H γένεσις του φύλου στην επική ποίηση.

Η Ιλιάδα γεννά τη διάσταση του Φύλου: κατά ένα μοναδικό τρόπο καταδεικνύει τον τρόπο διά του οποίου το σύνολο των οντολoγικών δυνάμεων διαχέεται στη θηλυκή και άρρενα μορφή. Ίσως δεν είναι υπερβολικό να συζητήσουμε ότι ο Όμηρος είναι ο διαμορφωτής της έμφυλης ταυτότητας των μετέπειτα ανθρώπων. Οι έμφυλες όμως ταυτότητες του Ομήρου έχουν έντονη οντολογική θεμελίωση και δεν είναι απλά περιγραφικές ταυτότητες ανθρώπων και ηθών και πράξεων.

Ο Όμηρος στην Ιλιάδα σηματοδοτεί τη Γιγαντομαχία περί της ανθρωπίνης υπάρξεως: απασχολεί το σύνολο των οντολογικών δυνάμεων διότι στον τρωϊκό πόλεμο συμμετέχει το σύνολο των θεών : από την αναχώρηση της Αυλίδος ακόμη τότε που η Ιφιγένεια έπρεπε να θυσιασθεί αλλά η γυναίκα Ιφιγένεια έφυγε στην άπειρο φύση της Αρτέμιδος (1^η λύση): Η γυναίκα είναι η μορφή η οποία με βάση τις οντολογικές δυνάμεις που την απασχολούν απελευθερώνεται στο όλον ώς ελεύθερη πορεία δυνάμεων. Ώς Άρτεμις η οποία απελευθερωμένη γυρίζει στη φύση όπως το Όν στο χάος.

Ο Τρωϊκός πόλεμος απασχολεί τις δυνάμεις των θεών, δηλαδή τη δύναμη (Δίας), τη σοφία, (Αθηνά) , την ανδρεία (Άρης) , την νοημοσύνη (Ερμής), το φώς (Απόλλων), την εξυπνάδα (Ποσειδών) κ.λ.π. Άρα ερευνούμε τα εξής : Ποιες από αυτές τις δυνάμεις θα φιλοξενηθούν στην γυναικεία  και ποιες στην ανδρική μορφή; Κατ΄αρχάς ας υπενθυμίσουμε ότι και η γυναίκα και ο άνδρας στον Όμηρο είναι φυτά που έχουν τις ρίζες τους βαθέως μέσα στο Όν διότι οι δυνάμεις που τους κινούν ξεκινούν από το βάθος του Όντος και συνεχίζουν σε αυτό. Άρα η γυναίκα στον Όμηρο όπως και ο άνδρας είναι βαθεία οντολογική εσωτερικότητα και εμφανής μορφική εξωτερικότητα. Μοναδικά και ανυπέρβλητα μεγέθη.

Ήταν ποιητής ο Όμηρος;

 

 

Ο Όμηρος δεν ήταν ποιητής υπό την έννοια ότι δεν ήταν συνειδητά τιτλοφόρος «ποιητής». Δεν έφερε τέτοιον τίτλο υπό την έννοια ότι ήταν βυθισμένος στο Είναι και στις δυνάμεις οι οποίες μέσα στο Ώδε-Είναι κινούν την ύπαρξη, την ενδυναμώνουν και της δίνουν σκοπό. Ας προσέξουμε ότι οι ετικέτες (ποιητής, φιλόσοφος κ.λ.π) δόθηκαν όταν οι άνθρωποι διαχωρίσθηκαν από το Όν ως Όλον και εγκαινίασαν μία εξωτερική σχέση του Εγώ και Εκείνο σε σχέση με το Είναι. Βυθισμένος ο Όμηρος μέσα στην πορεία του Όλου δεν ήταν τίποτε ως τίτλος διότι ήταν τα πάντα ως γνώση και βίωμα.

Ο Όμηρος ως μύστης βίωνε το πέρασμα των ζωοποιών δυνάμεων του Όλου, όπως αυτό διαμοιραζόταν ανάμεσα στους Ολυμπίους Θεούς, στους θεούς της Γής και της Θάλασσας, τους ήρωες και λοιπούς ανθρώπους. Στην προσπάθειά του να ανακαλύψει τον κόσμο της Τροίας και του Δουρείου Ίππου, των Λαιστρυγόνων και των Κυκλώπων, ο επονομαζόμενος ποιητής δεν είχε κανένα κατηγορούμενο, δεν ήταν τίποτε, διότι ως μέρος της εσωτερικής Αληθείας δεν ξεχώριζε σε Εγώ και το Άλλο αλλά βίωνε την ενότητα της ενιαίας δυνάμεως. Αυτής που τον οδηγούσε στο να ανακαλύψει την ύπαρξη μπροστά στα τείχη της Τροίας, ώστε να συζητήσει ότι η ύπαρξη είναι ενιαία όπως και η πρώτη φορά όπου οι Έλληνες ενώθηκαν μπροστά στα τείχη της Τροίας.

Αυτής που τον κατηύθυνε στο να κατανοήσει ότι Ενός η Αληθείη , Ένας θα φθάσει στην Ιθάκη, από το Έν όλα εκκινούν και διά του Ενός Εκεί καταλήγουν. Ο τίτλος σηματοδοτεί αποκόλληση του Ανθρώπου από το Είναι, μερικοποίηση άρα αρχή έρευνας και μικράς γνώσεως, αντικειμενοποίηση του Είναι.Άρα αποθέωση της επιστήμης, της ταξιθέτησης και της φαινομενικής γνώσεως.