Περί της μαρξικής ανεδαφικότητος.

 

Περί της μαρξικής ανεδαφικότητος.

 Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι επιτέλους στο πέρασμα των χρόνων πραγματώνεται η μεγάλη χριστιανική μετενσάρκωση και επιβάλλεται στη γή η μαρξική ισότητα, η μαρξική εξίσου όλων συμμετοχή στα μέσα παραγωγής και στα προϊόντα (αγαθά). Επιτέλους στη  γή δηλαδή επιβάλλεται το μεγάλο χριστιανικό όνειρο της ισότητας αλλά επί υλικών αγαθών. Ας το παρακολουθήσουμε, αξίζει. Διότι ένα είναι το θρησκευτικό όνειρο με πολλές πραγματώσεις: Ας σημειώσουμε ότι η μαρξική ανεδαφική ισότητα έρχεται   ως συνέχεια (διότι ο μάρξ είναι ο  μέγιστος των χριστιανών με υλικούς όρους) της αδυναμίας του θείου να επιβάλλει την ποθητή επί της γής ισότητα αγάπης: άρα εάν στην θέση της αγάπης θέσουμε το χρήμα και την αξία του σύμφωνα με το μάρξ επιτέλους θα καταφέρουμε να εγκαταστήσουμε το όνειρο της υλικής ισότητας: ενάντια στον Ηράκλειτο ο οποίος ωμίλησε για συνεχές γίγνεσθαι, ενάντια στον Αναξίμανδρο ο οποίος ωμίλησε και είπε ότι η συνεχής διαπλοκή των συμπαντικών δυνάμεων παράγει την παραγωγή νέων κόσμων και ζωών διότι το να ονειρεύτεται κανείς μία γή ισότητας και αιωνίου δικαιοσύνης (όπως ο μάρξ) είναι σαν να προσπαθεί να σταματήσει το Αναξιμάνδρειο αιώνιο οντολογικό σχέδιο πολλών κόσμων και μορφών ζωής.

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι σε μία επιχείρηση 999 εργατών και ενός καπιταλιστού και οι 1000 αυτοί άνθρωποι εξισώνονται πλήρως: έναντι του παραγομένου χρήματος: άρα ας υποθέσουμε ότι η επιχείρηση αυτή το χρόνο κερδιζει 100.000.000 ευρώ. Αυτά δεν μοιράζονται ανάμεσα σε έναν καπιταλιστή και 999 εργάτες αλλά και στους 1000 ίσους εργάτες: άρα ο κάθε ένας λαμβάνει  το χρόνο: 100.000 ευρώ. Άρα όλοι οι εργάτες έχουν μισθό το χρόνο: 100.000 ευρώ: παρά ταύτα δουλεύουν συνεχώς, και μάλιστα δέχονται κάποιοι από αυτούς να κάνουν όσα θα έκανε ως μανατζμεντ και δουλειά γραφείου, και αγορά και συμφωνίες, όλα όσα θα έκανε ο καπιταλιστής: άρα όλοι παίρνουν από 100.000 ευρώ και μοιράζουν τις δουλειές τους: κάποιοι θα είναι με γραβάτα για να κανονίζουν συμφωνίες, κάποιοι θα διαλύονται στη δουλειά, κάποιοι άλλοι θα κάνουν άλλα πράγματα.

Σταδιακά μάλιστα όλες οι επιχειρήσεις εξισώνονται πλήρως: άρα όλες οι επιχειρήσεις ανά προϊόν (π.χ όλες οι βιομηχανίες ρούχων) κερδίζουν 1.000.000.000.000 ευρώ: οι εργάτες που απασχολούνται είναι: 10.000.000 άρα ο κάθε ένας (όχι εργάτης ή καπιταλιστής αλλά ο κάθε ένας εξισούμενος πολίτης) λαμβάνει το χρόνο: 100.000 ευρώ. Άρα όλοι οι εργάτες κάνουν την δουλειά γραφείου, την δύσκολη δουλειά του εργοστασίου, αποστολές στο εξωτερικό, παρά το ότι όλοι λαμβάνουν τα ίδια λεφτά, δεν έχουν κανένα πρόβλημα στο να μοιράζουν εξίσου καλές και δύσκολες δουλειές. Επίσης όλοι σπουδάζουν διότι χωρίς σπουδές δεν μπορούν κάθε χρόνο να αλλάζουν πόστο: την μία χρονιά ο ένας κάνει την βαριά δουλειά την άλλη ο άλλος αναλαμβάνει τα οικονομικά, την άλλη ο άλλος κάνει τα διοικητικά: ας το προσέξουμε αυτό: πρέπει όλοι να ξέρουν όλα και τα ίδια ώστε να εναλλάσσονται στις δουλειές διότι παίρνουν πολλά και ίδια λεφτά και δενπρέπει να κάθονται στην ιδια θέση συνεχώς: διότι αυτοί που κάνουν την κακή δουλειά διαμαρτύρονται και λένε ότι θα πρέπει να περάσουν και από τις δουλειές γραφείων: άρα εξαφανίζοναι οι ατομικές διαφορές όλοι σπουδάζουν, ξέρουν τα ίδια, μπορούν τα ίδια, να κλείνουν συμφωνίες, να συζητούν για το οικονομικό μέλλον, να κατευθύνουν την οικονομία και την πολιτική του πλανήτη. Σαν να λέμε οι μαθητές του Ιησού εξισώθηκαν πλήρως με τον Ιησού και εναλλάσσονταν σε θείους και ανθρωπίνους ρόλους.

Ξαφνικά η γή ακινητοποιήθηκε: εκεί όπου μέσα από πολέμους, αδικίες, τραγικές καταστάσεις ξεπηδούσε η πρόοδος, η επιστήμη, η τεχνολογία, (υποκινούμενες από θρησκείες , φιλοσοφίες κ.λ.π) διότι οι πτωχοί ανά εποχή και αδύναμοι ενικούσαν τους πλουσίους ανά εποχή  (αυτή η διαλεκτική εκίνησε την πρόοδο και εξέλιξη επί της γής (όπως ο ήλιος μέσα από την κατάχρηση του φωτός (μόνον  αυτός το προβάλλει κινεί τη γή) ανακαλύπτοντας την επιστήμη, την θρησκεία, την μηχανή, ή  και άλλους  τρόπους ανάδυσης νέων ανθρωπίνων καστών και ομάδων (διότι ως ανθρωπίνη πρόοδο εννοούμε την νίκη των αδυνάμων επί των δυνατών, οι αδύναμοι ως νέοι δυνατοί νικώνται από επομένους αδυνάτους (είναι η διαλεκτική η οποία καταρρίπτει την αστεία μαρξική διαλεκτική του ιστορικού υλισμού κάτι που ποτέ δεν κατάλαβε ο χριστιανός μάρξ διότι πίστευε και δεν ερευνούσε, έλεγε δόγματα και όχι αποδείξιμες αλήθειες)  (π.χ η ρωμαϊκή εξουσία ανέδειξε τις χριστιανικές μάζες των δούλων οι οποίες εκίνησαν τον κόσμο, η παπική εκκλησία μέσα από την ασύλληπτη αδικία της ανέδειξε τον προτεστάντη γήϊνο άνθρωπο της γής ο οποίος στρεφόμενος αποκλειστικά στη γή (έχοντας βαρεθεί την μεταφυσική παπική θεολογία) έφερε την επιστήμη, το λόγο του διαφωτισμού, τον βιομηχανικό έλλογο άνθρωπο της  δύσης.

Ξαφνικά λοιπόν, σύμφωνα με τις μαρξικές αστειότητες, η γή ακινητοποιήθηκε: άς συμφωνήσουμε ότι όλα τα χρήματα που παράγονται είναι κατά έτος σε όλη τη γή (φαντασιακά): 1.000.000.000.000.000.000 ευρώ: αυτά αναλογούν (διότι επιτέλους όλοι οι ενεργοί πολίτες λαμβάνουν τα ίδια χρήματα (ας υποθέσουμε ότι οι ενεργοί εργάτες είναι: 1.000.000.000. Άρα επιτέλους για το μάρξ ο  κάθε  ένας εξισούμενος εργάτης λαμβάνει: όλοι οι ίσοι εργάτες λαμβάνουν (γιατί δεν υπάρχουν πλέον πλούσιοι και πτωχοί): 1.000.000.000 ευρώ ή δολλάρια ή ό,τι άλλο το χρόνο: τελείωσε: αταξική κοινωνία: άρα εργάτες που παίρνουν 1.000.000 ευρώ το χρόνο δουλεύουν σε όλες τις δουλειές, έχουν όλοι σπουδάσει ώστε εκ περίτροπής να κάνουν όλα όσα έκαναν οι καπιταλιστές (συμφωνίες, υπολογισμούς, επιχειρηματικές κινήσεις, επιστημονικές κινήσεις): όλοι διότι εκ περιτροπής όλοι οι εργάτες του 1.000.000 το χρόνο πρέπει να κάνουν τις ίδιες δουλειές.

Άρα ο πλανήτης  ζεί στην ευτυχία του παραδείσου: επιτέλους η βίβλος βγήκε αληθινή αλλά επί της γής, με τη μηχανή και τους εργασιακούς Αδάμ και Εύα. Τίποτε δεν αλλάζει Πρόοδος και εξέλιξη  δεν υπάρχει: όλοι και όλες είναι ευτυχείς. Ο Κώστας παίρνει 1.000.000 ευρώ το χρόνο: φέτος θα κάνει τον ταμία, του χρόνου τον επιστήμονα, του παραχρόνου θα βάλει γραβάτα και θα κλείνει κρίσιμες συμφωνίες: αυτό θα το κάνουν εκ περιτροπής΄ όλοι για να μην πληγεί η ισότητα.

Όμως η μηχανή μία μέρα, ως σύγχρονος θεός εν υλικώ παραδείσω συλλαμβάνει τον Κώστα και την Κώσταινα να μασουλανε ένα περίεργο μήλο: είχε εμφανισθεί ο εωσφόρος (ο μάρξ βέβαια ούτε που τα σκέφθηκε αυτά, αλλά δυστυχώς για αυτόν ο εωσφόρος ο οποίος καταργεί και το δικό του σύστημα και όλα τα συναφή  υπάρχει): τι κάνετε εκεί; Ερωτά η μηχανή; (ή το χρήμα ως εκπρόσωπος της μηχανής): ο Κώστας κοκκαλωμένος και η Κώσταινα (κλασσικά ο Κώστας κατηγορεί την Κώσταινα) λέγει: καλέ μου θεέ συγγνώμη: αλλά ανακαλύψαμε την ψηφιακή εποχή όπου μπορούμε να έχουμε δικά μας μέσα παραγωγής (κομπιούτερς) και να βγάζουμε τα δεκαπλάσια. Κατευθείαν η μηχανή  τους πέταξε έξω από τον παράδεισο, όλους τους εξισουμένους εργάτες: τους καταράσθηκε μάλιστα: με ραδιενέργεια και ακτινοβολία  να βγάζετε το  ψωμί σας: γρήγορα ο μαρξικός παράδεισος ξεχάσθηκε: από τους ίδιους τους αταξικούς και ευδαίμονες εργάτες: διότι τώρα, στην ψηφιακή εποχή το χρήμα καταργήθηκε, όλοι δέθηκαν ως κοινή πληροφορία με την κεντρική ψηφιακή Μητέρα και πλέον απολαμβάνουν την γή χωρίς δουλειά, χρήματα, πέρα από την ισότητα και την ανισότητα: ας δώσουμε ένα παράδειγμα: ο Κώστας και ο Ισαάκ και ο Μουσταφά και ο Μπέν και ο Ακίνο έχουν κοινό αποτύπωμα στο ψηφιακό μέσο: σε μία εποχή όπου διά της ανακύκλωσης από την πέτρα φτιάχνεται τυρί και από την θάλασσα κρέας όλοι οι άνθρωποι ψηφιακά με το ίδιο μυαλό (τεχνητή νοημοσύνη) και ελεγχόμενοι περνούν την ώρα τους όπως ο αδάμ και η εύα: γεύονται όλα τα αγαθά της μηχανικής γής διότι όλοι ξέρουν τι πρέπει να λάβουν και αυτό λαμβάνουν.

