Άγνωστες πτυχές της Μικρασιατικής καταστροφής.
Οι σχέσεις των Αμερικανών με τους τούρκους διατηρήθηκαν γενικώς σε καλό σημείο, ειδικά μέχρι το 1917. Γενικώς οι αμερικανοί περιορίσθηκαν στη Μικρά Ασία στην ιδρυση φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, όπως νοσοκομείων και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Oι αμερικανοί προτεστάντες ιεραπόστολοι προσπάθησαν να μεταστρέψουν στο δόγμα τους όλες τις φυλές της Μικράς Ασίας, γενικά της εγγύς ανατολής: κατάλαβαν όμως νωρίς ότι η προσπάθειά τους αυτή όσον αφορά τους μουσουλμάνους ήταν επικίνδυνη: δεν τη συνέχισαν λοιπόν στους μουσουλμάνους: τη συνέχισαν όμως με ενθαρρυντικά αποτελέσματα στους Αρμενίους: σε αυτό το σημείο εάν σκεφθούμε ότι λόγω της Μικρασιατικής καταστροφής έπειτα διεμοιράσθηκαν οι κάτοικοι με βάση τη θρησκευτική τους ταυτότητα, μπορούμε να καταλάβουμε σε τι κίνδυνο έθεσαν οι ιεραπόστολοι όσους έπειτα δήλωσαν χριστιανοί.
Σύμφωνα λοιπόν με έγκυρες πηγές η αμερική είχε ξοδέψει κατά τη διάρκεια και λίγο μετά του α΄παγκοσμίου πολέμου ένα ποσό της τάξης των 135.000.000 δολλαρίων για την περιοχή της εγγύς Ανατολής.Ποσό αρκετά μεγάλο για την εποχή το οποίο δείχνει ότι οι αμερικανοί δεν έβλεπαν αδιάφορα την περιοχή ειδικά έπειτα από την ανάγκη που είχαν για πετρέλαιο ως υλικό κίνησης των μηχανών τους και ως υλικό οικείας χρήσεως.
Υπήρξαν όμως και πολλές αμερικανικές επιχειρηματικές μονάδες οι οποίες επιχειρηματικά δραστηριοποιήθηκαν έντονα στην περιοχή της Μικράς Ασίας. Ας αναφέρουμε την εταιρεία αμερικανικών τσιγάρων camel η οποία επεξεργαζόταν τουρκικά καπνά, η εταιρεία Standard oil λόγω της αντικατάστασης του άνθρακα από το πετρέλαιο ως καύσιμης ύλης άρχισε έντονα να δραστηριοποιείται στην περιοχή με αρχική επένδυση 5.000.000 δολλαρίων. Μάλιστα ο ναύαρχος Tσέστερ είχε δημιουργήσει αμερικανικοτουρκικη εταιρεία εκμετάλλευσης λιμενικών εγκαταστάσεων. Όλο αυτό φανερώνει ότι η τουρκία φαινόταν στην αμερική ως μία ωραία πύλη προς τον πλούτο της ανατολής.
Το ότι οι οθωμανοί διέκοψαν τις διπλωματικές τους σχέσεις με τους αμερικανούς το 1917 δεν απετέλεσε αιτία πολέμου για τον αμερικανό πρόεδρο Γουΐλσον διότι ήξερε ότι με αυτόν τον τρόπο έσπρωχνε την τουρκία στις αγκάλες των δυτικών δυνάμεων ή και ακόμα αυτού του Λένιν.Ο Γουΐλσον στα 14 σημεία του δυστυχώς παρουσίασε μία ασάφεια η οποία απεδείχθη καταστροφική: ενώ συζήτησε ότι η τουρκία θα πρέπει να υπάρξει ως ανεξάρτητο Έθνος , σημείωσε ότι θα πρέπει και τα άλλα πληθυσμιακά τμήματα να προστατευθούν, μη σημειώνοντας όμως ποια ακριβώς είναι αυτά τα τμήματα. Η συνέχεια είναι γνωστή με αποκορύφωση τη Μικρασιατική καταστροφή.