Τι αναφέρει ο Αριστοτέλης στην Ρητορική του για την Επική Ποίηση;
Εξαιρετικές οι αναφορές του
Αριστοτέλους στην Ρητορική του για την Επική Ποίηση: αποδεικνύουν την όλη
εμβρίθεια και εξαιρετική πνευματική βαθύτητα την οποία διέθετε ο Σταγειρίτης σε
σχέση με όσα εξέταζε: Κατ΄αρχάς ο Φιλόσοφος αναφέρει ότι η Επική ποίηση είναι
Ομοπάτριος και Ομομήτριος Ποίηση με την Δραματική Ποίηση για αυτό και έχει
έντονο το πνευματικό και ψυχολογικό και ηθικό υπόβαθρο χαρακτήρων: Ο Σταγειρίτης
σε αυτό το σημείο είναι εξαιρετικά σημαντικός :η Ποίηση των Ελλήνων γεννά
Ανθρώπινο μοντέλο: γεννά Ανθρώπινη μορφή και είδος, χαρακτήρα διότι χαράσσει
επί του Ανθρωπίνου πνεύματος και ψυχής και σώματος ιδέες και αξίες και τρόπο
φέρεσθαι δημιουργώντας μοναδικό Πρόσωπο, μεταβάλλοντας το Αχανές Άτομο σε
Συγκεκριμένο πρόσωπο έχον σκέψη ιδέα και φέρεσθαι: Ο Αριστοτέλης υπονοεί ότι ο
Όμηρος (όπως και οι δραματικοί τραγωδοί και τελεστές) δεν χρειάσθηκαν θεό δημιουργό
όπως οι ανατολίτες: αντιθέτως: είχαν όλη την πνευματική και ηθική διαύγεια διά της
ήδη υπαρχούσης οντολογικής δυνάμεως (υπό την κάλυψη θεών και ανθρώπων) να
ανακαινίσουν την ήδη υπάρχουσα οντολογική δύναμη και από αυτή να δωρίσουν
πνεύμα και χαρακτήρα στον Οδυσσέα στον Αχιλλέα στην Πηνελόπη και στις λοιπές
οντότητες των επών.
Στην Ρητορική του ο Αριστοτέλης κατά τρόπο σοφό χρησιμοποιεί (συζητώντας για την Επική ποίηση) τον πολύ σημαντικό όρο: Αναγνωρίσεις: πράγματι όπως αναφέρει ο Αριστοτέλης (και ολίγοι έχουν προσέξει και καταλάβη) συνολικά η επική ποίηση στηρίζεται στην Αναγνώριση, στην λειτουργία της Αναγνώρισης: όλη η Ανθρωποκεντρική δυναμική της Επικής Ποίησης προχωρεί μέσω της Αναγνώρισης: με την Οντολογική βέβαια δυναμική που αποπνέει η λέξις αυτή: ο Σταγειρίτης υπονοεί τα σαφή αλλά και τα ευνόητα: οι Ήρωες είναι φτιαγμένοι από την ίδια οντολογική δύναμη με τους θεούς : όλα τα πλάσματα της Συμπαντικής Φύσης είναι φτιαγμένα από την ίδια οντολογική δύναμη και θα πρέπει το ένα παρά τη διαφορετικότητα της μορφής να αναγνωρίζει το όμοιο σε σχέση με την κοινή οντολογική δύναμη πλάσμα: άρα εδώ ο Σταγειρίτης υπονοεί κάτι το εκπληκτικό: όλα είναι το ίδιο , Θεοί και Άνθρωποι, διότι είναι και αποτελούνται από την ίδια και κοινή οντολογική δύναμη: άρα: ο Οδυσσέας Αναγνωρίζει την Αθηνά διότι είναι φτιαγμένος από την ίδια με αυτήν δύναμη: άρα ο Οδυσσέας είναι Ένα με την Αθηνά σε σχέση με την ιδέα της κοινής Οντολογικής δυνάμεως, την Σοφία: Άρα στην ίδια συχνότητα με τον Θαλή τον Μιλήσιο όλα είναι πλήρη της κοινής οντολογικής δύναμης άρα όλα είναι πλήρη θεών διότι όλοι μπορούν αναγνωρίσουν την κοινή οντολογική καταγωγή τους σε σχέση με τους θεούς άρα όλοι οι άνθρωποι μπορούν να αναγνωρίσουν τον κοινό οντολογικό εαυτό τους με τους θεούς και τις άλλες συμπαντικές οντότητες: Βέβαια εάν συζητήσουμε συλλήβδην για το Αριστοτελικό έργο θα κατανοήσουμε ότι ο Φιλόσοφος προσδίδει στην Αναγνώριση Ηθικό και Παιδαγωγικό χαρακτήρα: η Αναγνώριση πλησιάζει τον Πλατωνικό όρο της Ανάμνησης: ο Άνθρωπος πρέπει να Αναγνωρίσει πέρα από την διαφορετικότητα της μορφής την κοινή οντολογική δύναμη που τον συνδέει με το σύνολο των μορφών και από κάθε μορφή να αναγνωρίσει το κοινό οντολογικό κομμάτι ώστε να συμπληρώσει ο Άνθρωπος το δικό του Οντολογικό σύνθετο ενός ακεραίου Χαρακτήρος : ο Τηλέμαχος Αναγνωρίζει στην Αθηνά-Μέντη την κοινή οντολογική δύναμη γνωσιακής ωρίμανσης: άρα την ακολουθεί και την μιμείται ώς τρόπο και απόφαση. Πράγματι ωριμάζοντας συναισθηματικά και γνωσιακά οδεύει προκειμένου να εύρη τον Πατέρα του.