Ο πανέξυπνος μάρξ την έκανε την δουλειά του: μεγάλος φιλόσοφος δεν ήταν αλλά μεγάλος καταφερτζής ήταν: έδεσε τους ανθρώπους στο να κυνηγούν τους κακούς καπιταλιστές και το χρήμα που αυτοί κρύπτουν, εκτροχιάζοντας πλήρως την οντολογική πορεία των ανθρώπων πέρα από την ύλη προς το όν: το κόλπο ήταν χριστιανικό: οι Πατέρες της εκκλησίας έβαλαν τους ανθρώπους να κυνηγούν το θεό ώστε να γευθούν τις αρετές του: οι άνθρωποι είτε με τον έναν τρόπο είτε με τον άλλον ξέχασαν την ατομική άπειρο οντολογική τους πορεία και κλείσθηκαν σε κυκλικές πορείες ματαιότητας ως η μαρξική. Δενόμενος ο άνθρωπος σε αυτόν τον κύκλο  της  φαυλότητος ήταν εύκολο να μεταφερθεί στον επόμενο κύκλο της πλήρους ψηφιακής τεχνητής εκμετάλλευσης και κλειστότητος, διότι η πορεία από το χρήμα στην εκμετάλλευση της ψηφιακής γής είναι ένας εαυτός δρόμος: οι άνθρωποι δένονται με το χρήμα σε σχέση με τα αγαθά, χωρίς χρήμα δεν αγοράζεται τίποτε: ο προσωπικός κόπος και δημιουργικότητα ξεχάσθηκε (ποιος ζεί χωρίς σούπερ μάρκετ): ο μάρξ ολοκλήρωσε αυτόν τον φαύλο κύκλο: κοιμηθείτε, που θα πάει: όλοι θα πάρετε κάποτε από 1.000.000 ευρώ. Όταν ήλθε η ψηφιακότητα και το ένα μυαλό, όταν η τεχνητή γή καταργεί την φύση και παράγει επιστημονικό γάλα και κρέας και φρούτα, τότε όλοι (καταγηθέντος του χρήματος): έχουν δύο επιλογές: να φύγουν στην άγρια φύση (κάνει και κρύο) ή να ελεγχθούν ψηφιακά (μυαλό και καρδιά)και να απολαμβάνουν μέσα από ψηφιακές εφαρμογές το κρέας πέτρας, το γάλα θαλάσσης, το φρούτο χώματος. Όλα μέσα από ψηφιακές εφαρμογές.

Με αυτόν τον τρόπο η γή μετατρέπεται σε δύναμη απλή ικανή να μεταφερθεί ως ζωή στον επόμενο πλανήτη, όπως καποτε η σελήνη ήλθε στη γή. Ονομάζουμε τον μάρξ μικρό φιλόσοφο, λάθος: αναληθή φιλόσοφο: διότι δεν  μπορεί να μην ήξερε ότι στο σύμπαν όλα κινούνται χαοτικώς και όλα όσα έλεγε σε μία νύκτα η συμπαντική χαότητα θα τα παράσερνε σαν  φύλλα φθινοπώρου. Αλλά άς όψεται η θεοκρατική ελεγξιμότητα των ανθρώπων την οποία αυτός ο πιστός θεούσος τόσο πιστά υπηρέτησε.