρχε τέτοιο ανθρώπινο είδος θα είχε μεταβιβάσει τον τρόπο του και σε εμάς, διότι πρώτα οι πράξεις δημιουργούν το Αγαθό και αυτό διαβιβάζεται στους ανθρώπους: άρα Αγαθό αυτοφυές και αυθύπαρκτο δεν υπάρχει διότι εάν υπάρχει τότε δεν επαρκεί η ανθρώπινη πράξη να το πραγματώσει διότι πώς αλλοιώς δημιουργείται το αγαθό παρά μέσα από τις ανθρώπινες πράξεις: ποια προανθρώπινη φυλή το δημιούργησε πράττοντας αρετές συμμετρίας και ισορροπίας; Δεν αναφέρεται τέτοιο γένος στον Πλάτωνα και πουθενά αλλού: διότι εάν θεωρήσουμε το χρυσούν γένος ως τέτοιο τότε θα πρέπει να παρατηρήσουμε τα εξής: