Ο πατέρας του ήταν πλούσιος άρχοντας, η Βενετία μάλιστα του είχε παραχωρήσει και το μονοπώλιο του ταμπάκου. Η μητέρα του , η Αγγελική Νίκλη, ήταν δουλεύτρα του πατρικού σπιτιού, γυναίκα απλή του λαού. Ο γέρο-ταμπακιέρης έχει αποκτήσει μαζί της δύο παιδιά, όταν μάλιστα γεννιέται ο Διονύσιος έχει περάσει τα εξήντα χρόνια του, η Αγγελική, η μητέρα του Διονυσίου, είναι δεν είναι δεκαέξι χρονών.
Οι Ζακυνθινοί άρχοντες είχαν πολύ καλά μαθητέψει στα ελευθέρια ήθη της Βενετίας, τα παιδιά παρόλο που και αυτά ήταν άνθρωποι όπως όλοι, ανατρέφονταν στο πατρικό σπίτι σαν αρχοντόπουλα: αυτό εννοείται ως εξής: ελάμβαναν μόρφωση ιταλική, ο πατήρ μάλιστα του Διονυσίου στη διαθήκη του ανέφερε ότι αγαπούσε ως νόμιμα όλα τα παιδιά του και τους εξασφάλισε τα όσα νόμιμα εδικαιούντο. Ίσως και για αυτούς τους λόγους ο Διονύσιος έτρεφε αγάπη πραγματική προς την Ελευθερία, ίσως και για αυτούς τους λόγους ήθελε τον Άνθρωπο Ελεύθερο στη βούληση στην πράξη.
Το 1808 ο μικρός Διονύσιος ήταν 10 χρονών μόλις. Ένα μόλις έτος πρίν είχε πεθάνει ο πατέρας του. Συνοδευόμενος ο Σολωμός από το Rossi πήγε στην Ιταλία να σπουδάσει, αρχικά στο Λύκειο της Κρεμόνας και έπειτα στο πανεπιστήμιο της Παβίας. Η μόρφωσή του είναι εξαιρετική καθώς η ενασχόλησή του με την κλασσική και σύγχονη φιλολογία είναι στηρίζεται σε γερές μαθησιακές βάσεις. Εξηγείται λοιπόν ο λεκτικός και πνευματικός πλούτος που διακατέχει το έργο του. Από αυτά τα χρόνια έρχονται τα πρώτα του ποιήματα, γραμμένα στην Ιταλική γλώσσα. Τα ποιήματά του ήταν άψογα από τεχνικής φύσεως, ακολουθούσαν τον Ιταλικό ρομαντισμό, όμως δεν έχουν το πάθος την έμπνευση και τη μεταφυσική διάσταση των μετέπειτα ποιημάτων του τα οποία στηρίχθηκαν στον Εθνεγερτικό αγώνα των Ελλήνων ενάντια στους οθωμανούς.