Περί της μείωσης των ωρών διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών στην Α΄λυκείου.
Ας ξεκινήσω αυτές τις σκέψεις αναφέροντας κάτι το οποίο το έχω σημειώσει πάμπολλες φορές. Δεν υπάρχουν ούτε Αρχαία Ελληνικά ούτε Νέα Ελληνικά. Μία ενιαία, διαχρονική, δομημένη Ελληνική γλώσσα υπάρχει. Η οποία είναι καθαρά κυκλική στην σύλληψή της. Ξεκινά από την ονοματοθεσία συμπαντικών δυνάμεων, συνεχίζει με την λεξικοποίηση φυσικών δυνάμεων, έπειτα καταλήγει στον Άνθρωπο. Έχει η Ελληνική πάμπολλες λέξεις για τον Άνθρωπο, αλλά προσοχή: σε σχέση με το Σύμπαν και τη Φύση: όλες οι Ελληνικές λέξεις είναι είτε μονές, διττές, ή τριττές, ή πολλαπλές στο νόημα: διότι ασχολούνται με τον Άνθρωπο ως τέτοιο, επίσης σε σχέση με τη Φύση και το Σύμπαν: όταν λοιπόν ο Όμηρος αναφέρει: νεφεληγερέτης Ζεύς, συνδέει τη δύναμη του συννέφου με την Ανθρωπίνη δύναμη: όπως το σύννεφο προκαλεί βροχή, ο Ελέγχων αυτά Δίας προκαλεί πράξεις: άρα όπως λειτουργεί η βροχή λειτουργεί και η πράξη: οι σκέψεις είναι τα σύννεφα που προκαλούν πράξεις, διότι ένας προσωποποιημένος ανθρώπινος θεός μας δείχνει ότι ένα είναι η φύση με τον Άνθρωπο.
Αυτά είναι τα «Αρχαία» Ελληνικά, τα οποία είναι νεώτατα: διότι ο Άνθρωπος, ο νέος, και σήμερα και πάντοτε, έχει ανάγκη να προσδιορίζεται σε σχέση με τη Φύση, και το Σύμπαν: πρώτα πείσαμε τους Νέους μας ότι είναι ό,τι φαίνονται, αισθητηριακές μηχανές, μηχανήματα ελεγχόμενα, καταναλωτικά όντα: έπειτα καταργούμε σιγά-σιγά και σταθερά τα «Αρχαία» Ελληνικά. Βαθύτατα λυπούμαι. Η κατάργησις των «Αρχαίων» Ελληνικών σηματοδοτεί μία μεγάλη ήττα του Ελληνικού σχολείου. Το Ελληνικό σχολείο νικάται από την σύγχρονο καταναλωτική κοινωνία. Το σύγχρονο σχολείο καθοδηγείται από την σύγχρονο Ελληνική κοινωνία του life style, των πρωϊνάδικων, των διαφημίσεων, των reality show. Ενώ λοιπόν είναι στη φύση του σχολείου να διαμορφώνει το κοινωνικό και πολιτικό και πολιτιστικό γίγνεσθαι, το σημερινό σχολείο ακολουθεί την πεπτωκυία μηχανιστική και υλιστική κοινωνία: διότι πρώτα η κοινωνία δηλώνει ότι δεν χρειάζεται τα «Αρχαία» Ελληνικά, διότι θέλει η κοινωνία σήμερα απλά μία γλώσσα ιερογλυφικής πρωτόγονης βασικής επικοινωνίας: τα «Αρχαία» Ελληνικά τα οποία οντολογικώς και ηθικώς εξελίσσουν τον Άνθρωπο, τα καταργεί αργά και σταθερά η ίδια η Ελληνική κοινωνία, και έπειτα μειώνονται ως ώρες διδασκαλίας στο σχολείο.
Η κοινωνία θέλει απλή επικοινωνία: λίγο πρίν την ολοκλήρωση της ψηφιακής μαζοποίησης. Λές και όλα δουλεύουν και εργάζονται προκειμένου να συρρικνωθεί η γλώσσα και να χωρέσει στα κομπιούτερ: να γίνει pr, γκρ, φερ, φατ. Κρίμα. Η Ελληνική κοινωνία δεν θεωρεί πλέον ότι ο Άνθρωπος Είναι ό,τι του λέγει και του διδάσκει η Γλώσσα για το Θεό, το Σύμπαν, τους Άλλους, τον Εαυτό του. Θεωρεί ότι ο Άνθρωπος είναι ό,τι του λέγει η τηλεοραση και το ψηφιακό συνονθύλευμα. Δυστυχώς ο Λόγος δεν ομιλεί, ο λόγος του όλου και της οδού συνεχείας μας. Απομονωμένοι στην υλική σπηλιά μας ζούμε με άρτους και θεάματα, δεν έχουμε ανάγκη τη γλώσσα ως όχημα προς το Είναι και τις Αλήθειες συνεχειάς μας.
Ή ίδια η κοινωνία, ο τρόπος ζωής μας, η τηλεόραση που τόσο μας κατευθύνει, όλες αυτές οι πηγές δόμησης του ανθρώπου σήμερα, έχουν καταργήσει τα «Αρχαία» Ελληνικά: το σύνολο των καταστημάτων φέρουν ξενικούς τίτλους, το σύνολο των τηλεοπτικών εκπομπών επίσης, κάποιοι είναι managers αλλά όχι διευθυντές, κάποιοι άλλοι contrarontai αλλά δεν ερίζουν κ.λ.π. Το λεξιλόγιο δημοσίων προσώπων είναι στα όρια του ευτελούς, εντός της βουλής των Ελλήνων καιρό τώρα έχει καταργηθεί η «Αρχαία» Ελληνική γλώσσα. Σκάσε αντί για παύσε, λαμόγιο αντί για ιδιοτελής και ευήθης και ούτω κάθε εξής.
.jpg)