Εξήγησις του απολυτικίου της Παναγίας εν τη 15 η Αυγούστου.
Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε. Μετέστης πρὸς τὴν ζωήν, μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς,
καὶ ταῖςπρεσβείαις ταῖςσαῖς λυτρουμένη, ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Το εν λόγω απολυτίκιον είναι γραμμένο σε
άπταιστη Ελληνική γλώσσα. Οι επιλεγείσες λέξεις προέρχονται μέσα από τα
βέλτιστα ετήτυμα της Ελληνικής γλώσσης, είναι
λέξεις οι οποίες καταδεικνύουν εξαιρετικά τα νοήματα που επιθυμεί το
συγκεκριμένο κείμενο να υποστηρίξει.
«Εν τη γεννήσει»: Κατά τη στιγμή της γεννήσεώς
σου Παναγία: ο εμπρόθετος προσδιορισμός του χρόνου εμπεριέχει και τον τρόπο του
ρήματος γίγνομαι: η Παναγία εγέννησε τον Ιησού, έφερε σε χώρο και χρόνο τον
Υιόν του Θεού, η δοτική αναδεικνύει όλη την προσφορά της ανθρωπίνης μήτρας στην
υπόθεση της ενανθρώπησης του Θεού.
«Την παρθενίαν εφύλαξας»: Το ρ.φυλάττω έχει δώσει
εκπληκτικές λέξεις: Η ετυμολογία του είναι εκ του φύω: γεννώ, η φυλή
προέρχεται: το σύνολο ομόρων ανθρώπων: φυλάττω είναι οι άνθρωποι οι οποίοι ως όμοροι
και όμοιοι στην καταγωγή εφύλαττον τη ζωή των: άρα η Παναγία εφύλαξε την
πολύτιμη σωματική παρθενίαν της (κατά τον τρόπο που ανέδειξαν οι Ποιητές για
την Αθηνά και την Αρτέμιδα).
«εν τη κοιμήσει»: εκπληκτική παρατακτική
σύνδεση με τον όμοιο προσδιορισμό: εν τη γεννήσει: απίστευτη η ποιητικότητα του
κειμένου: με τον εμπρόθετο αυτόν προσδιορισμό σε δοτική πτώση παραδίδεται ότι
μέσω της κοιμήσεώς της η Θεοτόκος προσέδωσε στους ανθρώπους τη συνέχεια της ζωής διότι με τον Ιησού και την Ανάστασίν του
ηνώθη (κατά τους χριστιανούς) ο ουρανός και η γή. Οι χριστιανοί συζητούν για
κοίμηση: εκ του κείμαι: η Θεοτόκος εκοιμήθη δηλαδή μεταφέρθηκε εκουσίως σαν να το εθέλησε πνευματικώς στον
κόσμο του ουρανού , όπως κοιμόμαστε και εκουσίως υπάρχουμε σε έναν άλλο κόσμο:
το εκοιμήθη δηλώνει ότι δεν υπάρχει απώλεια της προσωπικότητας αλλά εκούσια
πνευματική μεταφορά σε έναν πνευματικό αιθέριο επόμενο κόσμο. Ήδη η Ομηρική
νέκυια έχει υποσημάνει ότι οι φεύγοντες από εδώ μεταφέρονται ως κοιμηθείσες
σκιές σε έναν επόμενο κόσμο (Άδης).
«Ου κατέλιπες Θεοτόκε»: το ρ.κατέλιπες είναι
β΄αόριστος του καταλείπω: σύνθετο ρήμα: κατά τον δικό μου τρόπο λείπω, φεύγω:
αυτό σημαίνει ως σύνθετο ρήμα: όμως η Παναγία δεν έφυγε από τον κόσμο: ο
β΄αόριστος σημαίνει την απαξ αποφασιστική κίνηση στο παρελθόν η οποία
διαπλάττει το μέλλον: για μία φορά η Παναγία δεν εγκατέλειψε τον κόσμο ποτέ δεν
πρόκειται να τον εγκαταλείψει. Υπενθυμίζουμε ότι τον αποφασιστικό β΄αόριστο χρησιμοποίησε
ο Λεωνίδας: μολών λαβέ. Αποφασιστικά η Παναγία η οποία ως η Ωραία Ελένη
μετεφέρθη στην Τροία του Ουρανού, σαν να έπεσε στον ύπνο εκουσίως διά του οποίου μεταφέρθηκε στο όνειρο της Βασιλείας
του Ουρανού από όπου νοιάζεται του κόσμου και δεν τον εγκαταλείπει.
«Μετέστης προς τη ζωή»: