διαγώνισμα στην Ιλιάδα του Ομήρου.

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ Ραψωδία  Ζ στιχ 466-496

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

1)     Να δώσετε τα κύρια σημεία της  ευχής του Έκτορα στο Δία για το παιδί του. Γιατί ο λόγος αυτός είναι αισιόδοξος σε αντίθεση με το πρώτο λόγο του προς την Ανδρομάχη;

Μονάδες 4

2)     Α.  Να χωρίσετε το  απόσπασμα σε δύο ενότητες και να δώσετε ένα τίτλο σε κάθε μια από αυτές.

Β Να εντοπίσετε στο κείμενο α) ένα σημείο τραγικής ειρωνείας και β) ένα σημείο με γνωμικό περιεχόμενο.

                                                                                    Μονάδες (3+3=6)

3)     Να αναλύσετε τον τρόπο με τον οποίο ο Έκτορας αποχωρίζεται την Ανδρομάχη.

Μονάδες 4

4)     Α) Ποια ατμόσφαιρα επικρατεί όταν ο Έκτορας βρίσκεται με το γιο του και ποια μηνύματα  στέλνει ο ποιητής; Β) Στο συγκεκριμένο απόσπασμα υπάρχουν κινήσεις συμβολικές. Ποιες είναι αυτές και τι συμβολίζουν;                                      Μονάδες  (3+3=6)

Διαγώνισμα Ιλιάδος β΄γυμνασίου: Α 150-199.

 

Α.Κείμενο:

«Ωιμένα πανουργότατε, μ' αναίδειαν ενδυμένε, και ποιος από τους Αχαιούς θα δράμει, αν τον ζητήσεις, είτε εις ταξίδι πρόθυμος, είτε εις πολέμου αγώνα; Εγώ δεν ήλθα εξ αφορμής των λογχοφόρων Τρώων να πολεμήσ', ότι ποσώς εκείνοι δεν μου πταίουν· τα βόδια μήτε τ' άλογα δεν βγήκαν να μου πάρουν μήτε στην μεγαλόσβολην, την ανδροθρέπτραν Φθίαν ποτέ μου εβλάψαν τους καρπούς, ότ' είναι ανάμεσόν μας όρη κατάσκια πολλά και πέλαγ' αγριωμένα· αλλά για τον Μενέλαο και, αναίσχυντε, για σένα ήλθομεν όλοι εκδίκησιν να πάρομε των Τρώων, και συ, ω σκυλοπρόσωπε, λησμονημένα τα 'χεις. Και τώρ' αυτό το δώρο μου να πάρεις φοβερίζεις που 'ναι αμοιβή των κόπων μου κι οι Αχαιοί μου εδώσαν· κι ίσια με σε δεν έχω εγώ δώρο καλό ποτέ μου, όταν καλά τειχόκαστρα πατούμε της Τρωάδος· αλλά το βάρος του σφοδρού πολέμου πρώτος έχω εγώ και αν τύχει μοιρασμός, τρανό συ παίρνεις δώρο, κι εγώ με δώρο μικροστό και αγαπητό γυρίζω στες πρύμνες από τον σκληρόν αγώνα του πολέμου· στην Φθίαν τώρ' αναχωρώ· καλύτερα να γύρω στον τόπον μου με τα κυρτά καράβια, και δεν θέλω εδώ να μείνω ατίμητος τα πλούτη να σου αυξήσω». Και προς αυτόν απάντησεν ο μέγας Αγαμέμνων: «Φύγε, αν το θέλεις, φύγ' ευθύς· και χάριν μου να μένεις, εγώ δεν σε παρακαλώ· κοντά μου υπάρχουν και άλλοι να με δοξάσουν, κι έξοχα ο πάνσοφος Κρονίδης· και απ' τους διοθρέπτους βασιλείς συ είσαι ο μισητός μου· ότι την έριδα διψάς, τες μάχες, τους πολέμους· και αν είσαι τόσο δυνατός, είναι θεού το δώρον· σπίτι σου με τα πλοία σου και τους συντρόφους σου άμε, των Μυρμιδόνων δέσποζε· κι εγώ δε σε λογιάζω και στην χολήν σου αδιαφορώ· κι ιδού τι σου κηρύττω: Καθώς εμένα μου αφαιρεί την Χρυσηίδα ο Φοίβος —κι εκείνην με συντρόφους μου και με δικά μου πλοία θα στείλω — και το δώρον σου την κόρην του Βρισέως, εις την σκηνήν σου θα 'λθω, εγώ να πάρω, για να μάθεις, πόσο σου είμαι ανώτερος εγώ και να τρομάζει

ΩΡΙΑΙΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ Β΄ ΤΕΤΡΑΜΗΝΟΥ Α. ΚΕΙΜΕΝΟ Ραψωδία Ζ στιχ 406-449, Ιλιάδα, β΄γυμνασίου.

 

 

Β. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

1)     Ποιο σκοπό επιδιώκει η Ανδρομάχη με το λόγο της και με ποια επιχειρήματα προσπαθεί να τον πετύχει;

Μονάδες  4

2)     Α Να χωρίσετε το  απόσπασμα σε δύο ενότητες και να δώσετε ένα τίτλο σε κάθε μια από αυτές.

Β Να εντοπίσετε στο κείμενο α) ένα σημείο προσήμανσης- προοικονομίας (στιχ 406-429)  και β)  ένα σημείο που υπάρχει ειρωνεία.

                                                                                    Μονάδες (3+3=6)

3)     Να χαρακτηρίσετε τον Αχιλλέα μέσα από τα λόγια της Ανδρομάχης. Ποιο χαρακτηριστικό του ήθους του προβάλλεται;

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΑΠΟ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ, διαγώνισμα.

 

 

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ:  Ομήρου Ιλιάδα,  ραψωδία Π, στίχοι 817- 847.

Και ο Έκτωρ απ’ τες φάλαγγες, άμ’ είδε τον γενναίον Πάτροκλον                          817

ν’ αποσύρεται κονταροπληγωμένος, προχώρησε, του εστήθη εμπρός,

και μέσα εις το λαγγόνι την λόγχην όλην έμπηξε κι η άκρη

βγήκε πέρα. Έπεσε και κατήφεια στους Αχαιούς εχύθη.

Και ως λέοντας κι αδείλιαστος αγριόχοιρος στο όρος μάχονται    

μεγαλόψυχα για μια μικρή βρυσούλα, ότι να πιούν θέλουν κι οι δυο                       822

με λύσσαν, ώσπου ο χοίρος ασκομαχώντας ξεψυχά στον λέοντ’ αποκάτω. 

Ομοίως τον ανδράγαθον υιόν του Μενοιτίου, πολλών φονέα μαχητών,

ο  Πριαμίδης Έκτωρ με λόγχην εθανάτωσε κι απάνω του εκαυχήθη:

«Την πόλιν μας, ω Πάτροκλε, θαρρούσες ν’ αφανίσεις, και δούλες

στην πατρίδα σου να πάρεις τις γυναίκες, ανόητε! Και ακούραστα                           827

γι’ αυτές ετρικυμίζαν τ’ άλογα τα φτερόποδα του Έκτορος,

κι εκείνος, που είμαι πρώτος μαχητής των φιλομάχων Τρώων,

και δεν θα ιδούν, ενόσω ζω, την δουλικήν ημέρα. Και τώρα σε τα

όρνεα θα φάγουν εις την Τροίαν. Άθλιε! Δεν σε ωφέλησεν

ο ανδρείος Αχιλλέας. Θα σου παράγγελνε πολλά την ώρα που                                  832

 εκινούσες: «Να μη γυρίσεις Πάτροκλε ιππόμαχε, στα πλοία,  

πριν σχίσεις  εις του Έκτορος τα στήθη τον χιτώνα

Διαγώνισμα Ιλιάδας Β΄Γυμνασίου Ζ ραψωδία.