Πρόλογος:
Σε ένα κόσμο ο οποίος όλο και
περισσότερο στηρίζεται στη δύναμη της εικόνας είναι λογικό η διαφήμιση να έχει
λάβει τεράστιες διαστάσεις. Οι άνθρωποι πλέον ζούν με τη δύναμη της οπτικής και
ακουστικής αίσθησης που διακατέχει τη
διαφήμιση, είναι μάλιστα ικανοί να υποταχθούν στα διαφημιστικά μηνύματα
χωρίς δεύτερη σκέψη. Χωρίς καθόλου σκέψη. Βέβαια η υποκατάσταση της σκέψης από
τη διαφημιστική εικόνα δεν είναι το μόνο αρνητικό που χαρακτηρίζει τη
διαφήμιση. Υπάρχουν και άλλες αρνητικές συνέπειες και θα πρέπει πραγματικά ως νοήμονες
άνθρωποι να σκεφθούμε πώς θα τις περιορίσουμε.
Κυρίως θέμα;
Η διαφήμιση πραγματικά συμβάλλει
στην καλλιέργεια πνεύματος υλικού ευδαιμονισμού
μιάς και διευρύνει την καταναλωτική διάθεση των ανθρώπων και τους καθιστά
δεσμίους των πλασματικών και τεχνητών αναγκών τους. Οι διαφημίσεις είναι
κατασκευασμένες κατά τέτοιον τρόπο ώστε να υποτάσσει το ηγεμονικό μέρος του
ανθρώπου στο θυμοειδές, σε μία εποχή όπου η αφθονία των αγαθών λόγω της τεχνολογίας είναι μνημειώδης. Το
άτομο μέσα από την παιδευτική ανάπτυξη του εαυτού του οφείλει να θέσει
πνευματικά αναχώματα σε αυτή την αδηφαγία και
άλογη βουλιμία.
Το άτομο όμως ανήκει σε μία
οικογένεια, η οποία μπορεί και πρέπει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην
καθοριστική για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας και των ευρυτέρων αξιών φάση της
νεανικής περιόδου. Διότι τα παιδιά είναι ευάλωτα στα διαφημιστικά μηνύματα λόγω
του ανωρίμου και παρορμητικού χαρακτήρα τους. Γι αυτό οι γονείς θα πρέπει να
μην διακατέχονται από τη νοοτροπία του καταναλωτισμού και της νεοπλουτιστικής επίδειξης.
Επιβάλλεται να μην συνδέουν την έκφραση των συναισθημάτων αγάπης προς τα παιδιά
με τη συνεχή αγορά υλικών αγαθών. Είναι αδήριτη ανάγκη τα παιδιά να
διαπαιδαγωγούνται με ένα σύστημα αξιών το οποίο και θα αναδεικνύει τις αρετές του
μέτρου και της αυτοσυγκράτησης.