.jpg)
Η Πηνελόπη (πήνη=υφάδι, λέπω- εκτυλίσσω) είναι κατ΄αρχάς η αναγκαία θήλεια παρουσία στην Οδύσσεια. Εάν αντιμετωπίσουμε την Οδύσσεια από μέσα θα συζητήσουμε βέβαια ότι η Πηνελόπη είναι η σύζυγος του Οδυσσέα και η μητέρα του παιδιού του, Τηλεμάχου. Εσωτερικώς όμως η Πηνελόπη είναι η αντιΕλένη, η πιστή σύντροφος του Οδυσσέως. Όμως όπως και η Ελένη προκαλεί τον πόλεμο των μνηστήρων ως Ωραία και Όμορφη γυναίκα. Αυτά είναι δεδομένα, η Πηνελόπη είναι η θήλεια δύναμη η οποία ως ανθρωπίνη Φύσις αγκαλιάζει και επηρεάζει ζωές ανδρών και μάλιστα Βασιλέων και σημαντικών ανθρώπων, άρα η Πηνελόπη αντιπροσωπεύει κύριες θήλειες οντολογικές χαοτικές δυνάμεις οι οποίες έχουν κτίσει, κτίζουν και θα κτίσουν τον Οδυσσέα ως ύπαρξιν εντός του κόσμου αυτού: η Πηνελόπη είναι η θήλεια φυσική συμπαντική δημιουργός του εξύπνου πολυπείρου και ελλόγου Υποκειμένου το οποίο λαμβάνει το όνομα Οδυσσεύς ώστε να αποτελέσει παράδειγμα προς όλους, όλοι θα μπορούσαμε να είμαστε Οδυσσείς.
Ώστε λοιπόν η Πηνελόπη είναι η οντολογική χαώδης θήλεια δύναμις η οποία καθορίζει την ατομική πορεία του Οδυσσέως, είναι ο θεός του, είναι η κατευθυντήρια δύναμίς του ως ανθρωπίνης ποιότητος: Το μέτρο της Πηνελόπης δίδεται στο διάλογο του Οδυσσέως με την Καλυψώ όπου ο Ήρωας αρνείται τη θεϊκή συνουσία και παραδέχεται μόνον την Ανθρώπινη συμπόρευση με τον Άνθρωπο Πηνελόπη: Η Πηνελόπη είναι η φυσική ανθρωποκεντρική δύναμις η οποία από τα σπλάχνα του όντος προωθεί την ανθρώπινη ταυτότητα ως συμπαντική εντός του κόσμου στιγμή: άρα είναι το σύνολο των οντολογικών δυνάμεων οι οποίες αντιστοιχούν στον Οδυσσέα, αυτές οι δυνάμεις προωθούν τη σκέψη, το σκοπό, την επιστροφή, το σχεδιασμό, την υπέρβαση, τη νίκη και τη συνειδητή ατομική πορεία στην Ιθάκη του οντολογικού προορισμού.