O ερμητικός δρόμος του Τζιοβάνι Μπρούνο.
Ο ερμητικός δρόμος του Τζιοβάνι Μπρούνο
είναι ο επόμενος δρόμος της σημερινής ανθρώπινης κοινωνίας. Ο
ερμητικός δρόμος του Τζιοβάνι Μπρούνο είναι η μετέπειτα εξέλιξη του σημερινού
ανθρώπου και της φύσης του. Κυρίως είναι ένα κάλεσμα στην εσωτέρα οντολογική
μας φύση να αρχίσουμε να ζούμε μέσα σε έναν ευρύτερο συμπαντικό κόσμο και όχι
εγκλωβισμένοι στον μικρόκοσμο που τώρα διαβιούμε: εάν σκεφθούμε ότι σύμφωνα με
το φιλόσοφο κόσμος είναι το σύνολο των ιδεών και αξιών μορφών και υλών που τον
συναποτελούν, τότε το κάλεσμα του Μπρούνο είναι συγκεκριμένο: πρέπει να
υπερβούμε τις ιδέες που μας καταδυναστεύουν, πρέπει να αφήσουμε πίσω μας τις
αξίες που σαν αλυσίδες μας βαραίνουν, να ενώσουμε την ύλη μας και τη μορφή μας
με τις αστρικές και ευρύτερες ελεύθερες πλανητικές δυνάμεις μέρος των
οποίων είμαστε.
Ο Μπρούνο ξεπερνά το θεό με έναν
πραγματικά πολύ απλό τρόπο: με τον ίδιο τρόπο που ξεπερνά και τον άνθρωπο της
λήθης: διότι ο θεός υπάρχει μόνον εκεί όπου υπάρχουν άνθρωποι της λήθης: Ο
άνθρωπος ζεί μέσα στη συμπαντική ροή, μέσα στην αμείλικτη διαδοχή των κόσμων,
μέσα στην αδυσώπητη κίνηση του Όλου: άρα κανείς θεός δεν είναι σταθερός, κανείς
άνθρωπος δεν γνωρίζει λιγότερα από το θεό: το σύμπαν δεν φέρεται διαφορετικά στο
θεό από ό,τι στον άνθρωπο διότι το Όν διαλύει τα πάντα και τα ξανασυνθέτει, άρα
ο θεός είναι πρόσκαιρες δυνάμεις όπως και ο άνθρωπος, το μόνον το οποίο
υφίσταται είναιη αδυσώπητη ροή. Οι Ηρακλείτειες θέσεις του φιλοσόφου είναι
σαφείς, πύρ αείζωον και συνεχώς μεταβαλλόμενον είναι το μόνον που
υπό αρχές ευρίσκεται , υπάρχει. Όχι τυχαία και χωρίς να το γνωρίζουν οι διώκτες
του του έκαναν το μεγαλύτερο καλό: το έδωσαν στας χείρας του πυρός ώστε να
χαθεί στη συνέχεια του απείρου που τόσο πολύ επιθυμούσε.
Ο Τζιοβάνι Μπρούνο, ξεπερνώντας τον Αριστοτέλη και τον κόσμο της έλλογης κλειστότητας που αυτός υιοθέτησε, επίστευσε στο άπειρο σύμπαν: άρα δεν πίστευσε στο γεωκεντρισμό ή ακόμα και στον ηλιοκεντρισμό διότι μέσα από τις άπειρες διαδοχές του κόσμου και των κόσμων κανείς ήλιος και καμμία γαία και κανένας θεός ή άνθρωπος δεν θα μπορούσαν σταθεροί να μείνουν: σε μία φυσιολογική επέκταση της μυστικής θεολογίας του ο Μπρούνο ανήγαγε το μηδέν στον πιο δημιουργικό αριθμό: διότι όλα υπάρχουν αλλά προϋπάρχουν διότι θα μεταϋπάρξουν με νέο τρόπο, άρα κάποια στιγμή θα μηδενισθούν διότι θα πρέπει να διαλυθούν και να μεταϋπάρξουν με ένα νέο τρόπο: Αποκάλυψε λοιπόν ο μέγιστος Ιταλός φιλόσοφος το κυριώτερο χαρακτηριστικό των χριστιανών προκειμένου να εγκλβίσουν τους ανθρώπους εδώ και να τους ελέγξουν: την εμμένεια , τίποτε δήθεν δεν αλλάζει διότι ο ένας θεός έκανε τον ένα κόσμο τον ένα άνθρωπο και είναι αυτή η σταθερότητα της μορφής και της ύλης ώστε μόνο το εδώ υφίσταται: