.jpg)
Ως γνωστόν στο Μυκηναϊκόν Πάνθεον παρουσιάζονται όλοι οι γνωστοί Ολύμπιοι θεοί πλήν του Απόλλωνος. Το γεγονός αυτό μας προκαλεί ιδιαιτέρα εντύπωση εάν σκεφθούμε ότι συζητούμε για το θεό του φωτός, της μουσικής,δηλαδή ουσιαστικά για την εισαγωγή της πνευματικής δύναμης της σκέψης και της φώτισης στη ζωή των ανθρώπων. Τι πραγματικά αντιπροσώπευε ο Απόλλων στο δωδεκάθεο. Τη δύναμη της φωτεινής σκέψης η οποία μέσα από την αρμονία των νοήσεων οδηγεί τους ανθρώπους στο μονοπάτι προς το Επέκεινα. Αποτελεί σαφέστατα νοητικό θεό ο οποίος στηρίζεται στη φωτεινή νοερή σκέψη αρίστων και επαϊόντων ανθρώπων.
Φαίνεται ότι οι κομιστές του Απόλλωνος είναι οι Δωριείς.Ο Απόλλων είχε 350 ονόματα,το πλέον γνωστό είναι Φοίβος το οποίο σχετίζεται με τη λάμψη του Ηλίου.Άρα σηματοδοτεί η εμφάνιση του θεού αυτού τη διασκεπτική στροφή του ανθρώπου. Ο άνθρωπος πλέον δεν προσδιορίζεται σε σχέση με τους θεούς μέσα από μία απλή εσωτερική ενορατική επαφή μαζί τους θεωρώντας τους ως απλές φυσικές δυνάμεις οι οποίες τον επηρεάζουν, τον κατευθύνουν,του δείχνουν το δρόμο.Τώρα μάλλον θέλει ο νοήμων άνθρωπος να προσδιορισθεί σε σχέση με τους θεούς μέσα από την επαφή του με τον ήλιο,μέσα από μία εξωτερική διασκεπτική φωτεινή σχέση.Τώρα ο άνθρωπος επηρεάζεται από το θεό όπως από τον ήλιο,τώρα σκέπτεται το θεό όπως βλέπει τον ήλιο και πλέον κινείται ως σωματοπνευματική οντότητα προς το θείο.Διότι σκέπτεται,επηρεάζει,κατευθύνει,προσπαθεί να περάσει σε έργα,όπως ο Ήλιος ρίχνει τη θερμότητά του στη γή και όχι απλά μέσα από μία μυστική ενορατική επαφή με τη μητέρα φύση.Εάν σκεφθούμε ότι οι μινωΐτες και οι μυκηναίοι περισσότερο προσδιορίζονται σε σχέση με τη φύση,ακόμη καθοδηγούνται από το φύση και δεν καθοδηγούν αυτοί τη φύση με το νού τους ,καταλαβαίνουμε ότι ακόμη δεν είχαν ανάγκη ένα θεό όπως ο Απόλλων.Ο Απόλλων σηματοδοτεί τη νοητική εγρήγορση του ανθρώπου τη δυνατότητά του με το νού να ταξιθετήσει τον κόσμο και τη ζωή του όπως ο Ήλιος, το φώς και η μουσική ταξιθετούν τους δρόμους του όλου γύρω μας. Δεν είναι τυχαίο ότι είναι αυτός ο οποίος σκοτώνει τον Πύθωνα (έλεγχος διά του όφεως της οντολογικής συνέχειας) τους μύες (Σμινθεύς) έλεγχος βαθέων σκέψεων) ο προστάτης του μαντείου των Δελφών (ανακάλυψη του βαθυτάτου ανθρωπίνου εαυτού).Ως εκ τούτου ο Απόλλων εμφανίζεται μαζί με τη νοητική ικανότητα του Έλληνα να καθορίσει το νού του ως κεντρική συμπαντική παράμετρο διά της οποίας πλέον θα καθορίσει τη ζωή του. Ο νούς εξάλλου σε πλείστα όσα γραπτά σχετίζεται με το φώς, τον Ήλιο, την υπέρβαση,τη μουσική αρμονία.