Oι αντωνυμίες της λατινικής γλώσσας
ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ
Προσωπικές
|
Κτητικές
|
Δεικτικές
|
Οριστικές
|
Αναφορικές
|
Ερωτηματικές
|
Αόριστες
|
Α. ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ αντωνυμίες είναι η ego (= εγώ), tu (= εσύ), sui (γενική πτώση = του εαυτού του).
Singularis
|
Pluralis
| |||||
Nom.
|
ego
|
tu
|
-
|
nos
|
vos
|
-
|
Gen.
|
mei
|
tui
|
sui
|
nostri / nostrum
|
vestri/vestrum
|
sui
|
Dat.
|
mini
|
tibi
|
sibi
|
nobis
|
vobis
|
sibi
|
Ace.
|
me
|
te
|
se
|
nos
|
vos
|
se
|
Voc
|
-
|
-
|
-
|
-
|
-
|
-
|
Abl.
|
a me
|
ate
|
a se
|
a nobis
|
a vobis
|
a se
|
>· Παρατηρήσεις
1. Η ονομαστική της προσωπικής αντωνυμίας του γ' προσώπου που λείπει αναπληρώνεται με την ονομαστική μιας από τις δεικτικές (επαναληπτικές ή οριστικές) αντωνυμίες hie, ille, is, όποια είναι κάθε φορά η πιο κατάλληλη στο λόγο.
2. Οι τύποι των προσωπικών αντωνυμιών μπορεί να ενισχύονται για έμφαση ή αντιδιαστολή με το πρόσφυμα -met: egomet, nosmet, temet, semet κτλ. Ο τύπος tu ενισχύεται με το πρόσφυμα -te: tute. Τέλος οι τύποι me,te, se ενισχύονται με αναδιπλασιασμό: meme, tete, sese.